II SA/Bk 456/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2013 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta B. z [...].04.2013 r. nr [...], 2. stwierdza, że wymienione decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].04.2013 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...].04 2013 r., nr [....], w przedmiocie odmowy przyznania J. O. specjalnego zasiłku opiekuńczego. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Wnioskiem z dnia [...].02.2013 r. J. O. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu sprawowania opieki nad niepełnosprawną w znacznym stopniu małżonką J. J. O. Prezydent Miasta B. w dniu [...].04.2013 r. wydał decyzję [...], w przedmiocie odmowy przyznania J. O. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego nad osobą niepełnosprawną J. J. O. w kwocie 520 zł miesięcznie od dnia [...].10.2012 r. do [...].10.2013 r. W uzasadnieniu niniejszej decyzji organ I instancji powołał się na brzmienie art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) i wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Natomiast zgodnie z art. 16a ust. 2 ww. ustawy, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 623 zł miesięcznie. Odnosząc natomiast powyższe przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy, organ wskazał, że Wnioskodawca nie spełnił wszystkich przesłanek określonych ww. ustawą. Co prawda dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi [...] zł, czyli nie przekracza kryterium dochodowego, a ze znajdującego się w aktach sprawy orzeczenia o niepełnosprawności wynika, że ustalony stopień niepełnosprawności osoby wymagającej opieki datuje się od dnia [...].10.2012 r. Natomiast z dokumentacji dotyczącej przebiegu zatrudnienia Wnioskodawcy wynika, że ostatni stosunek pracy ustał z dniem [...].06.2002 r., zaś od dnia [...].10.2007 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. jako osoba bezrobotna. Z powyższego, zatem wynika, że Wnioskodawca nie zrezygnował z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. O., wskazując, że dla stwierdzenia, iż występuje w sprawie przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, nie jest konieczne zrezygnowanie z pracy w dacie złożenia wniosku lub bezpośrednio przed tym. O powyższym zaś przesądza zachowanie osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].04.2013 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku. W uzasadnieniu powyższej decyzji Kolegium wskazało, za organem I instancji, na przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz na art. 3 pkt. 22 tejże ustawy określający definicję zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Wedle Kolegium w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą, legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności. Wnioskodawca, bowiem od dnia [...].05.2002 r. do dnia [...].06.2002 r. pozostawał w stosunku zlecenia z Urzędem Statystycznym w B. Po tym czasie nie podjął zatrudnienia ani innej pracy zarobkowej, a więc nie zrezygnował z wykonywania pracy, aby opiekować się niepełnosprawną małżonką. Według organu to nie sprawowanie opieki na żoną było powodem zaprzestania wykonywania pracy zleconej, a zakończenie wykonywania tejże pracy. Kolegium powołało się na, przeprowadzony dnia [...].03.2013 r. w obecności małżonków, wywiad środowiskowy, w trakcie którego oświadczyli oni, że opiekę nad J. J. O. Wnioskodawca wykonuje poprzez robienie zakupów, odbieranie zaopatrzenia medycznego, doprowadzanie do lekarzy, szpitali, sprzątanie, pomoc przy sporządzaniu posiłków, kąpaniu, które to czynności zajmują 7 godzin dziennie. Kolegium oceniło powyższy zakres czynności jako czynności powszechnie wykonywane w każdej rodzinie, w tym w rodzinach, których członkowie pracują zawodowo i niejednokrotnie mają pod opieką osoby niepełnosprawne i wymagające opieki lekarskiej. W ocenie organu wymienione czynności nie powodują niemożliwości podejmowania zatrudnienia lub innej pracy, albowiem nie są to czynności absorbujące aż w takim stopniu. Kolegium zwróciło uwagę, że małżonka Wnioskodawcy nie wymaga pielęgnacji, ani opieki związanej np. z procesem leczenia czy rehabilitacją, w zakresie uniemożliwiającym Odwołującemu zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej. W reasumpcji SKO w B. stwierdziło, że nawet, jeśli w sprawie zostałaby spełniona przesłanka rezygnacji z zatrudnienia, to zakres sprawowanej opieki nie powodowałby konieczności takiej rezygnacji. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem J. O. wniósł skargę do tutejszego sądu administracyjnego na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości. Uzasadniając powyższą skargę, Skarżący wskazał, że w maju 2012 r. został skierowany przez PUP w B. do prac społecznie użytecznych. Pracę jako konserwator w Przedszkolu Samorządowym nr [...] w B. podjął [...].05.2012 r. i wykonywał ją do [...].11.2012 r. Pomimo zaś dobrej oceny jego pracy i chęci przedłużenia zatrudnienia Wnioskodawcy, musiał on zrezygnować z niniejszej propozycji ze względu na konieczność sprawowania opieki na małżonką, która była potrzebna w nieprzewidywalnych porach dnia. Z tego tez powodu Wnioskodawca nie mógł podejmować żadnych prac dorywczych, pomimo utrzymywania się małżonków z niewielkich zasiłków. Ponadto Wnioskodawca podał, że zmuszony jest także świadczyć pomoc swojej 78-letniej matce, która jest osobą samotną i schorowaną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Kolegium odnosząc się do uzasadnienia ww. skargi wskazało, że fakt objęcia Skarżącego aktywizacją w formie wykonywania prac społecznie użytecznych, a następnie rezygnacja z tychże prac, nie może zostać zakwalifikowane jako rezygnacja z zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej. W trakcie wykonywania prac społecznie użytecznych nie jest, bowiem nawiązywany żaden ze stosunków wymienionych w art. 3 pkt 22 u.ś.r., a prace te są pewna formą odpracowania świadczeń z pomocy społecznej. W pozostałej części odpowiedzi na skargę, Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu [...].10.2013 r. Skarżący potwierdził, ze wykonywał prace społecznie użyteczne oraz , że odmówił zawarcia umowy na dalszy okres ze względu na konieczność sprawowania opieki nad żoną, która ma stomię i cierpi na chorobę nowotworową. Wskazał, że żona potrzebuje szczególnej opieki i pomocy zwłaszcza od października 2012 r. tj. od chwili przejścia na I grupę inwalidzką. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja oraz decyzją organu I instancji, podlegały uchyleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada, zatem, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) pozostaje zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz normami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W toku kontroli sądowoadministracyjnej, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadto, mając na względzie regulację art. 135 p.p.s.a. sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie, pozostawała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].04.2013 r., która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania Skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego aktu stanowił przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., nr 139, poz. 992 ze zm., dalej u.ś.r.). W myśl tego przepisu, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Wyjaśnić przy tym należy, że specjalny zasiłek opiekuńczy jest nowym świadczeniem, wprowadzonym do ustawy o świadczeniach rodzinnych przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548), zmieniającej tę ustawę z dniem 1 stycznia 2013 r. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli, poza innymi warunkami, łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2. (tj. nie więcej niż 623 złotych na osobę w rodzinie). W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się zasadniczo do oceny spełnienia przez Skarżącego przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wynikającej z ust. 1 art. 16a u.ś.r. Bezsporne bowiem jest, że na Skarżącym jako małżonku osoby legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, ciąży zgodnie z art. 130 krio obowiązek alimentacyjny. Jako przyczynę odmowy przyznania świadczenia organy orzekające w sprawie zgodnie uznały, iż fakt ustania ostatniego zatrudnienia Skarżącego z dniem [...].06.2002 r. wskutek upływu czasu na jaki zawarta była umowa zlecenia z Urzędem Statystycznym w B. oraz okoliczność, iż z orzeczenia o niepełnosprawności wynika, że u małżonki Wnioskodawcy niepełnosprawność w stopniu znacznym, datuje się od [...].10.2012 r., przesądzają o braku związku przyczynowego i czasowego między ustaniem zatrudnienia Wnioskodawcy a koniecznością sprawowania opieki, a tym samym wykluczone jest uznanie, iż spełniona została przesłanka rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki. Tymczasem zauważyć należy, iż istotą specjalnego zasiłku opiekuńczego jest pomoc osobom zdolnym do pracy, ale rezygnującym z niej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny. Sprawowanie opieki powinno być zatem wyłącznym powodem rezygnacji z zatrudnienia, rezygnacja zaś z zatrudnienia oznacza, że podjęcie zatrudnienia było możliwe, gdyż osoba rezygnująca była zdolna do pracy (por. wyrok NSA z dnia 5.06.200 7r., sygn. akt I OSK 1411/06). Przywołać w tym miejscu należy definicję osoby bezrobotnej zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2013 r. poz. 674), zgodnie z którą osobą posiadającą taki status jest osoba zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Zatem osoba taka w sytuacji powstania konieczności sprawowania opieki na niepełnosprawnym członkiem rodziny rezygnuje z gotowości do pracy, a zatem również z potencjalnej pracy, którą mogłaby wykonywać w sytuacji zaproponowania jej zatrudnienia. Ta potencjalna możliwość zatrudnienia nie jest tożsama z trwającym zatrudnieniem, z którego, Wnioskodawca musiałby zrezygnować, niemniej jednak nie można uznać, iż w przypadku osoby bezrobotnej nie jest spełniona przesłanka rezygnacji z zatrudnienia, o jakiej mowa w powołanym przepisie. Ponadto istotnym jest, że ustawodawca wśród wskazanych w art. 16a ust. 8 u.ś.r. szeregu okoliczności, stanowiących przesłanki negatywne uzyskania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego nie wskazał statusu bezrobotnego osoby ubiegającej się o taki zasiłek Gdyby zatem ustawodawcy zależało na pozbawieniu osób bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy i posiadających status osoby bezrobotnej możliwości ubiegania się o to świadczenie to z pewnością by to uczynił w tym przepisie (por. wyrok WSA w Łodzi z 13.08.2013 r. sygn. akt II SA./Łd 599/13). Dodać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, iż nie każda rezygnacja i niepodejmowanie zatrudnienia jest podstawą do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, ale tylko takie, której celem jest sprawowanie opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny. Zarówno zaś rezygnacja, jak i niepodejmowanie zatrudnienia musi być spowodowane koniecznością sprawowania opieki, nie zaś przyczynami leżącymi po stronie osoby, która tę opiekę ma sprawować. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca w przepisie art. 16a u.ś.r., w jego aktualnym brzmieniu, wiąże okoliczność rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z faktem konieczności sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, nie wprowadzając pojęcia "aktualnej", czy też "obecnej" rezygnacji z zatrudnienia. W okolicznościach niniejszej sprawy Skarżący pozostawał w zdolności i gotowości do podjęcia pracy od momentu rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej w 2007 r. Dla oceny, kiedy rzeczywiście małżonka Wnioskodawcy stała się osobą wymagającą opieki, w rozumieniu u.ś.r., decydujące pozostaje orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w B. z [...].01.2013 r., którym to żona Skarżącego została zaliczona na stałe do znacznego stopnia niepełnosprawności, co skutkowało uznaniem jej za osobę niepełnosprawną w stopniu znacznym i wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby od[...].10.2012 r. Na uwagę w tym miejscu zasługuje fakt, iż Skarżący w skardze do tut. Sądu podniósł, iż w maju 2012 r. został skierowany przez PUP w B. do prac społecznie użytecznych, które wykonywał w przedszkolu Samorządowym nr [...] w B. okresie od [...].05.2012 r. do [...].11.2012 r. Po tym czasie zaś Skarżący otrzymał propozycję przedłużenia zatrudnienia w ww. placówce, której nie przyjął z powodu konieczności sprawowania opieki nad małżonką. Kwestia niniejsza nie została zaś przez żaden z organów należycie wyjaśniona. Jedynie Kolegium w odpowiedzi na skargę wskazało, że rezygnacja z aktywizacji w formie prac społecznie użytecznych nie może być kwalifikowana jako rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu art. 3 pkt 22 u.ś.r., albowiem w trakcie wykonywania przedmiotowych prac nie jest nawiązywany żaden ze stosunków wymienionych w tym przepisie. Zauważyć należy, że organy administracji publicznej winny działać w myśl art. 12 § 1 k.p.a. wnikliwie oraz zobowiązane są w myśl art. 77 § 1 k.p.a. w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowód zaś można dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie zaś, zgromadzony materiał dowodowy nie jest wyczerpujący. W niniejszej sytuacji istotne jest zweryfikowanie propozycji zatrudnienia, którą otrzymał Skarżący po zakończeniu wykonywania prac społecznie użytecznych. Poza oświadczeniem Skarżącego zawartym w skardze do sądu, w sprawie niniejszej nie ma żadnego pisemnego potwierdzenia oferty zatrudnienia Skarżącego w Przedszkolu Samorządowym nr [...] w B. Na etapie rozpoznawania niniejszej sprawy, organy winny, więc np. wystosować do Dyrektora ww. placówki pisemne zapytanie dotyczące złożenia propozycji zatrudnienia J. O., po zakończeniu przez niego pracy ze skierowania PUP, albo zobowiązać Skarżącego do uzyskania i przedłożenia takiego pisma. Dopiero uzyskanie pisemnego poświadczenia (bądź nie) od Dyrekcji ww. przedszkola w zakresie propozycji zatrudnienia Skarżącego, będzie stanowiło podstawę stwierdzenia, czy przesłanka rezygnacji z zatrudnienia w niniejszej sprawie została spełniona. Kwestia niniejsza jest istotna, bo okres, jaki upłynął od chwili wydania orzeczenia o ustaleniu znacznego stopnia niepełnosprawności małżonki Skarżącego do dnia zakończenia prac społecznie użytecznych wynosi jedynie 38 dni, a wniosek o wydanie tego orzeczenia został złożony z dniem [...].10.2012 r. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, czy Skarżący przerwał, wskutek konieczności sprawowania opieki, aktywizację w formie prac społecznie użytecznych, co zgodnie z literalnym brzmieniem art. 3 pkt 22 u.ś.r. nie stanowiłoby faktycznie podstawy do uznania, że zachodzi w sprawie przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Z twierdzeń Skarżącego wynika, że prace społecznie użyteczne zakończył, lecz odmówił podjęcia zatrudnienia zaproponowanego mu przez Dyrektora Przedszkola Samorządowego nr [...] z racji konieczności sprawowania opieki nad żoną. Wyjaśnić także wypada, iż specjalny zasiłek opiekuńczy ma na celu m.in. rekompensatę dla osób, które rezygnują z zatrudnienia celem sprawowania opieki nad członkiem rodziny, niezdolnym do samodzielnego funkcjonowania z uwagi na niepełnosprawność. Z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynika zaś, że J. J. O. wymaga konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie, stałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, a ponadto także korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. Dlatego też w ocenie Sądu nieuprawniony jest wniosek Kolegium, jakoby zakres sprawowanej przez Skarżącego codziennej opieki związanej z zapewnieniem małżonce prawidłowego funkcjonowania poprzez wykonywanie czynności życia codziennego, nie powoduje konieczności rezygnacji z zatrudnienia. Ponownie rozpoznając sprawę organy winien mieć na uwadze przedstawioną powyżej wykładnię przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, dokonać prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i jego oceny, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w niniejszym uzasadnieniu, zmierzającymi do prawidłowego ustalenia, czy strona skarżąca spełnia przesłanki wynikające z art. 16a u.ś.r. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzje ja poprzedzającą, uznając, iż wydane one zostały z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.