II CZ 38/04

PostanowienieIzba Cywilna2004-04-22

Skład orzekający: Tadeusz Domińczyk, Zbigniew Kwaśniewski, Marek Sychowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dzień przekazania polecenia przelewu za pomocą elektronicznego środka komunikacji, przy założeniu posiadania pokrycia na rachunku zleceniodawcy, jest dniem uiszczenia opłaty sądowej, nawet jeśli bank nie zapoznał się jeszcze z jego treścią?
Ratio decidendi
Dniem uiszczenia opłaty sądowej dokonanej za pomocą elektronicznego środka komunikacji jest dzień, w którym polecenie przelewu zostało wprowadzone do urządzenia nadawczego w taki sposób, aby bank mógł zapoznać się z jego treścią, pod warunkiem posiadania pokrycia na rachunku zleceniodawcy. Możliwość tę bank uzyskuje z chwilą odebrania polecenia przez jego urządzenie odbiorcze, co praktycznie utożsamia się z chwilą wprowadzenia polecenia przez stronę do jej urządzenia nadawczego.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił kasację powoda, uznając, że wpis od niej został uiszczony po terminie. Powód zarzucił błędne ustalenie dnia uiszczenia wpisu, twierdząc, że polecenie przelewu wysłał elektronicznie w ostatnim dniu terminu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 22 kwietnia 2004 r., II CZ 38/04 Dniem uiszczenia opłaty sądowej dokonanego za pomocą elektronicznego środka komunikacji jest dzień, w którym polecenie przelewu – mające pokrycie na rachunku zleceniodawcy – wprowadzone zostało do urządzenia nadawczego w taki sposób, że bank mógł zapoznać się z jego treścią. Możliwość tę bank uzyskuje z chwilą odebrania polecenia przez jego urządzenie odbiorcze. Sędzia SN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski Sędzia SN Marek Sychowicz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa „P.", S.A. w Z.G. przeciwko „E.", sp. z o.o. w Zielonej Górze o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2004 r. zażalenia powodowej spółki na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 3 grudnia 2003 r. uchylił zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2003 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze odrzucił kasację powoda od wyroku z dnia 26 września 2003 r., ponieważ przyjął, że wpis od kasacji powód uiścił w dniu 27 listopada 2003 r., tj. w dniu realizacji przelewu bankowego, podczas gdy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu poprzednim. W zażaleniu powód zarzucił błędne ustalenie dnia uiszczenia wpisu od kasacji, podnosząc, że polecenie przelewu wpisu od kasacji przekazał do banku prowadzącego jego rachunek przy użyciu elektronicznego systemu przetwarzania i transmisji danych w dniu 26 listopada 2003 r. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skierowanie przez stronę do banku prowadzącego jej rachunek polecenia przelania z tego rachunku określonej kwoty na inny rachunek bankowy stanowi czynność podjętą w ramach łączącej stronę z bankiem umowy rachunku bankowego. Zgodnie z zasadą swobody formy oświadczeń woli, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (art. 60 k.c.). Podstawę do wyrażania za pomocą elektronicznych nośników informacji oświadczeń woli składanych w związku z dokonywaniem czynności bankowych przewiduje szczególny przepis – art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.), zgodnie z którym dokumenty związane z czynnościami bankowymi mogą być sporządzane za pomocą elektronicznych nośników informacji, jeżeli zostaną w sposób należyty utrwalone i zabezpieczone. W świetle powołanych unormowań nie ma przeszkód, żeby strona wydała bankowi prowadzącemu jej rachunek polecenie przelania z tego rachunku na rachunek bankowy sądu określonej kwoty tytułem opłaty sądowej, korzystając z elektronicznego środka komunikacji. Dokonanie takiej czynności nie wymaga zawierania przez stronę umowy z bankiem w przedmiocie możliwości dokonywania czynności bankowych za pomocą elektronicznych nośników informacji, jednak warunkiem jej dokonania jest dysponowanie przez stronę i bank odpowiednimi urządzeniami technicznymi oraz umiejętnością posługiwania się nimi, w szczególności w taki sposób, żeby dokument sporządzony za ich pomocą był należycie utrwalony i zabezpieczony. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, że w razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma swój rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Okoliczność, kiedy bank wykonał polecenie przelewu, nie ma w tym wypadku znaczenia (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1969 r., I PZ 76/68, OSNCP 1969, nr 9, poz. 167, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1983 r., III PZP 47/83, OSNC 1984, nr 7, poz. 110, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2000 r., I CZ 11/00, nie publ.). Według art. 61 § 2 k.c., oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią. Za dzień uiszczenia opłaty sądowej dokonanej za pomocą elektronicznego środka komunikacji należy zatem uznać dzień, w którym polecenie przelewu wprowadzone zostało do urządzenia nadawczego w taki sposób, żeby bank mógł zapoznać się z jego treścią (pod warunkiem, że w dniu tym lub w terminie do uiszczenia opłaty polecenie przelewu ma pokrycie na rachunku zleceniodawcy). Możliwość tę bank uzyskuje z chwilą odebrania polecenia przez jego urządzenie odbiorcze. Z istoty działania elektronicznych środków komunikacji wynika, że chwila ta, praktycznie rzecz biorąc, może być utożsamiona z chwilą wprowadzenia przez stronę polecenia do jej urządzenia nadawczego. Bez znaczenia dla terminu uiszczenia opłaty jest zaś, wynikająca np. z organizacji czasu pracy banku, rzeczywista chwila zapoznania się z treścią polecenia. Z dokumentów złożonych przez powoda wynika, że zawarł on z Bankiem Handlowym S.A. w W., Oddział w Z.G. umowę rachunku bankowego, że miał zainstalowany system elektronicznej bankowości pod nazwą „Goniec”, że w dniu 26 listopada 2003 r. upoważniona przez powoda osoba, za pomocą tego systemu przekazała polecenie przelewu na rachunek Sądu Okręgowego w Zielonej Górze wpisu od kasacji w kwocie 1630 zł, że polecenie to w tym samym dniu o godzinie 15.16 Bank otrzymał i że w dniu tym polecenie przelewu miało pokrycie na rachunku zleceniodawcy. W tych okolicznościach należy uznać, że dzień 26 listopada 2003 r., tj. dzień w którym Bank otrzymał polecenie powoda przelania wpisu od kasacji na rachunek Sądu, jest dniem, w którym Bank mógł zapoznać się z treścią tego polecenia (art. 61 § 2 k.c.), a więc że jest to dzień, który powinien być uznany za dzień uiszczenia wpisu od kasacji. Wobec powyższego zażalenie zasługuje na uwzględnienie (art. 39318 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 386 § 1 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 60 KCart. 7 ust. 1art. 61 § 2 KCart. 39318 § 3art. 397 § 2art. 386 § 1 KPC§ 2§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy