II OZ 974/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1804/13 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. Pismem z dnia 16 lipca 2013 r. M. T. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Z uzasadnienia wniosku wynikało, że uchybił on terminowi do złożenia skargi z powodu choroby. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została złożona skarga. Zarządzeniem z dnia 4 września 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku poprzez wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia 11 września 2013 r. skarżący odpowiedział na powyższe wezwanie. Zarządzeniem z dnia 3 października 2013 r. Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania, albowiem strona nie uzupełniła ww. braku formalnego. Nadto wskazano, że analiza treści pisma skarżącego (nadanego w urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2013 r.) nie pozwala na ustalenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący, domagając się jego zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał na swoje dolegliwości chorobowe i zaaplikowane leki, szeroko opisując przebieg choroby i skutki zaordynowanych leków. Wskazał również na osłabienie swojej pamięci bezpośredniej, co utrudnia mu pisanie, oraz podniósł, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu w którym napisał pismo złożone w urzędzie pocztowym w dniu 11 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu, albowiem brak było podstaw do pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo w wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, z tym że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3 tego przepisu). Zaś spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 P.p.s.a.). Zatem z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków formalnym merytorycznego rozpoznania wniosku jest jego wniesienie w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niemożność ustalenia konkretnego momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, nie może zostać potraktowany jako brak formalny o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. W judykaturze wykształcił się bowiem pogląd, że w sytuacji gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, to obowiązkiem sądu jest wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. (porównaj: postanowienie NSA z dn. 13.06.2008 r., sygn. akt I OZ 376/08, Legalis; postanowienie NSA z dn. 28.06.2006 r., sygn. akt II OZ 661/06, npubl., czy postanowienie NSA z dn. 15.09.2006 r., sygn. akt II OZ 885/06, npubl.). Zatem w sytuacji, gdy strona nie jest w stanie wskazać precyzyjnie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, to wniosek taki nie może zostać pozostawiony bez rozpoznania. I taka też sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zarówno z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jak i z odpowiedzi na wezwanie do wskazania terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, wynika, że przyczyną uchybienia temu terminowi była choroba skarżącego z którą związane jest, jak podaje, wyłączenie bądź zakłócenie normalnego toku funkcjonowania. Dodatkowo skarżący wskazał na swoje kłopoty ze stanami depresyjnymi które, jak twierdzi, miały związek z przypisanymi mu przez lekarza psychiatrę lekami. Wskazał także na nietolerancję przypisanych mu leków, co wiązało się z rozstrojem zdrowia. Nadto w odpowiedzi na wezwanie do wskazania momentu ustania przyczyny uchybienia terminu skarżący wyraźnie podał, że trudno mu ocenić kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi, albowiem tak jak wcześniej dolegliwości dotyczące sfery psychicznej, tak teraz dolegliwości fizyczne które towarzyszą mu "co dnia" powodują ogólne osłabienie i "ciężkie zmęczenie". Na poparcie swoich twierdzeń dotyczących kłopotów zdrowotnych, które uniemożliwiały mu prawidłowe funkcjonowanie, skarżący załączył dokumentację lekarską. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawie z całą pewnością nie można ustalić momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Zatem brak było podstaw do załatwienia wniosku formalnie, a należało rozpoznać go merytorycznie. Dlatego, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.