IV SA/Wr 567/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Zarządu Powiatu W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr 1 w Krzyżowicach postanawia: umorzyć postępowanie sądowo-administracyjne. Wojewoda D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Zarządu Powiatu W., domagając się stwierdzenia jej nieważności tej uchwały z powodu naruszenia art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) polegającego na braku przesłanek uzasadniających odwołanie A. G. z funkcji Dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr 1 w K.. W odpowiedzi na powyższą skargę Zarząd Powiatu W. , Starostwo Powiatowe we W. wniósł o jej oddalenie , podnosząc , że podstawą uchwały o odwołaniu dyrektora A. G. były zarzuty dotyczące nieprawidłowości w zakresie : 1/ niewykonywania ustawy o zamówieniach publicznych , 2/ prowadzenia księgowości w podległej jednostce, 3/ prowadzenia gospodarki finansowej jednostki, 4/zawierania i wykonywania umów cywilno-prawnych, 5/ przekraczania bardzo precyzyjnego umocowania zawartego w pełnomocnictwie określonym w uchwale Zarządu Powiatu . Strona przeciwna wywodziła, że asumptem do wydania przedmiotowej uchwały był audyt wewnętrzny przeprowadzony w dniach od 29 września 2012r. do 9 października 2012r. , w trakcie którego stwierdzono nieprawidłowości w powyższym zakresie ,zaś ustalenia i wyniki audytu wewnętrznego potwierdził audyt zewnętrzny . W związku z tym przy wydawaniu zaskarżonej uchwały Zarząd Powiatu dysponował szeregiem dokumentów i ustaleń potwierdzających naruszenie interesu publicznego. Strona przeciwna przyznała, że być może każde z wymienionych wyżej naruszeń z osobna nie stanowi podstawy do odwołania , lecz wszystkie brane pod uwagę razem stanowią uzasadnioną podstawę do odwołania dyrektora. Jednocześnie oceniła sposób sprawowania funkcji przez dyrektora jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art.52 k.p. Natomiast złożenie przez nią zawiadomienia o przestępstwie dopiero w lutym 2013 r. spowodowane było koniecznością analizy audytu zewnętrznego, jednak dysponując wynikami audytu wewnętrznego, Zarząd nie mógł zwlekać z podjęcia działań dotyczących zarządzania szkołą. Pismem procesowym z dnia 30 września 2013 r. strona skarżąca cofnęła skargę z tym uzasadnieniem, że podniesiona w odpowiedzi na skargę argumentacja , przywołane fakty, uzasadniają oświadczenie w tym przedmiocie. W szczególności stwierdzone w toku audytów naruszenia obowiązków pracowniczych przez A. G. uzasadniają stwierdzenie ,że one miały charakter szczególnie uzasadnionego przypadku powodującego konieczność natychmiastowego pozbawienia stanowiska Dyrektora Szkoły. Organ nadzoru przyznał ,że istotną rolę tutaj odegrał audyt wewnętrzny, przeprowadzony w okresie od 29 września 2012 r. do 9 października 2012 r. w celu zbadania poprawności prowadzenia ksiąg rachunkowych, oceny celowości i gospodarności w dokonywaniu wydatków oraz oceny systemu kontroli zarządczej. Przeprowadzając w tym zakresie analizę stwierdzono nieprawidłowości dotyczące zawierania i wykonywania umów cywilnoprawnych. Wojewoda zauważył, że wprawdzie w samym uzasadnieniu do zaskarżonej uchwały opisano je w sposób lakoniczny, niemniej jednak znajduje się tam odniesienie do sprawozdania z audytu wewnętrznego. Ponadto przeprowadzony audyt zewnętrzny, do którego odnosi się Zarząd Powiatu W. w odpowiedzi na skargą, traktowany jako potwierdzenie audytu wewnętrznego, miał miejsce już po podjęciu przedmiotowej uchwały , nad którą – według organu nadzoru - procedowanie nie zostało dotknięte sprzecznością z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z materiału aktowego badanej sprawy, procedowanie nad przyjęciem zaskarżonej uchwały, pomimo lakoniczności jej uzasadnienia, nie narusza obowiązujących przepisów prawnych. Natomiast kryterium zgodności z prawem jest jedynym w procesie nadzoru nad działalnością powiatu wykonywaną przez Wojewodę , jak również w ramach kontroli sądowo-administracyjnej nad działalnością uchwałodawczą organów stanowiących., w przypadku gdy organ nadzoru nie skorzysta ze swoich uprawnień nadzorczych. A zatem, w świetle materiału aktowego analizowanej sprawy oświadczenie organu nadzoru w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych zastrzeżeń ani wątpliwości . W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, co po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania sądowo-administracyjnego , wobec skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.