II GSK 1534/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia NSA Janusz Zajda sędzia del. WSA Mirosław Trzecki Protokolant Milena Budna po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi Burmistrza Miasta L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2014 r.; sygn. akt II GSK 418/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 676/13 w sprawie ze skarg K. K., A. C., V. S. na czynność Burmistrz Miasta L. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie dotacji dla przedszkoli postanawia: 1. wznowić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. uchylić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2014 r.; sygn. akt II GSK 418/14. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 418/14 odrzucił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 676/13 w sprawie ze skargi K. K., A. C., V. S. na czynność Burmistrza Miasta L. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie dotacji do przedszkoli. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, w związku z tym jej rozpoznanie jest uwarunkowane spełnieniem wymogów określonych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Odwołując się do regulacji z art. 176 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że skarga Burmistrza Miasta L. nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia oraz brak określenia zakresu żądnego uchylenia lub zmiany powoduje, że skarga kasacyjna jest pozbawiona elementów konstrukcyjnych i w konsekwencji podlega odrzuceniu. Z powołanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną Burmistrza Miasta L. za niedopuszczalną na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 176 p.p.s.a. Skargą z dnia [...] czerwca 2014 r. o wznowienie postępowania Burmistrz Miasta L. na podstawie art. 272 § 1 i § 2 p.p.s.a. domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 418/14 z uwagi na stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt SK 22/11 (Dz. U. z dnia 28 kwietnia 2014 r. poz. 543), iż art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany: a) jest zgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą przyzwoitej legislacji, b) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania wskazano, że ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego wszedł w życie z dniem 28 kwietnia 2014 r. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 418/14, którym odrzucono skargę kasacyjną, wpłynęło do Urzędu Miejskiego w Lęborku w dniu 4 kwietnia 2014 r., zatem zostały spełnione wymogi określone w art. 272 § 1 i § 2 p.p.s.a. W skardze tej wniesiono o uchylenie postanowienia NSA z dnia 18 marca 2014 r. oraz o rozpoznanie sprawy i uchylenie zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zasługiwała na uwzględnienie. Jak zasadnie podniesiono w skardze o wznowienie postępowania przed sądem kasacyjnym, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt SK 22/11 (Dz. U. z 8 kwietnia 2014 r. poz. 543) stwierdził, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W uzasadnieniu powyższego wyroku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że samo odrzucenie zawierającej braki skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest dopuszczalne, niemniej jednak – wobec dotkliwych skutków procesowych – powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia owych braków w wyznaczonym przez sąd terminie. Objęte skargą o wznowienie postępowania postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało wydane w wyniku skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu I instancji. NSA odrzucił skargę kasacyjną, przyjmując, że nie zawiera ona wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, a także brak określenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia. Bezspornym przy tym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny przed wydaniem zakwestionowanego postanowienia nie wzywał strony wnoszącej skargę kasacyjną o uzupełnienie stwierdzonych braków tej skargi, odwołując się do stanowiska, iż tego rodzaju braki elementów, które są właściwe wyłącznie dla tego rodzaju środka prawnego i decydują o jego konstrukcji, nie podlegają uzupełnieniu w trybie właściwym do usunięcia braków formalnych. W świetle powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 18 marca 2014 r. wymaga weryfikacji w trybie wznowieniowym i oznacza, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadna. Określona bowiem w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. NSA odrzucił skargę bez uprzedniego wzywania strony skarżącej o uzupełnienie stwierdzonych braków w wyznaczonym przez Sąd terminie pod rygorem jej odrzucenia. Bez znaczenia przy tym jest, że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie powołano art. 180 p.p.s.a., a jedynie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a., zważywszy na treść sentencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 282 § 2 w zw. z art. 271 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.