II OZ 1032/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 279/13 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skarg Stowarzyszenia [...] z siedzibą w C.B., G. D. i W.D. oraz M.K., W.G., G. C., D. C. i J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 279/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skarg Stowarzyszenia [...] z siedzibą w C. B., G. D. i W.D. oraz M. K., W. G., G. C., D. C. i J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynika, że właściwy organ administracji wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja, której dotyczy zaskarżona decyzja nie jest inwestycją, do której przepis ten nie ma zastosowania. W przedmiotowej sprawie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji wzięto pod uwagę uregulowania zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Gminy Czernice Borowe uchwałą z dnia z dnia 24 sierpnia 2009 roku, nr 208/XXIII/09. Plan ten w § 10 pkt 2 ppkt 7 lit. f zawierał zapis, że "Na terenie gminy dopuszcza się realizację źródeł energii odnawialnej w postaci elektrowni wiatrowych oraz biogazowi. Lokalizacja tych instalacji dopuszczalna jest na terenach rolniczych (R)".Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. IV SA/Wa 2799/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność tego przepisu. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną co oznacza, że nie jest prawomocny. W pkt 2 sentencji Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała w części, w której stwierdzona została jej nieważność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Stwierdzenie przez Sąd nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub części jego przepisów wywołuje skutki wstecz. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2799/12 został zaskarżony skargą kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana. W konsekwencji, zdaniem Sądu, postępowanie sądowe należało zawiesić do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] sp. z o.o. w G. zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a poprzez błędne przyjęcie, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego. Spółka wskazała, że przepisy prawa nie przewidują możliwości stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, z uwagi na stwierdzenie - po jej wydaniu i nabraniu przez nią waloru decyzji ostatecznej - nieważności aktu prawa miejscowego, który został uwzględniony przy jej wydaniu. Podobnie nie jest możliwe z tego powodu wznowienie postępowania w tego typu sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze regulację powyższego przepisu wskazać należy, że podniesione w zażaleniu argumenty dotyczące braku istnienia w przepisach prawa trybu, który umożliwiałby stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia w związku ze stwierdzeniem nieważności aktu prawa miejscowego oraz niemożliwości wznowienia postępowania administracyjnego z tego powodu, pozostają bez związku z przyczyną, dla której sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie niniejszej. Dla zbadania prawidłowości zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie o zawieszeniu postępowania sądowego znaczenie ma bowiem jedynie ustalenie, czy wynik postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności § 10 pkt 2 ppkt 7 lit. f uchwały z dnia z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr 208/XXIII/09 (sprawa o sygn. akt IV SA/Wa 2799/12) będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej (sądowoadministracyjnej). W tym miejscu należy zgodzić się z Sądem I instancji, który stwierdził, że pomiędzy wyżej wymienionymi postępowaniami istnieje opisana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zależność i który w efekcie zawiesił postępowanie sądowe. Wskazać należy, że z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynika, że właściwy organ administracji wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja, której dotyczy zaskarżona decyzja jest inwestycją, do której przepis ten ma zastosowanie. W celu zatem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia koniecznym było zbadanie czy inwestycja której wniosek dotyczy jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji miałby obowiązek zbadania z urzędu, czy przy wydawaniu decyzji ww. przepis nie został naruszony. W sprawie niniejszej przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji brano pod uwagę uregulowania zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Gminy Czernice Borowe uchwałą z dnia z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr 208/XXIII/09, która w § 10 pkt 2 ppkt 7 lit. f zawierała zapis, że "Na terenie gminy dopuszcza się realizację źródeł energii odnawialnej w postaci elektrowni wiatrowych oraz biogazowi. Lokalizacja tych instalacji dopuszczalna jest na terenach rolniczych (R)". Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. IV SA/Wa 2799/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność tego przepisu. W pkt 2 sentencji Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała w części, w której stwierdzona została jej nieważność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Stwierdzenie przez Sąd nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub części jego przepisów wywołuje skutki wstecz. Przepis, którego nieważność została stwierdzona jest traktowany tak, jakby nigdy nie wszedł do porządku prawnego. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2799/12 został zaskarżony skargą kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana. Stwierdzić zatem należy, że okoliczność czy wyrok wydany w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2799/12 pozostanie w obrocie prawnym, czy też zostanie z obrotu prawnego wyeliminowany ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W rezultacie zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r. uznać należy za zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.