II GZ 5/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 794/13 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości S. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. do ponownego rozpoznania I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, która stała się przedmiotem skargi Syndyka Masy Upadłości S. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej. Sąd I instancji relacjonując przebieg sprawy wskazał, że w skardze na opisaną decyzję Syndyk Masy Upadłości spółki S. wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżący podał, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. spowoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody polegające na uniemożliwieniu prowadzenia postępowania upadłościowego. Wskazał, że Sędzia Komisarz, na czas przygotowania przedsiębiorstwa upadłego do likwidacji, postanowieniem z dnia 17 października 2012 r. zezwolił na prowadzenie przez syndyka przedsiębiorstwa, co umożliwiło podpisanie umowy dzierżawy. W wyniku cofania zezwoleń na prowadzenie działalności, w chwili obecnej przedmiotem dzierżawy jest 39 automatów w wyniku, czego czynsz dzierżawny uzależniony od ilości czynnych automatów, nie wystarczy na bieżące comiesięczne koszty masy upadłości. Syndyk wskazał, że włączenie pracujących w województwie małopolskim 23 automatów pozwoli na podniesienie o 50% czynszu i zmniejszy bieżące zobowiązania syndyka. Wskazując na przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca uprawdopodobnił w sposób wiarygodny i dostateczny fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby powstanie znacznej szkody. W ocenie Sądu przemawiają za tym opisane przez Syndyka skutki cofnięcia zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa małopolskiego, które mogą rzutować na kondycję finansową spółki uniemożliwiającą w efekcie prowadzenie postępowania upadłościowego. II Zażaleniem Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie: - art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w stosunku do decyzji administracyjnej, która ze swej istoty nie nadaje się do wykonania, gdyż nie wymaga żadnej czynności strony; - art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. w szczególności poprzez uznanie, że skarżący wykazał wystąpienie przesłanek określonych w tym przepisie, tj. "wystąpienia znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków". Podnosząc te zarzuty organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania objętego wnioskiem bądź uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. III W odpowiedzi na zażalenie Syndyka Masy Upadłości S. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł o jego oddalenie. IV Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie znajduje usprawiedliwione podstawy. Odnosząc się do pierwszego z zarzutów sformułowanych w zażaleniu, dotyczącego niewłaściwego zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. w odniesieniu do decyzji, która w ocenie organu nie nadaje się do zastosowania, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną. Argumentacja dotycząca wstrzymania decyzji wydawanej przez organ I instancji nie ma zastosowania w sprawie. Wobec tego, że przedmiotem skargi jest decyzja ostateczna, wykonalna, to możliwe jest orzekane o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II GZ 509/13). Wobec tego zarzut ten uznać należy za nieuzasadniony. Zasadny natomiast okazał się drugi z podniesionych w zażaleniu zarzutów. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony (wnioskodawcy) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa przede wszystkim na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno, zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.". Swoją ocenę wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody Sąd I instancji oparł o treść wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uznając, że uprawdopodobnione zostało przez syndyka, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie rzutować na kondycję finansową spółki a w efekcie może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania upadłościowego. Ocena ta jest zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedwczesna. Z treści wniosku Syndyka nie sposób jest, bowiem w sposób obiektywny wywnioskować, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody. We wniosku podano wyłącznie ilość dzierżawionych automatów, wskazując, że uzyskiwane z czynszu dzierżawnego kwoty nie są wystarczające do pokrycia comiesięcznych kosztów masy upadłości. Wnioskodawca nie wskazał przy tym ani kwot uzyskiwanych z tytułu dzierżaw automatów jak i kosztów związanych z masą upadłości spółki. Nie wskazano również, poza określeniem procentowego prognozowanego przychodu w przypadku "włączenia" 23 automatów, jaki kwotowo dochód z dzierżawy tych automatów mógłby zostać osiągnięty. Mogłoby to w zestawieniu z danymi odnośnie obciążeń masy upadłości dać obraz kondycji finansowej upadłej spółki, a tym samym pozwoliłoby na ocenę wpływu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na prowadzone postępowanie likwidacyjne oraz stwierdzenia wystąpienia bądź niewystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.. Nie można również nie zauważyć, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia w 81 punktach zlokalizowanych na terenie województwa małopolskiego. Tymczasem skarżąca negatywne skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., upatruje jedynie w odniesieniu "do 23 automatów". W takiej sytuacji tym bardziej wymagały wyjaśnienia okoliczności, o których mowa powyżej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.