II OSK 1433/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia del. NSA Jerzy Solarski /spr./ Protokolant asystent sędziego Anita Lewińska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. K. i C. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 661/13 w sprawie ze skargi B. K., R. M., J. P., C. N., C. S., T. P. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 661/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA), po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. K., R. M., J. P., C. N., C. S., T. P. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: SKO lub Kolegium) z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej - skargę oddalił. W uzasadnieniu przedstawiono następującą argumentację faktyczną i prawną: postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] Prezydent Miasta R. (dalej: Prezydent), odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] stwierdzającą uchylenie w części decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] (w pkt 2), w sprawie zatwierdzenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszaru gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów oraz zatwierdzenia nowego wykazu uprawnionych do wspólnoty "K.". W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z naruszeniem miesięcznego terminu określonego w art. 148 K.p.a. Jako dzień powzięcia wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania nie mogła zostać uznana wskazana przez wnioskodawców data 18 października 2012 r., gdyż na rozprawach administracyjnych przeprowadzonych 7 października i 7 kwietnia 2008 r. strony były zapoznane z mapą podziału oraz aktem notarialnym z 1969 r. Daty tych rozpraw stanowiły daty początkowe, w których strony zapoznały się z dokumentami mającymi stać się podstawą wznowienia postępowania. Dla nieobecnego na rozprawach C. N. datą zapoznania się z nimi był miesiąc kwiecień 2009 r. W zażaleniu C. S., A. S., R. M., T. P., C. N., J. P. i B. K. podnieśli, że dowodem na zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest załączone do zażalenia pismo z 15 maja 2013 r. Nr [...] z Archiwum Państwowego w R., potwierdzające datę korzystania z jego zasobu przez B. K. Podali, że byli obecni na rozprawach w dniu 7 października oraz 7 kwietnia 2008 r., jednakże uczestnikom postępowania przedstawiona została inna mapa, tj. przygotowana przez Urząd Miejski do celów przeprowadzenia postępowania dotyczącego działki nr [...], na podstawie której nie można ustalić, aby wspólnota wsi K. obejmowała inne działki. Natomiast po odczytaniu aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży działek nr [...] i [...] podano, że nie dotyczy on gruntów wspólnoty i że stanowiły one odrębną własność rolników. Po rozpatrzeniu zażalenia, SKO postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Wskazało, że ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Prezydent orzekł, iż nieruchomość położona w R. przy ulicy [...], oznaczona jako działka nr [...] o powierzchni 75717 m² obręb [...], arkusz [...], stanowi wspólnotę gruntową "K.". W wyniku wznowionego postępowania, celem uzupełnienia wykazu uprawnionych do wspólnoty, organ ten decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. uchylił w części decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. w pkt 2 orzekającą o zatwierdzeniu wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszarów gospodarstw rolnych i wielkości przysługujących udziałów oraz zatwierdził nowy wykaz uprawnionych do wspólnoty gruntowej. Aktualny wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. oparty został na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., bowiem wnioskodawcy uznali, iż ujawnione zostały nowe okoliczności faktyczne oraz dowody mające wpływ na zmianę treści decyzji. Z analizy akt sprawy wynika jednak, że o dokumentach (mapa podziału działki nr [...] z 1965 r. oraz akt notarialny z 1969 r.), strony wiedziały już w roku 2008, gdyż uczestniczyły w rozprawach administracyjnych przeprowadzonych przez Urząd Miejski w R. 7 października oraz 7 kwietnia 2008 r., na których to zostały zapoznane z tymi dokumentami. Z wyjaśnień Urzędu Miejskiego w R. przy piśmie z dnia 13 czerwca 2013 r. wynika, że przedmiotowa mapa Nr [...] z 6 maja 1965 r. została ujawniona w trakcie zbierania dowodów przed wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Ponadto, w styczniu 2008 r. w Archiwum UM w R. odnaleziono teczkę terenu targowiska przy ul. [...], w której znajdowała się również ta mapa. Organ w tym czasie poszukiwał w archiwach mapy sporządzonej do tabeli nadawczej. W aktach jedyną mapą źródłową była mapa podziału z 6 maja 1965 r., okazana stronom na zebraniach 7 kwietnia i 7 października 2008 r. Ponadto w protokole z 26 kwietnia 2013 r. C. N. (spadkobierca po J. N.) podał, iż mapa i akt notarialny, jako dokumenty w sprawie, są mu znane minimum 4 lata. Również K. N. (Przewodniczący Komitetu Wspólnoty Gruntowej "K.") w protokole z 17 maja 2013 r. oświadczył, że o mapie wiedział już od pierwszego zebrania, tj. od 7 kwietnia 2008 r. Nie można zatem uznać, że okoliczność ta nie była znana wnioskodawcom w trakcie trwania postępowania oraz, że dowiedzieli się o niej dopiero w dniu 18 października 2012 r. Słusznie więc stwierdził organ I instancji, iż datą początkową, w której strony zapoznały się z dokumentami mającymi stać się podstawą wznowienia postępowania, jest data rozpraw administracyjnych. Składając zatem wniosek o wszczęcie postępowania w dniu 5 listopada 2012 r. uchybiły terminowi, o jakim mowa w art. 148 § 1 K.p.a. W skardze, wnioskodawcy zarzucając naruszenie art. 148 § 1, art. 7, art. 10 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 81 i art. 86 K.p.a., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Podnieśli, że miarodajnym dla rozpoczęcia miesięcznego biegu terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania jest moment powzięcia obiektywnej wiadomości o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Organ błędnie ustalił, gdyż na rozprawach administracyjnych w dniu 7 października i 7 kwietnia 2008 r. strony były zapoznane jedynie z aktem notarialnym z 1969 r., w związku z czym datą początkową był dzień, kiedy skarżąca B. K. skorzystała z zasobów Archiwum Państwowego (18 października 2012 r.), na dowód czego złożyła pismo Nr [...] z dnia 15 maja 2013 r. Znajdująca się w zasobach Archiwum mapa z 1965 r. stanowi nowy dowód w sprawie, mający wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zachowano więc termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, którego bieg należy liczyć od dnia powzięcia informacji przez B. K. o istnieniu nowego dowodu. Skarżący podkreślili, że na rozprawach na których byli obecni, nie mieli wglądu do mapy z 1965 r., a jedynie do mapy przygotowanej przez UM do celów przeprowadzenia postępowania dotyczącego działki nr [...]. Akt notarialny z 1969 r. dotyczył sprzedaży działek nr [...] i [...]. Prezydent na podstawie niepełnej dokumentacji, tj. z pominięciem mapy z 1965 r., podjął decyzję o ustanowieniu wspólnoty tylko na działce [...], pomijając działki nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Gdyby mapa z 1965 r. znajdowała się w aktach sprawy w czasie rozpraw administracyjnych w 2008 r., to Wspólnota i udziały osób uprawnionych byłyby rozliczone z uwzględnieniem osób sprzedających nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 1969 r. Wg skarżących, z pisma SKO z dnia 21 maja 2013 r. wynika, że organ zaniechał przesłuchania wszystkich stron (za wyjątkiem R. M. i C. N.), celem zebrania materiału dowodowego pozwalającego ustalić datę początkową biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie z protokołem (brak daty sporządzenia) sporządzonym w Wydziale Zarządzania Nieruchomościami UM w R., R. M. oświadczył, że z mapą z 1965 r. zapoznał się pod koniec 2012 r. Natomiast C. N. wprawdzie przyznał, że z dokumentami zapoznał się znacznie wcześniej, ale cofnął swoje oświadczenie z uwagi na jego złożenie w stanie wyłączającym świadome podjęcie decyzji i woli. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Opisanym na wstępie wyrokiem WSA skargę oddalił uznając, że w stanie faktycznym sprawy organy orzekające dokonały prawidłowej interpretacji stanu prawnego. Podkreślił, że w art. 148 § 1 K.p.a. chodzi o dzień, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie o dzień, w którym dowiedziała się, że dana okoliczność może stanowić podstawę wznowienia. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w tym przepisie, zatem zarzut naruszenia art. 148 K.p.a. należy uznać za chybiony. Także spełnienie przewidzianego w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. warunku ujawnienia nowych okoliczności i dowodów należy odnieść do organu, a nie strony. Oznacza to, że organ nimi nie dysponował i nie były one mu znane. Nowe okoliczności przedstawiają zatem taki stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był mu znany z niezależnych od niego przyczyn, mających wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Wniesienie wniosku o wznowienie postępowania dopiero 5 listopada 2012 r. ewidentnie miało więc miejsce z uchybieniem ustawowego, jednomiesięcznego terminu dla dokonania tej czynności. Ponadto Sąd ocenia prawidłowość kontrolowanych aktów na datę ich podjęcia, tj. [...] czerwca 2013 r., zatem zgłaszane już po wydaniu postanowienia SKO oświadczenia skarżących, że z mapą zapoznali się w październiku 2012 r., jak też oświadczenie C. N. z 17 lipca 2013 r. o cofnięciu swojego oświadczenia woli, nie mogą mieć wpływu na ocenę sprawy. Z tych samych przyczyn nie mogą być brane pod uwagę dokumenty dołączone do pisma kierowanego do Sądu w dniu 13 stycznia 2014 r., uzyskane z Archiwum 5 listopada 2013 r.; dowody te mogą być ewentualnie podstawą do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. W skardze kasacyjnej B. K. i C. N., reprezentowani przez pełnomocnika (adwokata), zaskarżyli wyrok WSA w całości, zarzucając w trybie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 3 § 1 w związku z art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z: 1. art. 6, art. 7 i art. 9 K.p.a. które to uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niezasadne uznanie przez Sąd I instancji, że organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny i zasadnie uznał, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie został przez stronę zachowany, podczas gdy z treści odwołania z dnia 5 listopada 2012 r. jednoznacznie wynika, że dopiero w dniu 18 października 2012 r. skarżąca ujawniła nowe dowody nieznane wcześniej stronom postępowania i organowi prowadzącemu postępowanie – mające wpływ na treść decyzji z dnia [...] września 2007 r. – tj. powzięła obiektywną wiadomość o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, 2. art. 7 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez oparcie ustaleń w sprawie na niepełnym materiale dowodowym, nierzetelnych danych, wyrażające się w odstąpieniu od przesłuchania wszystkich stron, a przede wszystkim B. K. celem ustalenia daty początkowej, od której należy liczyć termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, 3. art. 77 § 1 K.p.a. poprzez błędne uznanie, wbrew temu co wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie a to, że skarżący dopiero po dniu wydania orzeczenia przez SKO (tj. orzeczenia z dnia [...] czerwca 2013 r.) złożyli oświadczenia o tym, że z mapą zapoznali się dopiero w październiku 2012 r. i w związku z tym oświadczenia te nie mogą mieć wpływu na ocenę sprawy, podczas gdy skarżący dali temu wyraz już w treści odwołania z dnia 5 listopada 2012 r., do którego w załączeniu złożyli mapę z 1965 r., co w konsekwencji skutkowało niewyczerpującym rozpatrzeniem materiału dowodowego. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 176 w zw. z art. 185 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik skarżących kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że B. K., jako jedna z kilku wnioskujących o wznowienie postępowania, przeglądając dokumentację w zasobach Archiwum Państwowego dowiedziała się o istnieniu mapy podziału działki nr [...], tj. gruntów wspólnych byłej wsi K., wykonanej w 1965 r. Wprawdzie dopiero w zażaleniu na odmowę wznowienia powołała się na pismo z 15 maja 2013 r. potwierdzające datę korzystania z Archiwum, niemniej już z odwołania z dnia 5 listopada 2012 r. wynikało, że skarżący powołali się na nieznany uprzednio dokument, załączając go do odwołania. Nie zostało przy tym wyjaśnione, na jakiej podstawie organ stwierdził, że strony na rozprawach 7 października i 7 kwietnia 2008 r. były zapoznawane z tą mapą, tak samo, że C. N. zapoznał się z dokumentacją w kwietniu 2009 r. Skoro jak twierdzi organ, dopiero w styczniu 2008 r. odnaleziona została teczka z przedmiotową mapą, nie wiadomo na jakiej podstawie Prezydent Miasta R. na mocy decyzji z dnia [...] września 2007 r. odmówił uznania gruntów Wspólnoty, skoro jak twierdzi SKO i Sąd, w dokumentacji znajdowała się mapa świadcząca o tym, że są to grunty wspólne. Celem wszechstronnego rozpoznania zebranego w sprawie materiału dowodowego, wszyscy skarżący na powyższe okoliczności powinni zostać przesłuchani, gdyż ich zweryfikowanie było istotą zasadności wniosku o wznowienie postępowania. WSA nadto błędnie uznał, że w dacie, w której skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania doszło co najwyżej do "prawidłowej oceny" przez nich znaczenia dowodu lub faktu, a nie do dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. O ile skarżący prawidłowo ocenili, że gdyby mapa z 1965 r. znajdowała się w aktach sprawy rozstrzygnięcie organu byłoby odmienne, o tyle również dopiero w tym czasie dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Sąd używając przy tym sformułowania "prawidłowa ocena" niejako przesądza, że dowody na które powołuje się skarżąca mają znaczenie dla odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. Wobec twierdzenia Sądu, że nie mogą być brane pod uwagę – jako spóźnione - dokumenty uzyskane z Archiwum 5 listopada 2013 r. należy podnieść, że wniosek o wznowienie nie opiera się na ich treści, a podstawą do wznowienia postępowania jest jedynie odnalezienie mapy z 1965 r., której treść nie była znana organowi przy rozstrzyganiu sprawy. Ubocznie skarżący kasacyjnie wskazał, że regulacja przewidująca miesięczny termin dla złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinna odnosić się wyłącznie do przypadków, w których podstawą jej wniosku jest okoliczność, z powodu której organ nie może wznowić postępowania z urzędu. W pozostałych przypadkach, jeżeli żądanie strony uzasadnione jest istnieniem jednej z okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a., to bez względu na to, czy strona zachowała termin czy nie, organ będzie zmuszony wznowić postępowanie (tak wyrok NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r. II OSK 1324/09). W takim przypadku organy nie powinny poprzestać na samej tylko konstatacji braku podstaw do wznowienia postępowania z uwagi na przekroczenie przez skarżącego terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a., ale w oparciu o zebrany materiał dowodowy powinny rozważyć, czy nie byłoby zasadne wznowienie postępowania z urzędu oraz dać tym rozważaniom wyraz w uzasadnieniu orzeczenia. Pismem z dnia 7 maja 2014 r., zatytułowanym jako "odpowiedź na skargę kasacyjną" R. M., J. P., A. S., C. S. i T. P. oświadczyli, że zgadzają się ze stanowiskiem zawartym w skardze i popierają zawarte w niej wnioski. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do przepisu art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki powodujące nieważność postępowania przewidziane przepisem art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się do oceny podstaw powołanych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna oparta została na zarzutach naruszenia zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym, a to art. 6, art. 7 i art. 9 K.p.a. oraz na naruszeniu przepisów dotyczących postępowania dowodowego, tj. art. 75 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez dokonanie wadliwych ustaleń w wyniku których przyjęto, że skarżący kasacyjnie uchybili terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Według skargi kasacyjnej, o podstawie wznowieniowej w postaci nowych dowodów, nieznanych wcześniej stronom postępowania i organowi prowadzącemu postępowanie, wiadomość powzięta została dopiero w dniu 18 października 2012 r., kiedy to B. K. uzyskała z Archiwum Państwowego mapę z 1965 roku, będącą nowym dowodem w sprawie. Braki w postępowaniu dowodowym, w tym odstąpienie od przesłuchania wszystkich stron postępowania, w szczególności B. K., świadczą o naruszeniu przepisów postępowania. Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania służy wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji ostatecznej, która wydana została w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym w sposób wadliwy. Sprawa o wznowienie postępowania jest nową sprawą administracyjną, przy czym dla uruchomienia tego trybu ustawa procesowa wymaga nie tylko oparcia żądania na ustawowej podstawie wznowienia przewidzianej w art. 145 § 1 k.p.a., ale również złożenia podania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia (art. 148 § 1 k.p.a.). Konsekwencją takich unormowań jest to, że właściwy do wznowienia postępowania organ, zanim przystąpi do oceny wskazanej podstawy wznowieniowej musi zbadać, czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem miesięcznego terminu. Przy pozytywnym ustaleniu (podanie wniesiono w terminie), wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), w przeciwnym wypadku – postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Procedując zgodnie z powyższymi unormowaniami Prezydent Miasta R. musiał w pierwszej kolejności zbadać, czy podanie datowane 30 października 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tegoż organu z dnia [...] grudnia 2011 r., wniesione zostało w terminie jednego miesiąca od dnia powzięcia przez wnioskodawców wiadomości o podstawie wznowienia przewidzianej przepisem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w konkretnym przypadku – o mapie z 1965 roku, która zdaniem skarżących kasacyjnie stanowić ma nowy dowód, nieznany organowi. W ramach tej wstępnej fazy organ przesłuchał C. N., spadkobiercę J. N., sporządzając z tej czynności w dniu 26 kwietnia 2013 r. protokół (k. 33 akt adm.) z którego wynika, że zarówno przedmiotowa mapa, jak i akt notarialny, znany był stronie minimum 4 lata. W dniu 17 maja 2013 r. przesłuchał również K. N. (k. 44 akt j.w.) który stwierdził, że powyższa mapa jest znana i była w posiadaniu Przewodniczącego Komitetu Wspólnoty "K."; o mapie wiedział od 7 października 2008 r. Jako dowód, dopuszczono również protokoły z rozpraw z dnia 7 kwietnia 2008 r. (k. 55) oraz 7 października 2008 r. (k. 56). Na pierwszej rozprawie poinformowano strony, że na zebraniu w dniu 19 czerwca 2008 r. powołano Komitet Wspólnoty Gruntowej "K." oraz, że na wniosek Komitetu zostało wszczęte postępowanie; z listy obecności załączonej do protokołu wynika, że B. K. (podpis - l.p.3) brała udział w rozprawie wyrażając zgodę na reprezentowanie przez Komitet, w rozprawie brał także udział S. N. (l.p. 19 na liście). Również w rozprawie z dnia 7 października 2008 r. skarżąca kasacyjnie B. K. brała udział, o czym świadczy podpis na liście obecności. Z kolei z pisma Urzędu Miasta R. – Wydział Zarządzania Nieruchomościami z dnia 13 czerwca 2013 r. (k. 58 akt adm.) wynika, że mapa z 6 maja 1965 r., a więc mapa wskazana jako nowy dowód w rozumieniu podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., odnaleziona została w styczniu 2008 r. i była okazana stronom w dniach 7 kwietnia 2008 r. oraz 7 października 2008 r. Przy takim materiale dowodowym trafne jest stanowisko WSA aprobujące ustalenia organów, że podanie o wznowienie postępowania, datowane na dzień 30 października 2012 r., złożone w organie w dniu 5 listopada 2012 r., wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. W przypadku skarżącej kasacyjnie B. K., wiedza o mapie z 1965 roku (oraz akcie notarialnym z 1969 roku) datuje się, przy przyjęciu najkorzystniejszego wariantu, od dnia 7 października 2008 r., natomiast w przypadku skarżącego kasacyjnie C. N. – od kwietnia 2009 r. (licząc cztery lata wstecz od daty przesłuchania strony, co miało miejsce w dniu 26 kwietnia 2013 r.). W świetle powyższego, uwzględniając materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu administracyjnym, zasadnie WSA nie dopatrzył się podstaw, aby przypisać organom naruszenie zasad ogólnych, wyrażonych w art. 6, art. 7 i art. 9 K.p.a. Także nieuprawniony jest zarzut naruszenia art. 75 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a. wyrażający się pominięciem przesłuchania B. K., skoro data uzyskania przez skarżącą kasacyjnie z Archiwum Państwowego mapy z 1965 roku nie jest sporna, jednakże w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w żadnym wypadku data ta nie może stanowić podstawy do ustalenia, że w tym dniu rozpoczął bieg termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] grudnia 2011 r. Końcowo należy stwierdzić, że prawidłowe jest również stanowisko WSA odnośnie do składanych przez strony po zakończeniu postępowania administracyjnego oświadczeń, tj. po wydaniu kontrolowanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2013 r., gdyż sądowa kontrola tego aktu przeprowadzona została z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawego istniejącego w dacie wydania tego postanowienia. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nieusprawiedliwione. Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlega oddaleniu, w oparciu o art. 184 P.p.s.a.