II SA/Bk 349/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. prowadził od marca 2011 r. postępowanie dotyczące cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o nazwie Super Bank, numerze fabrycznym [...], numerze poświadczenia rejestracji [...], eksploatowanego przez Spółkę z o.o. G. w N. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek Prokuratury Apelacyjnej w B. prowadzącej śledztwo w sprawie urządzania gier hazardowych wbrew warunkom zezwolenia. W sprawie o cofnięcie rejestracji automatu włączono do akt opinię biegłego J. G. sporządzoną na użytek śledztwa prokuratorskiego – decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., w której stwierdzono, że automaty podobne ocenianemu w sprawie nie spełniają warunków technicznych dla automatów do gier o niskich wygranych, gdyż dopuszczają grę za stawki wyższe i wygrane wyższe niż przewidziane ustawą o grach hazardowych z 2009 r., co stanowi rażące naruszenie warunków rejestracji automatów. Powołując się na powyższy dowód Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych cofnął rejestrację automatu Super Bank o numerze fabrycznym [...] i numerze poświadczenia rejestracji [...]. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] października 2011 r. i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi I instancji ze wskazaniem na nieudowodnienie w sposób wystarczający faktu nieprawidłowego funkcjonowania automatu. Wskazano, że w tym zakresie oparto się na domniemaniu wyprowadzonym z wyników badań automatów podobnych, natomiast nie sprawdzono tego automatu, którego przedmiotowa sprawa dotyczy, bowiem posiadał zabezpieczenia uniemożliwiające dostęp do jego funkcji. W ponownie prowadzonym postępowaniu, stosując nowe brzmienie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych obowiązujące od dnia 14 lipca 2011 r. (art. 23 "b" tej ustawy), organ I instancji zlecił Laboratorium Badawczemu Wyższej Szkoły Informatyki w Łodzi (jednostce upoważnionej przez Ministra Finansów) poddanie automatu badaniu sprawdzającemu. Jednostka sporządziła w dniu 12 lipca 2012 r. opinię nr [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 201 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Ł., stosując art. 8, art. 23 "a" ust. 7, art. 23 "b", art. 23 "e" ust. 1, art. 129 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w związku z art. 11 ust. 2 i art. 14 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw – cofnął rejestrację automatu o niskich wygranych o nazwie Super Bank, numerze fabrycznym [...], numerze poświadczenia rejestracji [...]. Zdaniem organu dowód z opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do przeprowadzenia badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych jednoznacznie wskazuje, że sporny w sprawie automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Opinia jednostki zawiera bowiem wniosek "Wynik badań negatywny" oraz stwierdzenie: "Konstrukcja automatu nie zapewnia prawidłowego ustalenia wartości maksymalnej stawki oraz nie zapewnia uniemożliwienia przekraczania wartości maksymalnej stawki, o której mowa w art. 129 ust. 3 ustawy, w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane. (...) Automat nie spełnia wymogów art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zakresie maksymalnej stawki za pojedynczą grę gdyż umożliwia przekraczanie wartości maksymalnej stawki, w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane". W ocenie organu opinię sporządzono z uwzględnieniem nowych przepisów, w tym także wykonawczych tj. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r., poz. 312). Wynik negatywny badania uzasadniał wydanie decyzji o cofnięciu rejestracji automatu. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka z o.o. G. w N. zarzucając naruszenie: art. 22 Konstytucji w związku z art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych z 2009 r. oraz § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier poprzez ograniczenie orzeczeniem (wydanym na podstawie podustawowej) wolności działalności gospodarczej; art. 2 Konstytucji w związku z art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych z 2009 r. oraz § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. poprzez oczywiste naruszenie konstytucyjnych zasad: niedziałania prawa wstecz, zaufania obywateli do państwa i stanowionego przezeń prawa i zasady ochrony praw nabytych. Zdaniem odwołującego się organ I instancji błędnie zinterpretował sporządzoną w sprawie opinię techniczną, która faktycznie jest pozytywna, bowiem nie stwierdzono w niej niezgodności działania automatu (w dacie rejestracji, eksploatacji i kontroli oraz zatrzymania) z warunkami rejestracji uwzględniającymi przepisy z daty rejestracji. Stwierdzono jedynie niezgodność z treścią § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r., jednak konkluzja ta nie może prowadzić do cofnięcia rejestracji automatu, gdyż – zgodnie z art. 23 "a" ust. 7 ustawy hazardowej – powinno to nastąpić wyłącznie w razie niezgodności działania automatu z warunkami ustawowymi, a nie z warunkami wynikającymi z aktu podustawowego. Ten ostatni bowiem nie może prowadzić do reglamentacji działalności gospodarczej. Nadto, zdaniem odwołującego się, uzyskane poświadczenie rejestracji automatu dawało jego użytkownikowi prawo nabyte do eksploatacji automatu przez sześć lat. Nie powinno się wyinterpretowywać możliwości ograniczenia tego prawa z nowego przepisu podustawowego, jakim jest §16 pkt 2 "a" rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Organ wyjaśnił zasady kierowania automatu do gier o niskich wygranych na badanie sprawdzające przeprowadzane przez właściwą jednostkę, które to zasady uregulowano w art. 23 "b" ustawy hazardowej z 2009 r. Wyjaśnił, że wynik takiego badania wykonanego w przedmiotowej sprawie, wbrew stanowisku odwołującego się, jest jednoznacznie negatywny. Jednostka badająca oceniła bowiem, jak stwierdził organ, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze, osiągana na automacie, jest wyższa niż dopuszczalna dla automatów do gier o niskich wygranych ustalona zgodnie z art. 129 ust. 3 ustawy hazardowej i wynosi 10 zł – w sytuacji postawienia 100 punktów kredytowych z licznika BANK. Organ wskazał, że organy administracji są obowiązane stosować obowiązujące prawo i nie mają instrumentów prawnych, aby kwestionować ich konstytucyjność. Zatem bezprzedmiotowe są zarzuty dotyczące ograniczenia – działaniem organów polegającym na zastosowaniu przepisów rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. – zasady ochrony praw nabytych. Wyjaśniono, że zasady funkcjonowania automatu zostały sprawdzone przez podmiot posiadający wiedzę specjalistyczną, którą organ nie dysponował. Natomiast warunkiem cofnięcia rejestracji jest ustalenie niezgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami jego rejestracji, co w sprawie przesądzono i co uzasadniało wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożyła do sądu administracyjnego Spółka z o.o. G. w N. zarzucając naruszenie: 1. art. 22 Konstytucji w związku z art. 23 "a" ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z oraz § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier poprzez faktyczne oparcie orzeczenia o nieznane w żadnej ustawie ograniczenie wolności działalności gospodarczej, wprowadzone przez przepis rangi niższej niż ustawowa; 2. art. 92 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 23 "d" ustawy o grach hazardowych w związku z § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. poprzez przekroczenie przez Ministra Finansów ustawowego umocowania do wydania rozporządzenia i wprowadzenia w nim dodatkowej i nieprzewidzianej w art. 129 ust. 3 ustawy przesłanki cofnięcia rejestracji automatu w postaci warunku faktycznego zakazu kontynuacji gry za uzyskane wygrane; 3. art. 2 Konstytucji i szeregu wywiedzionych z niego zasad prawnych (pewności prawa, ochrony praw nabytych, ochrony interesów w toku, zaufania obywateli do państwa i prawa, niedziałania prawa wstecz) – poprzez zastosowanie do stanu faktycznego ustalonego deklaratoryjnie przed trzema laty (poświadczeniem rejestracji) przepisu nowego prawa tj. § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., wskutek czego uzyskano możliwość zastosowania art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych; 4. art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych poprzez zastosowanie regulacji aktu podustawowego dla wykazania nieprawidłowości działania urządzenia. Skarżący wniósł również o skierowanie przez sąd pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. z art. 22 i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz o zawieszenie postępowania na czas rozstrzygnięcia pytania prawnego. Uzasadniając zarzuty skargi wskazano, że skarżący w całości zgadza się z przedstawionymi w opinii zasadami funkcjonowania urządzenia, natomiast – w jego ocenie – nie można zgodzić się z wnioskami wywiedzionymi przez organ celny z zapisów opinii. Zdaniem skarżącego z opinii wynika jedynie możliwość kontynuacji gry z licznika BANK (nie KREDYT), ale nie wynika, że kontynuacja następuje z zaryzykowaniem stawki wyższej niż dopuszczalna ustawowo. Celem wyjaśnienia stanowiska skarżący przedstawił zasady funkcjonowania automatu wskazując, że zawsze stawką ryzykowaną przez gracza jest maksymalnie 0, 50 zł, bowiem nawet jeśli w wyniku gry uzyska wygraną będącą wielokrotnością tej stawki, to nie decydując się na wypłatę wygranej (zwielokrotnionej stawki początkowej) i "kontynuując" grę, a następnie przegrywając – grający traci wyłącznie pierwotnie postawione 0, 50 zł, a nie wielokrotność wcześniej wygraną. Ta bowiem była jedynie kwotą wirtualną, a nie faktycznie zaryzykowaną w ramach kontynuacji gry. W takiej sytuacji nie ma zatem, zdaniem skarżącego, mowy o przekroczeniu wartości maksymalnej stawki, o której mowa w art. 129 ust. 3 ustawy hazardowej, a więc o sytuacji uregulowanej w § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia. W ocenie skarżącego Minister Finansów nielegalnie "uzupełnił" ustawową definicję legalnej gry na automacie do gier o niskich wygranych zawartą w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych o dodatkowe ograniczenie zawarte w § 16 pkt 2 "a" rozporządzenia. W efekcie, w drodze aktu podustawowego, a więc w sposób niedopuszczalny, reglamentuje on prowadzenie działalności gospodarczej. O niezgodności z prawem działania automatu można mówić tylko i wyłącznie w kontekście niezgodności z przepisami rozporządzenia, a nie aktu ustawowego, a tylko ta ostatnia niezgodność jest warunkiem cofnięcia rejestracji automatu na podstawie art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia prawa zaskarżoną decyzją. Jak wynika z treści art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm) działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, którym im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ustawą z dnia 26.05.2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 14.07.2011r., wprowadzono do ustawy o grach hazardowych procedurę weryfikacji dotychczasowych rejestracji automatów do gier o niskich wygranych. W art. 11 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej przewidziano, że poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie dotychczasowych przepisów w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23 "a" ust. 1 ustawy zmienianej, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23 "a" ust. 6 i 7 ustawy zmienianej. Przepis art. 11 ust 2 ustawy zmieniającej stanowi zaś, że przepisy art. 23 "a" – 23 "c" i 23 "e" ust. 1 i 2 ustawy zmienianej, stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów do gier o niskich wygranych przez podmioty prowadzące działalność na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Zgodnie z dodanym do ustawy o grach hazardowych i mającym - z mocy przytoczonego wyżej przepisu przejściowego ustawy zmieniającej oraz art. 14 tejże ustawy - zastosowanie do stanu faktycznego niniejszej sprawy, przepisem art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych, naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Podstawą do cofnięcia rejestracji jest zatem stwierdzenie przez organ, że automat nie spełnia wymogów ustawowych. Wymogi ustawowe dla automatów do gier o niskich wygranych określa przepis art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych poprzez wskazanie, że są to urządzenia mechaniczne, elektromechaniczne i elektroniczne, pozwalające na gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 złotych, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 złotych. Zgodnie z art. 23 "b" ust. 1 ustawy o grach hazardowych, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać urządzenie lub automat badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23 "a" ust. 3 ustawy o grach hazardowych). W stanie faktycznym niniejszej sprawy sporny automat przeszedł wymaganą ustawą procedurę sprawdzającą spełnianie warunków określonych w ustawie. Badanie przeprowadziła upoważniona przez Ministra Finansów jednostka badająca – Laboratorium Badawcze Wyższej Szkoły Informatyki w Łodzi. Jednostka ta niewątpliwie posiada wiedzę specjalistyczną w zakresie oprogramowania automatów do gier o niskich wygranych. Braku kompetencji i obiektywizmu jednostki sprawdzającej sposób działania spornego automatu, strona skarżąca nie zarzuca. W opinii technicznej Nr [...] z dnia 12.07.2012r. jednostka badająca stwierdziła negatywny wynik badania w zakresie zapewnienia grze na badanym automacie nieprzekraczania ustawowej maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz nieprzekraczania ustawowej maksymalnej wartości jednorazowej wygranej. Z treści opinii technicznej wprost wynika, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych albowiem "dopuszcza gry przy stawkach 100 punktów kredytowych (10 złotych) pobieranych z licznika Bank (pula punktów kredytowych gromadzona z wygranych w przeprowadzanych grach). Z tego powodu automat w obecnym stanie prawnym nie spełnia warunków rejestracji automatu o niskich wygranych. Konstrukcja automatu nie zapewnia prawidłowego ustalenia maksymalnej stawki oraz nie zapewnia uniemożliwiania przekraczania wartości maksymalnej stawki, o której mowa w art. 129 ust. 3 ustawy, w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane". " (......) Automat nie spełnia wymogów art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zakresie maksymalnej stawki za pojedynczą grę gdyż umożliwia przekraczanie wartości maksymalnej stawki, w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane. Wynik badań negatywny". Skarżący podmiot na podstawie art. 23 "b" ust. 4 i 5 ustawy o grach hazardowych został obciążony kosztami badania sprawdzającego z uwagi na potwierdzenie wynikiem badania, że sporny automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Skarga Spółki z o.o. "G." na postanowienie o obciążeniu kosztami badania została oddalona wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 19.03.2013r.w sprawie o sygn. II SA/Bk 993/12. W świetle stanowiącego podstawę prawną decyzji cofającej rejestrację automatu art. 23 "a" ust. 7 ustawy o grach hazardowych, wystarczające dla cofnięcia rejestracji jest stwierdzenie niezgodności automatu z warunkami określonymi w ustawie. Nie ma znaczenia fakt, czy automat utracił cechy techniczne pozwalające na prowadzenie gier odpowiadających definicji ustawowej gry na automatach o niskich wygranych, czy od początku ich nie posiadał, mimo że został zarejestrowany jako automat do takich gier. Skład orzekający nie znalazł podstaw do wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodność z art. 22 Konstytucji RP oraz art. 92 par. 1 Konstytucji wynikającego z par. 16 punkt 2 lit. "a" Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9.03.2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, objęcia badaniem sprawdzającym okoliczności przekraczania określonej art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane oraz możliwości uzyskiwania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Sąd zauważa, że ocena zgodności z Konstytucją i legalności przepisu rangi podustawowej może być dokonana przez sąd rozpatrujący indywidualną sprawę, w której przepis ten może być zastosowany. Na gruncie Konstytucji RP sądy są bowiem kompetentne do incydentalnej kontroli przepisów usytuowanych poniżej ustawy. W wyroku siedmiu sędziów NSA z dnia 16.01.2006r. sygn. I OPS 4/05 (ONSAiWSA 2006, Nr 2, poz. 39) zostało podane, że uzasadnienie dla prawa badania konstytucyjności aktu podustawowego w procesie kontroli legalności decyzji administracyjnej w konkretnej sprawie wynika z art. 184 Konstytucji RP (zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, co obejmuje nie tylko kontrolę stosowania, ale także stanowienia prawa), z art. 178 ust. 1 Konstytucji RP (wskazującym na podległość sędziów tylko Konstytucji oraz ustawom) i z art. 8 Konstytucji (określającym Konstytucję jako najwyższe dobro). Posiadając kompetencję do oceny, czy przepis rozporządzenia jest zgodny z ustawą i Konstytucją, skład orzekający nie podziela zarzutu strony skarżącej niedopuszczalności wynikającego z par. 16 punkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9.03.2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, objęcia badaniem sprawdzającym okoliczności przekraczania określonej art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane oraz możliwości uzyskiwania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W art. 23 "d" ustawy o grach hazardowych znalazło się upoważnienie dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, uwzględniającą ochronę interesów uczestników gier i zabezpieczenie wykonywania zobowiązań wobec budżetu państwa. Zdaniem sądu pojęcie "szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier" obejmuje kwestie określenia warunków badań automatów (urządzeń do gier) zarówno przedrejestracyjnych jak i sprawdzających, dokonywanych w czasie ich eksploatacji oraz wskazania niezbędnych elementów opinii technicznych z badań poprzedzających rejestrację i z badań sprawdzających prawidłowość funkcjonowania automatów. Zdaniem składu orzekającego, doprecyzowanie w rozporządzeniu, potrzeby sprawdzenia czy eksploatowany automat do gier o niskich wygranych uniemożliwia kontynuowanie gry za uzyskane wygrane, nie modyfikuje ustawowej definicji gry na automatach do gier o niskich wygranych. Zagrożenie uzależnieniem od hazardu, niewątpliwie godzące w interesy uczestników gier, wymaga bieżącego monitorowania prawidłowości funkcjonowania automatów do gier o niskich wygranych, dostęp do których do czasu wygaśnięcia dotychczasowych zezwoleń dla podmiotów eksploatujących takie automaty, jest bardzo łatwy. Mechanizm gry pozwalający na jej kontynuowanie za uzyskane wygrane prowadzący do uzyskiwania wygranych wielokrotnie przewyższających dopuszczalne, stanowi zachętę do hazardu i wypacza istotę gry na automacie do gier o niskich wygranych. Konieczność objęcia badaniem sprawdzającym mechanizmu gry na automacie pod kątem uniemożliwiania kontynuowaniem gry za uzyskane wygrane przekraczania ustawowej maksymalnej stawki opłaty za jedna grę i maksymalnej jednorazowej wygranej, istniała już w okresie obowiązywania ustawy z dnia 29.07.1992r. o grach i zakładach wzajemnych (vide: Rozporządzenie Ministra Finansów z 24.02.2009r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych – Dz. U. z 2009r. Nr 36, poz. 280). Wcześniejsze niewyegzekwowanie wymogu dostosowania mechanizmu gry na automacie do określonego ww. Rozporządzeniem zmieniającym, nie dało podmiotom eksploatującym automaty, gwarancji ich wykorzystywania bez możliwości poddania badaniu sprawdzającemu. Skład orzekający nie podziela prezentowanej przez stronę skarżącą interpretacji pojęć zawartych w ustawowej definicji gry na automatach o niskich wygranych. Sprzeczna jest bowiem ona z systemową i funkcjonalną wykładnią przepisu art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W kwestii interpretacji ustawowej definicji gry na automacie dla gier o niskich wygranych Sąd przychyla się do stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu prawomocnego wyroku WSA w Olsztynie z dnia 29.12.2011r. (dostępnego w CBOSA). Ustawodawca zróżnicował gry na automatach o niskich wygranych od gier na automatach urządzanych w kasynach lub salonach gier, co do możliwości lokalizacji punktów gier, wysokości zabezpieczenia finansowego wnoszonego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie oraz różnic w opodatkowaniu tych dwóch różnych sposobów gier na automatach. Wykładnia celowościowa i systemowa nie pozwalają na zacieranie różnic w wysokości wygranych i stawek za udział w jednej grze w odniesieniu do gry na automatach o niskich wygranych i na automatach bez ustawowego ograniczenia wygranej. Mechanizm gry pozwalający na jej kontynuowanie za uzyskane wygrane prowadzi do przyjęcia wyższej niż ustawowa stawki za udział w jednej grze i konsekwencji do wyższej niż ustawowa maksymalnej wygranej. Nie można przyjąć, że skoro ustawodawca nie określił, z ilu losowań (etapów) składa się jedna gra, to może się ona składać z nieskończonej ilości losowań. Podobnie nie można przyjąć, że w jednej grze na automatach do gier o niskich wygranych, może wystąpić nieskończona liczba jednorazowych wygranych, każda o wartości nie wyższej niż określona w ustawie, gdyż oznaczałoby to brak jakiegokolwiek pułapu limitującego górną granicę wygranej. W takiej sytuacji nie byłoby różnicy pomiędzy automatem do gier, który może być eksploatowany w kasynie a automatem do gier o niskich wygranych eksploatowanym w punkcie gier na automatach o niskich wygranych. Poprzez podział jednej gry na nieskończoną ilość etapów (losowań) oraz kumulację wielokrotnej liczby jednorazowych wygranych w jednej grze, gra na automacie do gier o niskich wygranych pozwalałaby grającemu na osiągnięcie podobnych efektów, jak gra na automatach urządzonych w kasynie. Za jedną grę w rozumieniu art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych należy zatem uznać zamknięty cykl rozpoczynający się uruchomieniem gry i kończący się wraz z jej finałem, niezależnie od tego czy dana gra ma przebieg jednoetapowy czy też składający się z wielu etapów (losowań), a pod pojęciem maksymalnej stawki za udział w jednej grze należy uznać kwotę najwyższej opłaty, jaką grający może poddać ryzyku w trakcie tak rozumianej jednej gry. Przepis art. 16 punkt 2 Rozporządzenia wykonawczego, którego konstytucyjność podważa skarżący jest - zdaniem składu orzekającego - zgodny z celowościową i systemową wykładnią przepisów ustawy o grach hazardowych, w tym interpretacją ustawowej definicji gry na automatach do gier o niskich wygranych i nie zmienia tej definicji w sposób ograniczający wolność działalności gospodarczej. Rynek gier na automatach podlega prawnej reglamentacji i świadomość warunków ograniczających swobodę działalności w zakresie gier na automatach powinna być znana podmiotom eksploatującym automaty. Mechanizm gry pozwalający na jej kontynuowanie za uzyskane wygrane, prowadzący do wygranej wyższej niż maksymalna zastrzeżona dla gier o niskich wygranych, przyzwala na niekontrolowany rozwój hazardu poza kasynami, co jest sprzeczne z duchem ustawy o grach hazardowych. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).