II FZ 25/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 1056/13 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 20 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2002 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 1 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 1056/13 po rozpoznaniu skargi M. B., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 20 sierpnia 2010 r. w przedmiocie określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2002 r. W punkcie drugim orzeczenia zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 2.864 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie dalszej kwoty kosztów postępowania, uwzględniającej: - opłatę sądową od zażalenia oraz koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym postanowienia z dnia 16 listopada 2010 r. (sygn. akt III SA/Po 687/10); - koszty zastępstwa radcy prawnego tytułem zwrotu kosztów postępowania po powtórnym rozpoznaniu sprawy przez Sąd pierwszej instancji; - zasądzenie kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu o sygn. akt II FZ 38/09 wyraził pogląd, że jeżeli niekorzystne dla strony orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenie. Pogląd ten nie jest odosobniony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. post. NSA z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 753/12; z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 42/09), a Sąd orzekający w rozpatrywanej sprawie w pełni go podziela. Stan faktyczny analizowanej sprawy wskazuje, że skarga została uwzględniona przez Sąd pierwszej instancji dopiero na skutek ponownego rozpoznania sprawy, a więc w powtórnym postępowaniu na skutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 maja 2013 r., II FSK 1747/11 poprzedniego orzeczenia wydanego w sprawie. Za każdym razem strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego zasadne jest zażalenie pełnomocnika strony, który reprezentując skarżącą na każdym etapie postępowania (dwa postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i jedno przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) otrzymał zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oraz jedynie zwrot poniesionych kosztów jednego postępowania przed Sądem I instancji. Nie został również zasądzony zwrot kosztów postępowania zażaleniowego dotyczącego postanowienia z dnia 16 listopada 2010 r. ( sygn. akt III SA/Po 687/10). Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na zakończenie dodać należy, że w świetle przepisów działu V rozdziału I p.p.s.a. brak jest podstaw prawnych do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu wydanym na skutek rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Koszty te uwzględni przy ponownym rozpoznawaniu sprawy w opisanym zakresie Sąd pierwszej instancji.