I GSK 1624/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1137/14 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1137/14 odrzucił skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z [...] maja 2014 r. skarżący został wezwany o uiszczenie wpisu sądowego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1137/14 w kwocie 100 zł. Stronę pouczono, że w przypadku nieuiszczenia wpisu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, skarga zostanie odrzucona. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 3 czerwca 2014 r., natomiast skarżący dokonał przelewu na rachunek bankowy Sądu 4 czerwca 2014 r. W związku z tym WSA wyjaśnił, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta po terminie jest bezskuteczna i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Skarżący, zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 w związku z art. 85 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, na skutek wadliwego uznania, że opłata została wniesiona po upływie terminu. Skarżący podał, że w dniu 3 czerwca 2014 r. o godzinie 23:08 z konta [...] dokonano przelewu internetowego na kwotę 100, w tytule podając sygnaturę sprawy. Na dowód strona skarżący dołączył między innymi zaświadczenie banku z dnia [...] czerwca 2014 r. Zgodnie z tym dokumentem polecenie przelewu wpisu do sprawy o sygnaturze V SA/Wa 1137/14 zostało zarejestrowane 3 czerwca 2014 r. o godzinie 23:08. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, że przy ustaleniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu istotna jest data złożenia dyspozycji. Stanowisko to wynika z utrwalonego poglądu wyrażonego w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego, zgodnie z którym, w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Takie samo stanowisko należy przyjąć, jeżeli polecenie przelewu zostało złożone za pomocą elektronicznego środka komunikacji – sieci internetowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GSK 2145/13). Wymaga podkreślenia, że polecenie przelewu jest oświadczeniem woli (w rozumieniu art. 60 Kodeksu cywilnego) skierowanym do banku, w którym zlecający prowadzi rachunek. Zgodnie z zasadą swobodnej formy oświadczeń, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Aby polecenie przelewu było skuteczne i rodziło skutki prawne, konieczne jest, by zostało przyjęte przez bank. Ponadto w momencie złożenia zlecenia na rachunku zlecającego powinny znajdować się środki pieniężne niezbędne do jego realizacji. W wyniku nowelizacji kodeksu cywilnego ustawą z dnia 14 lutego 2003 r. (Dz. U. nr 49, poz. 408) uregulowano kwestię obrotu prawnego dokonanego za pomocą elektronicznych środków komunikacji, w tym m.in. terminu złożenia oświadczenia woli w postaci elektronicznej. W myśl art. 61 § 2 kodeksu cywilnego oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią. Mając na uwadze powyższy przepis, należy uznać, że dniem, w którym uiszczono wpis sądowy za pomocą elektronicznego środka komunikacji jest dzień, w którym polecenie przelewu wprowadzone zostało do urządzenia nadawczego, w taki sposób, żeby bank mógł zapoznać się z jego treścią (pod warunkiem, że na rachunku bankowym zlecającego znajdują się środki pozwalające na realizację przelewu). Jak zauważył Sąd Najwyższy w postanowieniu z 22 kwietnia 2004 r. (sygn. akt II CZ 38/04), możliwość tę bank uzyskuje z chwilą odebrania polecenia przez urządzenie odbiorcze, zaś z istoty działania elektronicznych środków komunikacji wynika, że chwila ta, praktycznie rzecz biorąc, może być utożsamiana z chwilą wprowadzenia polecenia do urządzenia nadawczego. Bez znaczenia dla terminu uiszczenia opłaty jest zaś, wynikająca na przykład z organizacji czasu pracy banku, rzeczywista chwila zapoznania się z treścią polecenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut naruszenia art. 220 § 3 w związku z art. 85 p.p.s.a. jest trafny. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę uznał, że należny od niej wpis został uiszczony po upływie terminu do dokonania tej czynności. Podstawę ustaleń Sądu stanowiło sądowe potwierdzenie dowodu uiszczenia wpisu, z którego wynikało, ze wpis od skargi uiszczono 4 czerwca 2014 r. Tymczasem z przedstawionego przez skarżącego uwierzytelnionego przez Departament Usług Centralnych, Banku [...] zaświadczenia, wynika, że polecenie przelewu zostało dokonane 3 czerwca 2014 r. W związku z powyższym należało uznać, że ustalenia Sądu pierwszej instancji co do daty uiszczenia wpisu nie były prawidłowe. Wpis od skargi został bowiem wniesiony w ostatnim dniu terminu do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że nie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.