II SA/Gl 1476/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] o skierowaniu A. S. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. A. S. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że z uwagi na odległość czasową od zdarzenia drogowego z udziałem skarżącego, poddawanie się przez niego w obecnej chwili badaniom psychologicznym byłoby niecelowe, a zamierzony efekt badania iluzoryczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, że wniosek skarżącego dotyczy wskazanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., jednakże z uwagi na utrzymanie tej decyzji w mocy przez organ odwoławczy Sąd rozpatrywał wniosek skarżącego w odniesieniu do zaskarżonej decyzji organu II instancji. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wniosek skarżącego w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wskazał bowiem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że skierowanie na badanie psychologiczne nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, ma jedynie na celu wyjaśnienie wątpliwości co do stanu psychicznego osób, które uporczywie naruszają przepisy prawa o ruchu drogowym. O pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdów, zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005r., nr 108, poz. 908 ze. zm.), orzeka starosta w sytuacji między innymi stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Dotyczy to również sytuacji niepoddania się badaniu psychologicznemu, w trybie określonym w art. 124 ust. 1 i ust. 2 (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c tej ustawy). Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie ewentualnego stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego przeciwwskazań do kierowania pojazdem, podlega natomiast załatwieniu w odrębnym trybie (zob. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OZ 804/12). W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.