I SA/Po 990/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 08 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 23 maja 2000 r. o sygn. akt I SA/Po 856/99 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Izby Skarbowej w Poznaniu OZ w [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; II. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] września 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – [...] września 2013 r. – koperta - k. 21 akt sąd.) wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 23 maja 2000 r. o sygn. akt I SA/Po 856/99 oddalającym skargę [...] na decyzję Izby Skarbowej w Poznaniu OZ w [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. w przedmiocie ustalenia podatku dochodowego za 1993 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł. Powołując się na przesłankę określoną w art. 272 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skarżący podniósł, że stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie, w świetle treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 o sygn. akt SK 18/09 ogłoszonego w Dzienniku Ustaw z dnia 27 sierpnia 2013 r., poz. 985, implikuje przyjęcie zaistnienia podstaw do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego – z uwagi na stwierdzenie niezgodności braku jednoznacznego określenia zasad dotyczących biegu terminu ustalenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od dochodów nieujawnionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stosownie do treści art. 272 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skargę o wznowienie postępowania opartą na podstawie określonej w art. 272 § 2 P.p.s.a. wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. W świetle art. 278 P.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z powołanych powyżej regulacji wynika, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 272 § 2 P.p.s.a. określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie określonej w art. 272 § 1 P.p.s.a. Natomiast art. 278 P.p.s.a. określa czas, w którym – przy zachowaniu terminu z art. 272 § 1 P.p.s.a. – w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na treści art. 272 § 1 P.p.s.a. Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 P.p.s.a. Z akt sprawy o sygn. I SA/Po 856/99 wynika, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 23 maja 2000 r. oddalający skargę [...] na decyzję Izby Skarbowej w Poznaniu OZ w [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. uzyskał walor prawomocności z dniem [...] maja 2000 r. Pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem upłynął, zatem w dniu [...] maja 2005 r. Skarga wniesiona po tej dacie, oparta na wszelkich innych podstawach wznowieniowych, za wyjątkiem podstawy pozbawienia możności działania i braku należytej reprezentacji, jako wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 278 P.p.s.a. jest niedopuszczalna. Sąd stwierdza zatem, że skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona z naruszeniem art. 278 P.p.s.a. i w konsekwencji podlega odrzuceniu bez konieczności merytorycznego rozpatrywania. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji. Zwrot kwoty uiszczonej tytułem wpisu zasądzono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.