VII SA/Wa 657/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-12
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącego braków formalnych w postaci nieprzedłożenia pełnomocnictwa procesowego, mimo powołania się na jego istnienie w aktach sprawy?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Samo powołanie się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji nie jest równoznaczne z wywiązaniem się z tego obowiązku wobec sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący J. S. i B. S. wnieśli skargę na decyzję Wojewody dotyczącą sprzeciwu do zmiany sposobu użytkowania. Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz do uzupełnienia wpisu sądowego. Pełnomocnik uzupełnił wpis, ale nie przedłożył pełnomocnictwa, powołując się na jego istnienie w aktach sprawy przed organem pierwszej instancji. NSA uchylił wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym 500 zł tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru zmiany sposobu użytkowania postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić J. S. i B. S. reprezentowanym przez adwokata D. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 500 (pięćset) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi.
Adwokat D. R. działając w imieniu skarżących wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013r., Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru zmiany sposobu użytkowania.
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę J. S. i B. S.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 520/14 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 21 października 2013 r. (pkt III a, k. 1 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 22 października 2013 r. (k. 25 akt sądowych), wezwał adw. D. R. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi. Również zarządzeniem z dnia 21 października 2013 r. (k. 24 akt sądowych) skarżący zostali wezwani do uzupełniania solidarnie wpisu sądowego. Zarządzenie to doręczono wraz z pismem przewodnim z dnia 22 października 2013 r. (k. 26 akt sądowych) adw. D. R. Na wykonanie obu zarządzeń został wyznaczony termin 7 dniowy, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pełnomocnik skarżących otrzymał w/w pisma w dniu 28 października 2013 r. (zpo k. 28 akt sądowych), a więc wyznaczony przez Sąd termin do wykonania ww. czynności upłynął z dniem 4 listopada 2013 r. W wyznaczonym terminie został uzupełniony wpis sądowy, o czym pełnomocnik poinformował pismem z dnia 4 listopada 2013r., powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy. Jednakże przy piśmie tym nie zostało złożone stosowne pełnomocnictwo, zgodnie z wezwaniem Sądu.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny ww. postanowieniu z dnia 5 marca 2014 r. "zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Pierwszą czynnością procesową w tej sprawie sądowoadministracyjnej było wniesienie skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu od zamiaru zmiany sposobu użytkowania".
Jak wynika z akt sprawy Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia tego braku (pkt III a zarządzenia z dnia 21 października 2013 r., k. 1 w związku z k. 25 akt sądowych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nadesłał pismo, w którym powołuje się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, ale nie nadesłał dokumentu pełnomocnictwa zgodnie z wezwaniem. Faktu złożenia pełnomocnictwa, na które powołuje się pełnomocnik skarżących, w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji nie można uznać za wywiązanie się przez pełnomocnika z obowiązku wynikającego z art. 37 p.p.s.a.
Odnosząc się do twierdzenia zawartego w uzasadnieniu skargi kasacyjnej dotyczącego nie otrzymania przez pełnomocnika skarżących wezwania do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, należy wyjaśnić, że w aktach sądowych pozostawia się duplikaty pism wysyłanych do stron. Ze znajdujących się w aktach sprawy pism wynika, że wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa zostało sporządzone i wysłane do pełnomocnika skarżących. Odbiór tej korespondencji potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 28 akt sądowych).
Z tego też względu skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło