II OZ 34/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. sp. z o.o. sp. k. z/s w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1989/13 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. sp. k. z/s w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie demontażu dwóch reklam wielkoformatowych postanawia: oddalić zażalenie Skarżąca spółka w skardze na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...]nakazał skarżącej spółce doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu 2-ch reklam wielkoformatowych – siatek winylowych wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem lampami halogenowymi na elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy Al. [...] w Warszawie. Następnie Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że niewstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylającej decyzję organu I instancji oraz przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania, umożliwi organowi I instancji dalsze rozpatrywanie sprawy. Jeśli zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny wyda wyrok w którym uchyli decyzję organu II instancji, a organ I instancji wyda kolejną decyzję, w obrocie prawnym funkcjonować będą dwie nieostateczne decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące tej samej sprawy, obie zaskarżalne odwołaniem. Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd, w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W niniejszej sprawie wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto zaskarżoną decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] lipca 2013 r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2013 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja uchylająca zaskarżony akt organu I instancji i przekazująca temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia ze swej istoty nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu. Ma ona charakter formalny, zatem nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mógł zostać uwzględniony. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., powtarzając argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. W szczególności zaś nie podlegają wykonaniu, a tym samych ochronie tymczasowej, decyzje kasacyjne wydawane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., tak jak w sprawie niniejszej. Jak wskazał trafnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2008 r., II GZ 220/07: "Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza, że decyzja administracyjna nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na adresata tego rodzaju decyzji, albowiem obowiązki prawne, jakie są związane z powyższym aktem, dotyczą jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Nie dochodzi zatem w sprawie do wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym, a decyzja organu odwoławczego wywołuje jedynie skutki procesowe [...]" (opubl. w Legalis). Mając powyższe na uwadze należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. ma charakter formalny, a zatem nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto, na marginesie, należy także zwrócić uwagę, że skarżąca spółka w ogóle nie wskazała, iż zachodzi w sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.