II SA/Gl 1134/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 123 kpa oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), Burmistrz M. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą geometrii dachu na działkach nr [...] i [...] (obręb M.), położonych przy ul. [...] w M. W postanowieniu tym pouczono, że nie przysługuje na nie zażalenie. W dniu [...] r. do Urzędu Miasta w M. wpłynęło zażalenie W. W. na powyższe postanowienie, w którym wniosła o jego uchylenie i w konsekwencji o wstrzymanie wszelkich czynności w sprawie do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej w Sądzie Najwyższym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza M., uznając, że rozstrzygnięcie organu l instancji było prawidłowe. Skargę na powyższe postanowienie SKO wniosła W. W., zarzucając naruszenie art. 97 § 2 kpa przez przyjęcie poglądu, że w niniejszej sprawie ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania oraz naruszenie art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie poglądu, że ustalenie własności nieruchomości nie ma znaczenia w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy terenu. Skarżąca dodatkowo zarzuciła naruszenie jej interesu prawnego wskutek prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu, w sytuacji gdy toczy się postępowanie dotyczące zasiedzenia przez nią działki położonej bezpośrednio przy działce objętej inwestycją. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Burmistrza M., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy własności działki nr [...] w postępowaniu sądowym. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z treścią art. 119 pkt 1 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może rozpoznać sprawę w tym trybie uproszczonym, jeżeli decyzja lub postanowienie dotknięte są wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie SKO dotknięte jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, zostało bowiem wydane bez podstawy prawnej. Stosownie do art. 144 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast w myśl art. 101 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przepis art. 101 § 3 k.p.a. do dnia 10 kwietnia 2011 r. stanowił, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Wobec takiego brzmienia przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia, a zatem na postanowienie o zawieszeniu postępowania, o odmowie zawieszenia postępowania, o podjęciu zawieszonego postępowania, jak i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zmiana Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzona ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. (a więc obowiązująca już w dacie wydania postanowienia organu I instancji) zmieniła treść art. 101 § 3 kpa. Przepis ten obecnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Dokonana nowelizacja wyklucza zatem możliwość zaskarżania postanowień o podjęciu zawieszonego postępowania, kontroli instancyjnej mogą podlegać jedynie postanowienia, które skutkują wstrzymaniem toku postępowania, a więc postanowienia o zawieszeniu postępowania lub o odmowie jego podjęcia. Pozostałe dwa rodzaje postanowień "w przedmiocie" czy też "w sprawie zawieszenia", tj. postanowienie odmawiające zawieszenia i postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie są zaskarżalne (zob. w tym względzie m.in. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12 oraz powołane w nim orzeczenia sądowoadministracyjne). Tym samym skoro stosownie do art. 101 § 3 kpa na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie przysługuje zażalenie, to wniesienie zażalenia przez skarżącą W. W. winno skutkować nie rozpatrywaniem takiego zażalenia, lecz stwierdzeniem jego niedopuszczalności na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa. W świetle przedstawionych okoliczności Sąd uznał, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie SKO zostało wydane bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa i dlatego należało stwierdzić jego nieważność na podstawie powołanego przepisu oraz art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z treścią art. 134 § 1 i § 2 P.p.s.a. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art. 210 § 2 P.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę stanowiącą równowartość uiszczonego przez nią wpisu od skargi.