III SA/Gl 1449/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 749) oraz art. 1 ust. 1, art. 3, art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, art. 105, art. 106 ust 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 z późniejszymi zmianami) po rozpatrzeniu odwołania "A" s.c. W. K. , A. S. w G. z dnia [...] r. roku od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja została wydana w poniższym stanie faktycznym oraz w oparciu o niżej przedstawioną argumentację prawną. W rozpoznawanej sprawie Strona przemieściła z terytorium Państwa Członkowskiego na terytorium kraju samochód osobowy marki [...] o nr nadwozia [... ]. Postanowieniem nr [.. ] z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] . Po przeprowadzeniu stosownego postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją nr [...] z dnia [...] r. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż Strona dokonała czynności podlegającej opodatkowaniu poprzez nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, nie złożyła jednak deklaracji AKC-U oraz nie zapłaciła podatku akcyzowego. Ponadto organ I instancji stwierdził, iż w wysokość podstawy opodatkowania zawarta w fakturze zakupu bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej samochodu osobowego i określił wysokość podstawy opodatkowania z zastosowaniem katalogu EurotaxGlass. "A" s.c. W. K. , A. S. w G. wniosła pismem z dnia [...] r. odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w K. za pośrednictwem. W odwołaniu wniosła cyt. "zmianę zaskarżonej decyzji jako nieprawidłowej nieuzasadnionej" w szczególności poprzez zmianę podstawy opodatkowania z uwagi na fakt, iż cena przedmiotowego samochodu osobowego wynikała z przebiegu licytacji i jako sama w sobie powinna stanowić podstawę opodatkowania w przypadku samochodu osobowego. A w uzasadnieniu wskazała, iż samochód marki [...] był w dacie powstania obowiązku podatkowego w istocie samochodem osobowym. niemniej jednak nie zgadza się ona z wyliczeniem wysokości zobowiązania podatkowego. Naczelnik Urzędu Celnego w R. w ramach samokontroli nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia ww. decyzji i przekazał odwołanie do organu II instancji. Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu materiału zgromadzonego w sprawie utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, iż meritum sprawy sprowadza się do właściwej klasyfikacji (taryfikacji) nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...] , co ma wpływ na powstanie bądź nie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym oraz ustalenia prawidłowej podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, a zastosowanie tu mają przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 roku Nr 3 poz. 11 z późn.zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. Art. 100 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, iż przedmiotem opodatkowania akcyzą samochodów osobowych niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju jest import, nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz pierwsza sprzedaż na terytorium kraju, zaś w art. 3 ustawy prawodawca uznał, iż do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późno zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późno zm.). W przypadku samochodów osobowych ustawodawca w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym określił, iż za samochody osobowe należy uznać pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Dla każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej, zaś pomocnicze znaczenie mają wyjaśnienia do taryfy celnej. zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. (M.P. nr 86, poz.880), które także posługują się oznaczeniem kodu CN i w opisowy sposób wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać odpowiedniego różnicowania towarów celem ich prawidłowego zakwalifikowania do CN. Odnosząc się do kodu 8703, wskazują one na to, że w przypadku pojazdów wielozadaniowych decydujące znaczenie mają te cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy głównie przeznaczone do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech, wymienionych w zaskarżonej decyzji, które świadczą o charakterze (typie) pojazdu. Podstawowym kryterium jest zasadnicze przeznaczenie pojazdu do przewozu osób. Zatem jeśli z całokształtu okoliczności wynikać będzie, że pojazd samochodowy głównie przeznaczony jest do przewozu osób, to zastosowanie będzie miał kod CN 8703 a nie 8704 bez względu na zapisy w dokumentach rejestracyjnych oraz twierdzenia podatnika. Dopiero po ustaleniu powyższego możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w notach wyjaśniających do kodu 8703. Mając powyższe na uwadze, po dokonaniu ustaleń odnośnie zasadniczego charakteru nabytego pojazdu, w celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1789/2003 z 11.09.2003 r. Stosownie do postanowień reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, dla celów prawnych klasyfikacje towarów w pierwszym rzędzie należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Dodatkowo w celu zapewnienia właściwej interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 zostały wydane Noty Wyjaśniające do Scalonej Nomenklatury Wspólnot Europejskich i opublikowane w Dz. Urz. WE seria C 256 z 23.1 0.2002r. Pozycja CN 8704 - Pojazdy samochodowe do transportu towarowego, obejmuje w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki wyposażone w urządzenia do załadunku, prasowania itp. Pozycja ta obejmuje również: wywrotki, masywnie skonstruowane pojazdy o skrzyni ładunkowej samowyładowczej albo z otwierającym się spodem; wozy przodkowe, które używane są w kopalniach do transportu urobku węgla itp.; pojazdy samoładujące wyposażone we wciągarki, urządzenia podnośnikowe itp., lecz przeznaczone zasadniczo do celów transportowych oraz ciężarówki drogowo-kolejowe specjalnie wyposażone do jazdy po drogach i po torach. Natomiast, jak wynika z brzmienia pozycji CN 8703 obejmuje ona pojazdy mechaniczne różnego typu, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi), jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Pojazdy niniejszej pozycji mogą być wyposażone w silnik dowolnego typu. Niniejsza pozycja obejmuje również: -samochody (np. samochody z nadwoziem czterodrzwiowym, taksówki, samochody sportowe i wyścigowe); -specjalistyczne pojazdy transportowe, takie jak: ambulanse, więźniarki i pojazdy pogrzebowe; -samochody mieszkalne (kempingowe itd.) Z treści pozycji tej jednoznacznie wynika, iż obejmuje ona również samochody osobowo - towarowe. W rozumieniu pozycji 8703 określenie samochody osobowo-towarowe oznaczę samochody przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Odnosząc się do treści powyższych rozważań Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż Strona nabyła samochód osobowo- towarowy o rodzaju nadwozia typu kombi o pięciu miejscach siedzących i pięciu drzwiach, co znalazło potwierdzenie w treści dowodu rejestracyjnego pojazdu w Państwie Członkowskim, jak również w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu wystawiony przez uprawnionego diagnostę. W zgromadzonych dokumentach nie znajduje się żaden dowód potwierdzający zmianę homologacji pojazdu z samochodu osobowego na samochód ciężarowy. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż z treści odwołania wynika, iż Strona pozostaje przekonana, że samochód marki [...] był w dacie " powstania obowiązku podatkowego w istocie samochodem osobowym, a jego nabycie nastąpiło w drodze licytacji. Odnosząc się do przepisów proceduralnych organ odwoławczy wskazał na treść art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, iż organ podatkowy obowiązany jest podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie materiału dowodowego oraz rozpatrzyć cały materiał dowodowy, co zostało wykonane, a Strona w toku postepowania nie wskazała dowodów na potwierdzeni jej tezy, zaś dokumentacja samochodu nie została odrzucona czy pominięta przez organ pierwszej instancji. W myśl art. 194 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z dysonansem między regulacjami poszczególnych aktów prawnych, który implikuje stosowanie przez organy podatkowe przepisów klasyfikujących wyroby akcyzowe w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie na podstawie przepisów o ruchu drogowym. Ta konstatacja organu odwoławczego wsparta została odpowiednim orzecznictwem sądów administracyjnych (WSA w Bydgoszczy w wyroku z 1.06.2005r. sygn. akt I SA/Bd 222/05, WSA w Szczecinie w wyrokach z 16.02.2005r. sygn. akt SA/Sz 2195/03 i z 24.02.2005r. sygn. akt I SA/Sz 27/04, wyrok WSA w Opolu sygn. akt I SAlOp 114/07). Organ odwoławczy podkreślił, iż ustawa o podatku akcyzowym w sposób samodzielny i autonomiczny wskazuje jedyną możliwą do stosowania klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym nomenklaturze scalonej CN i nie ma znaczenia klasyfikacja na podstawie innych przepisów tzn. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn.zm.), czy też przepisów obowiązujących w innym kraju. Żaden przepis ustawy o podatku akcyzowym, dotyczący klasyfikacji towarowej, nie odsyła do regulacji zawartych w przepisach o rejestracji pojazdów. W obowiązującym stanie prawnym dany pojazd może być zarejestrowany i uznawany za ciężarowy zgodnie z przepisami o ruchu drogowym i homologacji i jednocześnie może być, dla celów poboru akcyzy, zakwalifikowany jako samochód osobowy, zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym. Odnośnie zarzutu nieprawidłowego określenia podstawy ustalenia zobowiązania podatkowego Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaka podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, a w przypadku o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3 podstawą jest średnia wartość rynkowa pojazdu pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług i kwotę akcyzy. W myśl art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem przemieszczenia samochodu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeśli nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu. Stosownie do art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, jeśli wartość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego odbiega bez uzasadnionej przyczyny od średniej wartości rynkowej tego pojazdu, organ wzywa podatnika do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających to odstępstwo. W przypadku niezastosowania się przez podatnika do tegoż wezwania organ określa wysokość podstawy opodatkowania na mocy art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Art. 104 ust. 9 powołanej ustawy określa średnią wartość rynkową samochodu osobowego jako wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym., w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika, z tym samym wyposażeniem i przybliżonym stanem technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Odnosząc treść przepisów prawa organ podkreślił, iż podstawa opodatkowania wynikająca z faktury zakupu wynosiła [...] zł. zaś średnia wartość rynkowa ustalona w oparciu o katalog EUROTAXGLASS´SXGLASS´S wyniosła [...] zł netto. W związku z tym, iż na wezwanie organu Strona nie wskazała przyczyn określenia niższej wartości samochodu osobowego organ pierwszej instancji określił ja w oparciu o wyżej opisane reguły. Strona w odpowiedzi na wezwanie organu wskazała, iż dokonała zakupu samochodu osobowego w drodze licytacji i ta wartość winna stanowić podstawę opodatkowania. Organ podatkowy dokonując weryfikacji twierdzeń Strony odniósł się do wartości podobnych pojazdów, do tego który jest przedmiotem oceny, na rynku ego nabycia i ustalił, iż oferty sprzedaży samochodu w 2013 r. wahały się w przedziale 8.400 Euro-10.900 Euro, a cena sprzedaży w momencie powstania obowiązku podatkowego w 2011 r. musiała być wyższa.. Kwota zawarta w fakturze wynosiła natomiast 7500 Euro, a zatem organ słusznie powziął wątpliwości co do tej wartości i ustalił wartość pojazdu w daty powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym. Organ odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej, a nadto wskazał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował dyspozycje art. 120, art. 121, art. 122, art. 191 tejże ustawy. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca, "A" s.c. W. K. , A. S. w G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. i zarzucając jej, iż została wydana z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, co miało wpływ na wynik sprawy. Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie: - art, 104 ust. 1 pkt 2 i ust. 12 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do zastosowania art. 104 ust. 8 i ust. 9 ustawy, a w konsekwencji przyjęcia za podstawę opodatkowania średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, zamiast kwoty jaką podatnik był zobowiązany zapłacić za samochód; - art. 104 ust.8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym polegające na nieuzasadnionym przyjęciu przez organ, iż w niniejszej sprawie podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu, - art. 120, art. 121, art, 122, art. 191 Ordynacji podatkowej oraz art. 104 ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym polegające na przyjęciu, że podatnik nie wskazał potwierdzonych dowodami przyczyn, dla których wysokość podstawy opodatkowania odbiega znacznie od średniej wartości rynkowej samochodu, na przyjęciu przez organ, że przesłanki, które dotyczyły sprzedaży samochodu osobowego na licytacji są nieuzasadnione i nieudowodnione przy jednoczesnym uznaniu przez organ I instancji że nabycie nastąpiło w drodze licytacji, a zapłata ceny jest niekwestionowana, na pominięciu przez organ uwarunkowań rynku na którym samochód został nabyty tj. rynku aukcji internetowych, gdzie wartość nabywanego towaru ( tu samochodu ) jest determinowana ofertą kupujących ( zgodnie z art. 701 - 703 k.c.). - art. 120 Ordynacji podatkowej polegające na przyjęciu przez organ podatkowy, że organu I instancji wydał orzeczenie zgodnie z przepisami prawa i na ich podstawie, podczas gdy organ I Instancji uznał zakup pojazdu w drodze licytacji za cenę niższą niż wartość rynkowa za przejaw dyskryminacji wobec korzystających z innych ofert zakupu i dokonujących nabycia pojazdu na podstawie innych umów cywilnoprawnych, co ma uzasadniać ustalenie średniej rynkowej wartości samochodu dla ustalenia podstawy opodatkowania, a nie kwoty jaką podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód. - art. 120, art. 121, art. 122, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez potraktowanie przez Organ nabycia towaru w drodze licytacji, a więc sprzedaży regulowanej prawem (art. 701 - 703 k.c. ) jako próby ominięcia prawa podatkowego poprzez przyjęcie przez organ, że cena którą zobowiązany był do zapłaty nabywca samochodu bez uzasadnionej przyczyny odbiega od wartości rynkowej samochodu, czyli że została bezpodstawnie zaniżona w ocenie organu podatkowego. W uzasadnieniu swego stanowiska strona skarżąca w całości podtrzymała pogląd zaprezentowany już w odwołaniu, a nadto wskazała, iż organ podatkowy bezpodstawnie zakwestionował kwotę zakupu samochodu ustaloną w drodze licytacji, choć nie kwestionował, że licytacja faktycznie się odbyła i kwotę zakupu tam przyjętą skarżący zapłacił. Nadto wskazano, iż organ pominął uwarunkowania rynku aukcyjnego oraz kierował się danymi z 2013 r., a nadto nie można utożsamiać oferty internetowej sprzedaży pojazdu z aukcją internetową jak to uczynił organ. Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w uzasadnieniu wskazując, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zobowiązywał je do sprawdzenia rzetelności zadeklarowanej wartości samochodu osobowego, a wobec nieuzupełnienia tego materiału zgodnie z wezwaniem, do wszczęcia postępowania podatkowego. Organ podatkowy odniósł się również do uwarunkowań rynku, na którym samochód został nabyty, a brak wpływu tego elementu na wysokość zadeklarowanej kwoty zobowiązania została uwzględniona w wydanej decyzji. Zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego jest niezasadny, a skarga zawiera twierdzenia i argumenty sprzeczne ze stanem faktycznym i materiałem dowodowym sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ) określanej dalej jako p.p.s.a., której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami podnoszonymi w skardze ani też powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, tym samym wniesiona skarga jest niezasadna i winna ulec oddaleniu. Spór w sprawie sprowadzał się do kwalifikacji dla celów podatku akcyzowego nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...] , a właściwie do ustalenia wartości zobowiązania podatkowego poprzez określenie kwoty nabycia tegoż pojazdu. W tym kontekście należy stwierdzić, iż w treści skargi strona skarżąca nie kwestionuje klasyfikacji pojazdu jako samochodu osobowego o klasyfikacji CN 8703. Wobec powyższego należy jedynie stwierdzić, iż organ podatkowy w sposób zgodny ze wskazanymi w zaskarżonej decyzji normami prawa dokonał kwalifikacji pojazdu do kodu CN 8703, a wobec stanowiska strony skarżącej kwestia ta nie wymaga szerszego omówienia. Przechodząc zatem do oceny meritum skargi należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 roku (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 z późniejszymi zmianami). I tak art. 100 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, iż przedmiotem opodatkowania akcyzą samochodów osobowych niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju jest import, nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz pierwsza sprzedaż na terytorium kraju. Zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaka podatnik jest zobowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, a w przypadku o którym mowa w art. 101 ust.2 pkt 3 podstawą jest średnia wartość rynkowa pojazdu pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług i kwotę akcyzy. W myśl art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem przemieszczenia samochodu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeśli nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu. Stosownie do art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, jeśli wartość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego odbiega bez uzasadnionej przyczyny od średniej wartości rynkowej tego pojazdu, organ wzywa podatnika do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających to odstępstwo. W przypadku niezastosowania się przez podatnika do tegoż wezwania organ określa wysokość podstawy opodatkowania na mocy art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Art. 104 ust. 9 powołanej ustawy określa średnią wartość rynkową samochodu osobowego jako wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym., w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika, z tym samym wyposażeniem i przybliżonym stanem technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Poza sporem jest, że podstawa opodatkowania wynikająca z faktury zakupu wynosiła [...] zł. natomiast średnia wartość rynkowa ustalona przez organ w oparciu o katalog EUROTAXGLASS´SXGLASS´S wyniosła [...] zł netto. Konsekwencją takiego stanu rzeczy było wezwanie pismem z dnia [...] r. strony skarżącej do wskazania przyczyny uzasadniającej rozbieżność pomiędzy wysokością podstawy opodatkowania wynikającą z przedłożonego przez stronę rachunku z dnia [...] r. na kwotę [...] zł, a średnią wartością rynkową ustalona na podstawie katalogu EUROTAXGLASS, [...] zł., a to w trybie art. 104 ust. 8 i 11 ustawy o podatku akcyzowym. W odpowiedzi na to pismo strona skarżąca wskazała, iż cena 7500 EURO jaką uiściła za samochód jest ceną ustaloną w drodze licytacji przeprowadzonej przez firmę "B" z siedzibą w M. w N. a licytacja ta nie przewidywała ceny minimalnej, a co za tym idzie cena ta została ustalona w wysokości określonej przez zainteresowanych nabyciem. Strona skarżąca wylicytowała wskazaną w fakturze kwotę i żaden z licytantów ceny tej nie podniósł. W związku z tym, iż na wezwanie organu strona skarżąca nie wskazała przyczyn określenia niższej wartości samochodu osobowego organ pierwszej instancji określił ją w oparciu o poczynione ustalenia. Organ podatkowy dokonując weryfikacji twierdzeń strony skarżącej odniósł się do wartości podobnych pojazdów, do tego który jest przedmiotem oceny, na rynku jego nabycia i ustalił, iż oferty sprzedaży samochodu w 2013 r. wahały się w przedziale 8.400 Euro-10.900 Euro, a cena sprzedaży w momencie powstania obowiązku podatkowego w 2011 r. musiała być wyższa. Kwota zawarta w fakturze wynosiła natomiast 7500 Euro, a zatem organ powziął wątpliwości co do tej wartości i ustalił wartość pojazdu z daty powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym. Należy podkreślić, iż strona skarżąca poza odwołaniem się do ceny wynikającej z licytacji nie wskazała na istnienie innych przesłanek uzasadniających podanie ceny niższej niż wartość rynkowa pojazdu. Odnosząc się natomiast do ceny licytacyjnej strona skarżąca wskazała na przepisy kodeksu cywilnego (art. 70 1 – 70 3 k.c. ). Z przedstawionym w tym zakresie poglądem strony nie można się zgodzić, gdyż licytacja odbyła się na terenie Niemiec, zatem według zasad prawnych obowiązujących na terytorium tego kraju, a więc nie sposób jest oceniać dokonanej zgodnie z prawem niemieckim czynności według reguł obowiązujących w kodeksie cywilnym, tym bardziej, iż sama strona wskazała, że w trakcie licytacji nie ustalono ceny minimalnej, a zaproponowana przez stronę nie została podbita przez innego licytującego. W opisanych wyżej okolicznościach trudno zgodzić się z twierdzeniem strony jakoby cenę kształtowała wola biorących udział w licytacji, skoro nikt z nich ceny tej nie podbił, a warunki licytacji nie przewidywały ceny minimalnej, można zatem przyjąć, iż to strona skarżąca dyktowała wskazania ceny zakupu pojazdu. W ocenie sądu sam fakt nabycia pojazdu w drodze licytacji na warunkach opisanych powyżej nie jest wystarczającą przesłanką dla uzasadnienia różnicy pomiędzy ceną nabycia a średnią wartością rynkową tegoż pojazdu. Odnośnie podnoszonych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia zasad postępowania należy stwierdzić, iż nie zasługują one na uwzględnienie. W szczególności należy podkreślić, iż organ pierwszej instancji dokonał weryfikacji pierwotnego stanowiska strony skarżącej, do czego ma stosowne ustawowe uprawnienia wynikające chociażby z treści art. 104 ust. 8, ust. 9 i ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym, a przy ocenie zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy poddał te ustalenia ocenie, w efekcie podzielając je, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Należy również podkreślić, iż organ odwoławczy pominął stwierdzenia organu pierwszej instancji co do kwestii dyskryminacji wobec korzystających z innych ofert zakupu. Skoro tak to zarzut zawarty w skardze, a obejmujący te kwestie, nie jest zasadny, gdyż przedmiotem rozpoznania jest jedynie zaskarżona decyzja, a nie poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. W ocenie sądu organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa wskazanych w petitum skargi, art. 120, art. 121, art. 122, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U.2012.749 j.t. ), odniósł się kompleksowo do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uprzednio wzywając stronę do jego uzupełnienia i zajęcia stanowiska w sprawie, a w uzasadnieniu decyzji dał wyraz poczynionym ustaleniom i ich ocenie prawnej. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi oddalił skargę, stwierdzając, iż nie doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze.