II SA/Gd 590/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D. G. wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 3 stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty planistycznej w związku ze zbyciem udziałów w nieruchomości stanowiącej dotychczasową własność skarżącej. Opłata ta została wymierzona w kwocie 1719,50 zł. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04). Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. II OZ 1153/12). Oceniając w powyższym kontekście wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że skarżąca nie przytoczyła żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem jej ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie wskazała, jaką szkodę poniesie lub też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedstawiła ani wysokości osiąganych dochodów, ani wysokości ponoszonych niezbędnych wydatków, co umożliwiłoby weryfikację twierdzenia o powstaniu, w razie wykonania zaskarżonej decyzji, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z dołączonych do niniejszej sprawy akt administracyjnych wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "A", w ramach której, działając jako deweloper, buduje i sprzedaje lokale w budynkach wzniesionych na gruncie, od zbycia którego ustalono przedmiotową opłatę. Charakter i rozmiar prowadzonej działalności nie wskazuje, aby wykonanie decyzji mogłoby spowodować szkodę, a w każdym razie skarżąca tego nie wykazała. Podkreślenia wymaga, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza uiszczenie na rzecz organu pierwszej instancji ustalonej kwoty. Nie sposób zatem przyjąć, by uiszczenie przez skarżącą przedmiotowej opłaty mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki, skoro należność ta, w sytuacji wydania korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, podlegać będzie zwrotowi. To z kolei będzie prowadzić do przywrócenia stanu poprzedniego. Należy podkreślić, że uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ma charakter pieniężny, a zatem skutki wykonania takiego zobowiązania są odwracalne. Mając zatem na uwadze, że skarżąca nie wykazała, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiłyby skutki określone w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 tej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.