III SA/Kr 541/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner SO del. Janusz Bociąga (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi W. P. i B. P. – Spółka cywilna na czynność Zarządu Województwa z dnia 17 sierpnia 2012r. nr [....] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1144/12 po rozpoznaniu sprawy ze skargi A Spółka cywilna W. P., B. P. na czynność Zarządu Województwa z dnia 17 sierpnia 2012 r. nr [...] orzekł o oddaleniu skargi. Przedstawiając stan sprawy Sąd podał, że wskazana wyżej spółka działając w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 (Oś Priorytetowa II: Gospodarka regionalnej szansy, Działanie 2.1: "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw" Schemat A: "Bezpośrednie wsparcie inwestycji MŚP") wnioskowała o dofinansowanie projektu: "A – nowe oblicze produkcji, serwisu i obsługi klienta". Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości pismem z dnia 6 lipca 2012r. poinformował wnioskującą spółkę, że wniosek został poddany I ocenie formalnej, w trakcie której stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych wyboru projektów określonych w załączniku nr 4 do Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 przyjętego uchwałą Zarządu Województwa nr [...] z dnia 27 listopada 2007 r. ze zm. W związku z tym na podstawie § 19 pkt 31 lit. a regulaminu konkursu projekt został odrzucony na etapie I oceny formalnej. Kryterium, którego projekt nie spełnił to kwalifikowalność projektu. Zgodnie z zapisami Regulaminu Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków RPO na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 października 2011 r., Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia 18 grudnia 21007 r. ze zm. (dalej zwanego Podręcznikiem) oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. 239 poz. 1599) terminem rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków jest dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. Strona skarżąca w dokumentacji aplikacyjnej wniosła o uznanie wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości, robót budowlanych, środka transportu, wyposażenia produkcyjnego, wyposażenia magazynowego, sieci komputerowej wyposażenia biurowego oraz oprogramowania sieciowego. Łączne wartość wkładu niepieniężnego w ramach kosztów kwalifikowanych to 697 250,49 zł. Wszystkie wydatki w ramach kategorii "wkład niepieniężny" zostały poniesione przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, czego potwierdzeniem są akty notarialne oraz faktury zakupu dołączone do dokumentacji aplikacyjnej" W związku z powyższym wydatków należących do kategorii "Wkład niepieniężny" o wartość 697 250,49 zł nie można uznać za "koszty kwalifikowane projektu". Podsumowując, organ stwierdził, że wartość wydatków, które można uznać za kwalifikowane w ramach przedmiotowego projektu wynosi nie więcej niż 419 800 zł. Ponadto zgodnie z § 14 pkt 3 Regulaminu konkursu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 nie mogą być wspierane mikroprzedsiębiorstwa, które maja możliwość uzyskania komplementarnego wparcia w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (PROW). Poza tym, zgodnie z § 16 pkt 7 lit. f Regulaminu konkursu, ze wsparcia w ramach konkursu wyłączone są projekty mikroprzedsiębiorstw, kwalifikujące się zgodnie z Linią demarkacyjną pomiędzy Programami Operacyjnymi Polityki Spójności, Wspólnej Polityki Rolnej i Wspólnej Polityki Rybackiej (dalej Linia demarkacyjna) do innych programów operacyjnych. W przypadku wspólników skarżącej Spółki ich miejsce zamieszkania znajduje się w T – miejscowości liczącej poniżej 5.000 mieszkańców, należącej do gminy miejsko-wiejskiej. Miejsce położnie nieruchomości znajduje się także w T, zatem wnioskodawca nie spełnił warunku dotyczącego miejsca zamieszkania przedsiębiorcy oraz miejsca realizacji projektu. Wnioskodawca nie spełnił także kryterium dotyczącego poziomu dofinansowania projektu. Zgodnie z § 18 pkt 4 i 5 Regulaminu, maksymalny poziom dofinansowania do projektów realizowanych na terenie powiatu [...] wynosi 40 całkowitych kosztów kwalifikowanych. Zatem w przypadku przedmiotowego projektu maksymalna kwota wsparcia mogłaby wynosić 167 920 zł (419 800 zł x 40%). Zgodnie z zapisami Linii demarkacyjnej, projekty mikroprzedsiębiorstw realizowane w obszarach wiejskich mogą otrzymać wsparcie w ramach regionalnych programów operacyjnych wyłącznie w sytuacji, gdy kwota dofinansowania przekracza 300 000 zł. Nadto wszystkie kody PKD, z którymi jest związany projekt, wymienione przez wnioskodawcę w pkt B.1 BP, ujęte zostały w wykazie kodów PKD, w zakresie których może być przyznana pomoc w ramach PROW. W związku z powyższym organ uznał, że wnioskodawca nie spełnił warunku dotyczącego rodzaju działalności gospodarczej. W konsekwencji usunięcia z projektu części kosztów nie wpisujących się zgodnie z Regulaminem konkursu i Podręcznikiem kwalifikowania wydatków w katalog wydatków kwalifikowanych, wnioskodawca nie spełnia żadnego z trzech kryteriów kwalifikujących do wsparcia w ramach RPO, które wymienia linia demarkacyjna, zatem nie może uzyskać wsparcia w ramach konkursu. Spółka "A" W. P., B. P. wniosła protest podnosząc zarzut niekwalifikowaności wkładu własnego niepieniężnego, zarzut niezgodności z Linią demarkacyjną RPO/PROW oraz zarzut ujęcia w wydatkach na promocję projektu wydatków niekwalifikowanych. Zarząd Województwa pismem z dnia 17 sierpnia 2012 r. poinformował skarżącą spółkę, że protestu nie uwzględniono. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. P. i B. P. – wspólnicy A Spółka Cywilna zarzucili Zarządowi Województwa, że wniesiony przez nich protest nie został prawidłowo rozpatrzony, ponieważ nie odniesiono się merytorycznie do podniesionych w nim zarzutów i z tych powodów wnieśli o uwzględnienie skargi, poprzez stwierdzenie, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo, w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymali i rozszerzyli podnoszone uprzednio w proteście argumenty. Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na mocy art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712) skargę spółki A oddalił. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd podał, że zgodnie z § 17 pkt 1 lit. a. Regulaminu – wydatki w projekcie w odniesieniu do których obliczane będzie dofinansowanie muszą spełnić wymogi określone w Podręczniku kwalifikowania wydatków, o których mowa w § 4 pkt 1 lit. P, w szczególności muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, przy czym nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o pomoc. Nadto, jak wynika z punktu 9.4 lit. a Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 – w przypadku projektów objętych pomocą na zasadzie de minimis – terminem rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków jest dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu. W przedmiotowej sprawie powyższy wymóg Regulaminu nie został spełniony, ponieważ, jak podkreśliła IRP, sporne elementy projektu, a to: nieruchomości, roboty budowlane, pojazdy mechaniczne i inne sprzęty (magazynowe, produkcyjne i biurowe) oraz sieć komputerowa i oprogramowanie sieciowe, miały miejsce przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie. Wszystkie wydatki w ramach kategorii wkład niepieniężny zostały poniesione przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, czego potwierdzeniem są przedłożone przez wnioskodawcę faktury oraz akty notarialne. Zatem w toku oceny formalnej IOK prawidłowo ustaliła, że wkład niepieniężny określiła jako grupę wydatków niekwalifikowalnych, co w konsekwencji doprowadziło IOK do stwierdzenia, że wydatków należących do kategorii wkład niepieniężny o wartości 697 250,49 zł nie można uznać za koszty kwalifikowalne w projekcie. Tym samym Sąd nie podzielił stanowiska skarżących, że wydatek kwalifikowany, polegający na wniesieniu wkładu niepieniężnego uważa się za poniesiony, jeśli wkład został faktycznie wniesiony, zaś za datę poniesienia wydatku, w przypadku wkładu własnego, przyjmuje się datę faktycznego wniesienia wkładu, a nie poniesienia wydatków, ponieważ w świetle zapisów Regulaminu i Podręcznika. Podzielić należy natomiast stanowisko skarżących co do kwestii uznania za niekwalifikowalne wydatków na: zakup masztu flagowego (1) na pionowe banery przed siedzibą wnioskodawcy – baner "Projektowy", zakup masztu flagowego (2) na pionowe banery przed siedzibą wnioskodawcy – logo wnioskodawcy, promocja projektu, zakup usługi – Linki sponsorowane i pozycjonowanie, promocja projektu, zakup usługi- Akcesoria drukowane (ryczałt), promocja projektu, zakup usługi – Tablica informacyjna o dofinansowanym projekcie mobilna do okresowej prezentacji u klienta w trakcie robót. Łączna wartość wydatków uznanych za niekwalifikowalne wyniosła 23 000 zł. IOK ograniczyło się jedynie do wskazania, które wydatki uznała za niekwalifikowalne, natomiast nie uzasadniała swojego stanowiska. Podkreślić jednak należy, że błąd ten nie ma wpływu na rozstrzygniecie sprawy, ponieważ jak podkreśliła IRP nawet gdyby wartość tych wydatków uznać za kwalifikowane w ramach przedmiotowego projektu, to łączna wartość kwalifikowalnych wydatków wynosiłaby 442 800 zł, a zatem przy maksymalnej dopuszczalnej intensywności wsparcia – wynoszącej 40%, dofinansowanie wyniosło by jedynie 177 120 zł, a zatem mniej niż próg rozgraniczający obszary interwencji pomiędzy PROW a RPO dla przedsięwzięć z takich miejscowości i takiego rodzaju, jak przedmiotowe. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący, wnosząc o uchylenie tego orzeczenia w całości i stwierdzenie, że ocena ich projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA, a także o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. wyrokowi zarzucili naruszenie prawa procesowego, tj.: a) art. 30e u.z.p.p.r. w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez nierozstrzygnięcie merytorycznych przesłanek i istoty sprawy oraz wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżących; b) art. 30e u.z.p.p.r. w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a. w związku art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez zaniechanie wykraczającej poza sformułowane w skardze zarzuty, oceny legalności zaskarżonej czynności, a zwłaszcza czy kryterium wyboru projektu nr 3 "kwalifikowalność projektu", w tym podkryterium 3.1.1. - spełnienie warunków linii demarkacyjnej z PROW i podkryterium - zgodność wydatków kwalifikowalnych w projekcie z listą wydatków kwalifikowalnych dla danego schematu, zgodnie z Podręcznikiem kwalifikowania wydatków zostały sformułowane w sposób przejrzysty zgodnie z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. oraz czy ocena projektu została dokonana w oparciu o art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., c) art. 30e w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a. a także w związku z art. 15 pkt 2 i 57 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz art. 5 pkt 2, art. 25 pkt 1 i art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. w związku z § 19 pkt 10 oraz § 21 pkt 10 Regulaminu konkursu, poprzez zaniechanie wykraczającej poza sformułowane w skardze zarzuty, oceny legalności zaskarżonej czynności i działań podjętych przez organ w sytuacji gdy czynności w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oraz odrzucenia wniosku o dofinansowanie zostały podjęte przez osoby nieuprawnione; d) art. 30c ust. 3 pkt 1) u.z.p.p.r. poprzez nieuwzględnienie skargi i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwej instytucji w sytuacji, w której istniały podstawy do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo poprzez: błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że ocena projektu została dokonana w sposób rzetelny i nienaruszający prawa; błędne przyjęcie, że sposób uzasadnienia wyników oceny projektu jest należyty i wystarczający do uznania tej oceny za zgodną z prawem; nierozpatrzenie zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa przy dokonywaniu oceny według poszczególnych kryteriów oceny; e) art. 30e u.z.p.p.r. i art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez faktyczny brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia i nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich zarzutów skargi, a zatem sporządzenie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający nie tylko właściwe odniesienie się merytoryczne do podjętego rozstrzygnięcia, ale prawidłową kontrolę kasacyjną. Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.: a) niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 2 w związku z art. 26 ust. 1 pkt 4 u.z.p.p.r. poprzez niewzięcie pod uwagę, że ocena projektu w zakresie kryterium nr 3 kwalifikowalności projektu, w zakresie dotyczącym oceny kwalifikowalności wkładu niepieniężnego, części wydatków promocyjnych i kwalifikowalności projektu do pomocy w ramach RPO została przeprowadzona z naruszeniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, a przede wszystkim bez zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu; b) niewłaściwe zastosowanie art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez niewzięcie pod uwagę, że ocena projektu w zakresie kryterium nr 3 "kwalifikowalności projektu" w zakresie dotyczącym oceny kwalifikowalności wkładu niepieniężnego, części wydatków promocyjnych i kwalifikowaliności dostępu projektu do pomocy w ramach RPO została przeprowadzona z naruszeniem zasady oceny projektów w sposób rzetelny i bezstronny; c) błędną wykładnię § 17 pkt 1 lit. a) Regulaminu, albowiem w oderwaniu od szczególnych zasad kwalifikowalności wydatków określonych w pkt 8.4, 9.7 lit. d) i pkt 22.3 lit. d) Podręcznika kwalifikowania wydatków w zw. z art. 5 pkt 9) u.z.p.p.r. i przez to przyjęcie, że wydatki wkładu niepieniężnego zostały poniesione przed datą złożenia wniosku, podczas gdy wkład niepieniężny może zostać faktycznie wniesiony do projektu po złożeniu wniosku o dofinansowanie, albowiem projekt może być realizowany po zawarciu umowy o dofinansowanie (albo podjęciu decyzji o dofinansowaniu), a zatem wydatki na wkład własny mogą zostać poniesione po tej dacie; d) błędną wykładnię pkt 9.4 lit. a) Podręcznika, albowiem bez odniesienia się do pkt 8.4, 9.7 lit. d) i 22.3 lit. d) Podręcznika w zw. z art. 5 pkt 9) u.z.p.p.r. i przez to zrównanie momentu zakupienia i zapłacenia za środki trwałe wchodzące w skład wkładu niepieniężnego z datą poniesienia wydatków wkładu niepieniężnego, podczas gdy są to różne pojęcia, a sama Instytucja Zarządzająca RPO określiła, że wydatki wkładu niepieniężnego są poniesione dopiero, gdy wkład niepieniężny zostanie faktycznie wniesiony do projektu, a ten może być realizowany dopiero po zawarciu umowy o dofinansowanie (albo podjęciu decyzji o dofinansowaniu); a nadto określiła, że aby wkład niepieniężny mógł być dofinansowany w ramach RPO nie może być w 7 lat poprzedzających złożenie wniosku o dofinansowanie współfinansowany ze środków publicznych, co oznacza, że mógł być wcześniej zakupiony i zapłacony, ale nie ze środków publicznych krajowych lub wspólnotowych; e) niewłaściwe zastosowanie pkt 8.4 w związku z pkt 9.7 lit. d) oraz pkt 22.3 lit. d) Podręcznika poprzez faktyczne ich pominięcie i uznanie, że faktyczne wniesienie wkładu niepieniężnego nie może być uznane za poniesienie wydatku, gdy tymczasem wynika to wprost z przywołanych przepisów; f) niewłaściwe zastosowanie § 14 ust. 2 pkt b) i c) oraz ust. 3 pkt d) Regulaminu w zw. z Zał. Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2008 r. Nr 139, poz. 883 ze zm.) poprzez uznanie, że projekt skarżących nie spełnia kryterium warunków Linii demarkacyjnej z PROW. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 286/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że istota sprawy sprowadza się do różnicy pomiędzy wydatkami kwalifikowalnymi - pieniężnymi, a niepieniężnymi (wkładem rzeczowym) i dopuszczalności potraktowania wpisanych do projektu wydatków w postaci m.in. nieruchomości, robót budowlanych, pojazdów mechanicznych, i innych sprzętów, a także sieci komputerowej i oprogramowania sieciowego jako podlegających finansowaniu w postaci wkładu rzeczowego. Zauważyć należy, iż uznanie określonego wydatku jako niekwalifikowalnego może, z racji nieosiągnięcia dolnego progu dofinansowania czyli niespełnienia kryterium formalnego kwalifikowalności projektu, prowadzić do zdyskwalifikowania objętego wnioskiem projektu (§ 19 pkt 12 lit. e Regulaminu w związku z pkt 4 lit. c tego paragrafu). Z tego zatem powodu w sytuacji gdy Regulamin konkursu przewiduje dwa rodzaje wydatków, zasadniczą z punktu widzenia zasady, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. kwestią jest na tyle czytelne ich zdefiniowanie i rozdzielenie, ażeby ewentualna odmowa zaliczenia wydatku do jednej z grup wydatków kwalifikowanych mogła być weryfikowalna. Samo pojęcie wydatku kwalifikowanego zawiera § 5 pkt 12 Regulaminu, mówiąc że jest to wydatek lub koszt poniesiony przez beneficjenta w związku z realizacją projektu w ramach RPO, zgodnie z zasadami określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków (...) oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków, kwalifikujący się do refundacji ze środków przeznaczonych na realizację w trybie określonym w umowie. Definicję uzupełnia pkt 4.1 Podręcznika określając wydatek kwalifikowany jako wydatek spełniający warunki umożliwiające jego całkowite lub częściowe pokrycie środkami przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej lub z publicznych źródeł krajowych. Dokument ten, na mocy odesłania zawartego w § 17 pkt 1 Regulaminu określa szczegółowe wymogi jakie muszą spełniać wydatki dla uznania ich za kwalifikowalne. Wydatek pieniężny uznaje się za poniesiony z chwilą faktycznego przepływu środków pieniężnych od wydatkującego podmiotu do podmiotu innego (pkt 8.1 Podręcznika), zaś wydatek kwalifikowany polegający na wniesieniu wkładu niepieniężnego uważa się za poniesiony jeśli został faktycznie wniesiony (pkt 8.4 Podręcznika). Wspólną zasadą ustalenia terminu rozpoczęcia kwalifikowalności (terminu poniesienia) wydatków jest, w przypadku projektów objętych zasadami pomocy publicznej - jak projekt skarżących, dzień złożenia wniosku o dofinansowanie (pkt 9.4 lit. a Podręcznika). Z tego względu ani wydatki pieniężne, ani niepieniężne nie mogą być poniesione (we właściwej dla nich formie) przed datą złożenia wniosku. Przyjmuje się, że wydatki pieniężne zostają poniesione z datą dokonania przelewu, datą dokonania transakcji poprzez obciążenie rachunku karty kredytowej lub płatniczej, czy wreszcie datą faktycznej płatności gotówkowej (pkt 9.7 lit. a Podręcznika). Natomiast wkład niepieniężny zostaje poniesiony z datą jego faktycznego wniesienia (pkt 9.7 lit. d Podręcznika). Ponownie rozpatrując sprawę Sąd oceni prawidłowość uznania projektu za niekwalifikowalny ze względu na odmowę zakwalifikowania wydatków w postaci wkładu rzeczowego. W szczególności Sąd, dokonując analizy określonych w Podręczniku zasad kwalifikowalności wydatków, podda ocenie pogląd rozpatrującego protest Zarządu Województwa co do niekwalifikowaności wnioskowanych przez skarżących wydatków na wkład rzeczowy, biorąc pod uwagę obowiązujące w dacie ogłoszenia konkursu zasady, również zawarte w części II Podręcznika. Sąd zwróci uwagę na sposób dokumentowania wkładu rzeczowego z uwzględnieniem możliwości przewidzianej ostatnim zdaniem pkt 5.9 lit. f) Podręcznika i oceni czy tego rodzaju zapis nie narusza zasady przyjętej art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Aktualne rozpoznanie sprawy jest związane z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1144/12 i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi. Zgodnie z art. 190 P.p.s.a., rozpoznając sprawę ponownie po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Sądu pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z przepisem art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ze zm. – dalej powoływana jako ustawa) przepisem art. 30 c ust. 1 w związku z ust. 3 pkt 1, poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego, zawierającego wniosek o dofinansowanie. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – dalej ustawa – nie wprowadza innego kryterium kontroli sądu administracyjnego niż zgodność z prawem. W świetle przytoczonego brzmienia art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy przedmiotem kontroli jest zgodność z prawem przeprowadzenia oceny projektu. Ustawa przepisem art. 30 c ust. 3 pkt 1 -3 określa rodzaje rozstrzygnięć jakie podjąć może sąd w wyniku rozpatrzenia skargi. Przepisy ustawy statuują co najmniej cztery zasady stanowiące wzorzec kontroli procesu oceny projektu pod względem jej zgodności z prawem. W myśl przepisu art. 26 ust. 2 ustawy instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać zasadę przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W myśl natomiast przepisu art. 31 ust. 1 zasady rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie ich wyborów legły u podstaw wprowadzenia w proces oceny ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Z powyższych zasad niewątpliwie przejrzystość reguł oceny, bezstronność oceny i jej rzetelność stanowią kryteria zgodności z prawem stosowane na etapie oceny projektów w procesie ich wyboru do dofinansowania. Przepis art. 30 e ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza zatem z odpowiedniego stosowania przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a., w myśl którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r. jednoznacznie wskazał, że istotą niniejszej sprawy jest właściwe zinterpretowanie i odczytanie różnicy pomiędzy wydatkami kwalifikowanymi – pieniężnymi, a niepieniężnymi (wkładem rzeczowym) i dopuszczalność potraktowania wpisanych do projektu wydatków w postaci między innymi nieruchomości, robót budowlanych, pojazdów mechanicznych i innych sprzętów, a także sieci komputerowej i oprogramowania sieciowego jako podlegających finansowaniu w postaci wkładu rzeczowego. Rozważając tak postawiony problem należy przede wszystkim stwierdzić, że pojecie wydatku kwalifikowanego zostało wyjaśnione w § 5 ust. 22 Regulaminu konkursu. I tak zgodnie z tą definicją przez wydatek kwalifikowany należy rozumieć wydatek lub koszt poniesiony przez beneficjenta w związku z realizacją projektu w ramach RPO, zgodnie z zasadami określonymi w Krajowych wytycznych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 oraz w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach RPO na lata 2007-2013, który kwalifikuje się do refundacji ze środków przeznaczonych na realizację w trybie określonym w umowie o dofinansowanie. Zgodnie natomiast z § 17 ust. 1 lit. a Regulaminu konkursu wydatki w projekcie w odniesieniu do których obliczane będzie dofinansowanie muszą spełniać wymogi określone w Podręczniku kwalifikowania wydatków, w szczególności muszą zostać poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu, przy czym nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o pomoc. Pojęcie poniesienia wydatku kwalifikowanego w postaci wkładu niepieniężnego wyjaśnia pkt 8.4. Podręcznika kwalifikowania wydatków (...) stanowiąc, że wydatek kwalifikowany polegający na wniesieniu wkładu niepieniężnego uważa się za poniesiony, jeśli wkład został faktycznie wniesiony. Za datę poniesienia wydatku przyjmuje się, w przypadku wkładu rzeczowego, datę faktycznego wniesienia wkładu (pkt 9.7. Podręcznika). Z zestawienia tych przepisów wynika, że zarówno Regulamin konkursu jak i zapisy zawarte w Podręczniku rozróżniają pojęcie poniesienia wydatku i wniesienia wkładu niepieniężnego. Innymi słowy można powiedzieć, że wkład niepieniężny uważa się za faktycznie wniesiony do projektu w okresie kwalifikowalności to znaczy nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku o dofinansowanie i wtedy może zostać objęty dofinansowaniem. Idąc dalej tym tokiem rozumowania stwierdzić można, że nie ma przy tym znaczenia kiedy wnioskodawca faktycznie zakupił i zapłacił za środki mające stanowić wkład niepieniężny, gdyż zgodnie z przywołanymi przepisami datą poniesienia wkładu niepieniężnego jest data faktycznego wniesienia tegoż wkładu do projektu. Zatem momentu poniesienia wydatku nie można utożsamiać z chwilą kupna i zapłaty za środki trwałe lub usługi mające stanowić wkład niepieniężny. Tym samym skarżący przedstawiając faktury potwierdzili jedynie, że zapłacili za elementy wkładu niepieniężnego przed dniem złożenia wniosku, ale wkład ten mógł zostać wniesiony do projektu dopiero z chwilą rozpoczęcia jego realizacji, czyli już po złożeniu wniosku o dofinansowanie. Bowiem w świetle przywołanych uregulowań poniesienie wydatku odnośnie zadeklarowanego wkładu niepieniężnego jeszcze nie nastąpiło, pomimo że jego składniki zostały faktycznie zakupione przed dniem złożenia wniosku. Jeszcze raz podkreślić wypada, że w przypadku wkładu niepieniężnego nie można utożsamiać daty zakupu z datą poniesienia wydatku. Takie rozumowanie stałoby bowiem w sprzeczności z zapisami Regulaminu jak i Podręcznika (pkt 9.7. d). Należy podzielić rozumowanie strony skarżącej, ze Podręcznik definiuje pięć kategorii wydatków, dla których data poniesienia wydatku nie jest tożsama z datą zapłaty za zakupioną rzecz lub usługę. I właśnie wkład niepieniężny stanowi jedną z tych kategorii. Nie jest uprawnione, aby w toku badania kwalifikowalności wydatków objętych zadeklarowanym wkładem własnym rzeczowym, powoływać się na daty zakupu składników owego wkładu jako okoliczność powodującą automatyczną niekwalifikowalność wkładu, a w konsekwencji nieuzasadnione jest uznanie z tego powodu całego projektu za niekwalifikowany. Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę wytyczne zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jak również wykładnię przepisów zaprezentowaną w niniejszym wyroku. Ponadto przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy należy, stwierdzić czy nieprawidłowe zaszeregowanie wydatków wkładu niepieniężnego do grupy wydatków niekwalifikowanych wpłynęło na uznanie, że projekt spółki nie spełnił warunków linii demarkacyjnej z PROW. Z wyżej przedstawionych powodów Sąd stwierdził, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Orzeczenie w punkcie I sentencji wyroku ma oparcie w przepisie art. 30 c ust. 3 ustawy o zasadach polityki rozwoju. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.