VII SA/Wa 940/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej G. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej G. w W. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "kpa", po rozpatrzeniu odwołania N. P. od ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2012r., uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji. Stan sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] listopada 2012 r. N. P. zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych polegających na "wykonaniu robót budowlanych polegających na montażu przeszklonej werandy - częściowej zabudowy tarasu przy lokalu mieszkalnym nr [...] na poziomie piętnastego piętra budynku wielorodzinnego przy ul. G. w W., dalej "Zgłoszenie". Prezydent [...] postanowieniem z [...] listopada 2012 r. nałożył na wnioskodawcę obowiązek złożenia, w zakreślonym terminie uzupełnienia Zgłoszenia o niezbędne do jednoznacznego rozstrzygnięcia dokumenty w postaci: dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością ma cele budowlane - taras budynku; dokumentu potwierdzającego zakończenie postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie robót budowlanych prowadzonych na tarasie budynku, rozpoczętych [...] sierpnia 2012 r. ( wg informacji zawartej w piśmie Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2012 r.) oraz rzutu kondygnacji z zaznaczeniem lokalizacji planowanej inwestycji i lokalu mieszkalnego nr [...] oraz z zaznaczeniem otworów drzwiowych i okiennych przyległego lokalu mieszkalnego wykonanego przez osobę uprawnioną. Wobec niewykonania w/wym obowiązków w zakreślonym terminie, Prezydent [...] decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...], na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), dalej: "Prawo budowlane", wniósł sprzeciw do Zgłoszenia. Na skutek odwołania składającego Zgłoszenie, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a." uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2012r. i umorzył postępowanie organu I instancji. Organ II -ej instancji oceniając nałożone na inwestora postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. obowiązki stanął na stanowisku, że są w świetle art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego są one całkowicie bezzasadne, albowiem w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję posiadał wszelkie konieczne dokumenty, a zgłoszenie inwestora było kompletne i czyniło zadość wymogom prawa. W związku z powyższym Wojewoda [...] uznał, że zaskarżona decyzja narusza art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Jednocześnie stwierdził, że wobec braku możliwości prowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, po upływie 30 dni od dnia wniesienia zgłoszenia, zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] należało uchylić i umorzyć postępowanie organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa G. w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zarzucając naruszenie: - art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, poprzez uznanie, iż sprzeciw wydany został na podstawie art. 30 ust. 6 tj. stwierdzenie, iż realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego w niniejszej sprawie, ustalenie niezgodnego ze stanem rzeczywistym stanu faktycznego oraz wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego, powodujące przyjęcie błędnych ustaleń stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej organ I instancji prawidłowo uznał, że zachodzi konieczność uzupełnienia zgłoszenia w zakresie potwierdzenia prawa do dysponowania nieruchomością, ponieważ inwestorowi przysługuje prawo własności lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku posadowionym przy ul. G. w W., natomiast do tarasu przysługuje mu prawo do wyłącznego korzystania (quoad usum). Taras położony przy przedmiotowym lokalu, który inwestor zamierzał częściowo zabudować, pozostaje bowiem współwłasnością wszystkich członków Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. G. w W., stanowiąc część nieruchomości wspólnej. Skarżąca podniosła, że inwestor nie uzyskał zgody członków Wspólnoty Mieszkaniowej, albowiem uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. G. w W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] nie wyrażono zgody na przebudowę części nieruchomości wspólnej tj. na zabudowę tarasu położonego przy lokalu [...]. Powyższe oznacza, że inwestor nie dysponował nieruchomością na cele budowlane. Informację o braku zgody organ otrzymał od inwestora w piśmie z [...] sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i podniósł, że Skarżącej nie przysługuje status strony w postępowaniu, a decyzja o sprzeciwie została wysłana do Skarżącej jedynie "do wiadomości' Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a.. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów, skargę należało uwzględnić. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej G. przysługuje w postępowaniu sądowoadministracyjnym status strony. Stanowisko organu w tym zakresie jest nieprawidłowe. Orzecznictwo sądowe wyraźnie wskazuje, że z chwilą wydania decyzji o sprzeciwie postępowanie wszczęte zgłoszeniem staje się "jawne", tj. dowiadują się o nim inne podmioty. Zatem od daty sprzeciwu należy stosować w postępowaniu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w pełnym zakresie. ( wyrok NSA z z 6 kwietnia 2011 r. sygn. II OSK 173/11, wyrok NSA z 6 marca 2009 r. sygn. II OSK 308/08). Z chwilą wydania decyzji o sprzeciwie dochodzi do ustalenia kręgu stron postępowania. A zatem w sprawie należy badać status strony zgodnie z art. 28 k.p.a. Przepis art. 28 k.p.a. stanowi, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jak słusznie wskazuje pełnomocnik Skarżącej Wspólnoty, podmiotem uprawnionym do udziału w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, w sytuacji, gdy postępowanie dotyczy części wspólnej nieruchomości jest Wspólnota Mieszkaniowa. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Nie jest sporne, iż taras, na którym mają być wykonane roboty budowlane wskazane w zgłoszeniu stanowi część wspólną nieruchomości, oddaną do wyłącznego korzystania Inwestorowi ( o czym świadczą m.in. kserokopie części aktu notarialnego dołączonego przez pełnomocnika Inwestora). A skoro tak, to nie może budzić wątpliwości, iż Wspólnota Mieszkaniowa reprezentująca współwłaścicieli nieruchomości ma interes prawny w prowadzonym postępowaniu. Orzekając o prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że nie odpowiada prawu uzasadnienie decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji winno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione i ustalone. Tymczasem istotne dla rozstrzygnięcia fakty i okoliczności nie znalazły w uzasadnieniu odzwierciedlenia. Istota zaskarżonego rozstrzygnięcia opiera się na twierdzeniu, że obowiązki nałożone postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. na Inwestora, zostały nałożone w całkowicie dowolny sposób albowiem ze "zgromadzonego materiału wynika, że organ I-ej instancji wydając inkryminowaną decyzję posiadał wszelkie konieczne dokumenty" To lakoniczne stwierdzenie organu II -ej instancji nie zostało wyjaśnione, a nadto stoi w sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym toku postępowania. Strona Skarżąca kwestionuje oświadczenie Inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością twierdząc, iż w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, nie posiada on takiego prawa. Wskazuje, iż taras jest częścią nieruchomości wspólnej, w której udział mają wszyscy członkowie Wspólnoty, a Inwestor nie uzyskał wymaganej zgody Wspólnoty na wykonywanie robót budowlanych. Organ nie dokonał oceny zasadności tego zarzutu, a nawet, zdaniem Sądu nie sprawdził prawidłowości oświadczenia Inwestora pod względem formalnym. Z treści oświadczenia Inwestora wynika bowiem, że posiada on prawo do dysponowania nieruchomością "oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] w jednostce ewidencyjnej "W. S, ul. G. lok. [...] na cele budowlane wynikające z tytułu własności"'. Ewidentnie zatem brak w treści dokumentu oświadczenia dotyczącego tarasu, który przylega do lokalu [...], na którym prowadzone miały być zgłoszone prace budowlane. Powyższe pismo oraz złożone oświadczenie mimo oczywistej rozbieżności ich treści, nie zostały poddane ocenie. Tym samym pozostaje niezrozumiałe, dlaczego organ odwoławczy uznał oświadczenie Inwestora za wystarczające, skoro nie dokumentuje prawa do dysponowania nieruchomością (tarasem) na cele budowlane. Uzasadnienie decyzji organu nie wyjaśnia, dlaczego pozostałe obowiązki nałożone na składającego postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. stały się zbędne. Zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 w/wym. ustawy, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Organ nałożył na Zgłaszającego obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego zakończenie postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie robót budowlanych prowadzonych na tarasie budynku, rozpoczętych [...] sierpnia 2012 r. - wg informacji zawartej w piśmie Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. W piśmie tym Wspólnota wskazała, że Skarżący [...] sierpnia 2012 r. rozpoczął na tarasie prace budowlane polegające na zadaszeniu wanny SPA. "Prowadzone prace wykonywane są niezgodnie z opisem, naruszana jest ściana konstrukcyjna budynku w wyniku zakotwienia konstrukcji zadaszenia..." W ocenie Sądu, mając na uwadze treść art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który stanowi, że "zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych", żądanie przedłożenie dokumentu potwierdzającego zakończenie postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie robót budowlanych prowadzonych na tarasie budynku, rozpoczętych [...] sierpnia 2012 r. wydaje się być uzasadnione. Należy wnioskować (postanowienie z dnia [...] listopada 2012 r. nie zawiera szczegółowego uzasadnienia), że pozwoliłoby to ustalić, czy nie doszło do wykonania robót, które zostały wskazane w Zgłoszeniu z dnia [...] listopada 2012r. Powyższe, znajduje także oparcie w treści pisma Skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 10 października 2013 r., z którego wynika, że w toku kontroli przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Robót Budowlanych w dniu [...] listopada 2012 r. stwierdzono w protokole robót budowlanych że "właściciel tarasu wykonał zabudowę tarasu konstrukcją aluminiową przeszkoloną zamontowaną na podeście z paneli drewnianych. Wykonano także dach ze spadkiem od strony budynku. Jak ustalono w protokole prace zostały wykonane od strony budynku w sierpniu 2012r." Stanowisko organu w tym zakresie także nie zostało w uzasadnieniu decyzji wyjaśnione, stąd nie można poddać go ocenie Sądu. Szczegółowe ustalenia są o tyle istotne, że Inwestor występuje po raz drugi ze zgłoszeniem robót budowlanych w zakresie tarasu. W aktach sprawy znajduje się kserokopia dokumentu "Zgłoszenie budowy...." z dnia [...] stycznia 2011 r. w którym Inwestor zgłasza zamiar wykonania częściowego zadaszenia tarasu oraz montażu osłon przeciwwiatrowych składanych przy lokalu mieszkalnym. Nie zostało także wyjaśnione, dlaczego, odmiennie od organu I ej instancji, organ odwoławczy uznał dokumentację architektoniczno - budowlaną za wystarczającą. Prezydent [...] zażądał uzupełnienia dokumentów o rzut kondygnacji z zaznaczeniem lokalizacji planowanej inwestycji i lokalu mieszkalnego nr [...] oraz z zaznaczeniem otworów drzwiowych i okiennych przyległego lokalu mieszkalnego wykonanego przez osobę uprawnioną. Dokumentu takiego nie ma w aktach sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie odpowiada w prawu. W postępowaniu administracyjnym organ, bowiem nie ustalił należycie stanu faktycznego, pozostawiając niewyjaśnione szereg okoliczności sprawy, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Tym samym w postępowaniu doszło do naruszenia zasad wyrażonych w art. 7, 77 i 80 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę, organ mając na uwadze całokształt materiału dowodowego winien ustalić stan faktyczny sprawy, ocenić zasadność nałożonych postanowieniem z [...] listopada 2012 r. obowiązków oraz ich wykonanie. Wyrazem tych ustaleń winno być uzasadnienie sporządzone zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. w kwocie równej uiszczonemu przez nią wpisowi oraz kosztom zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348).