IV SA/Po 590/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi W. W., K. W. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej oddala skargę Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej P.b.) nakazał K. W. i W.W. współwłaścicielom nieruchomości przy ul. P (...) w O. (działka nr 114, arkusz 1) rozbiórkę rury PCV zlokalizowanej pod posadzką budynku mieszkalnego jednorodzinnego frontowego na przedmiotowej nieruchomości i chodniku przy ul. P., służącej do odprowadzania wód opadowych z terenu tej nieruchomości; wykonanie odprowadzenia wód opadowych z tejże nieruchomości do dołu chłonnego lub do zbiornika retencyjnego zlokalizowanych na terenie własnym nieruchomości. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli K. i W. W. domagając się jej uchylenia. Decyzją z dnia (...) r. nr(...) W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 140, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzje wnieśli K. i W. W. domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie art. 77 § 1, art. 7 i 80 K.p.a. oraz naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 42/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzje WWINB z dnia (...) r. nr (...) i określił, że decyzja ta nie może być wykonania. W motywach swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że z treści art. 66 P. b. wynika, że wykonane na jego podstawie prace budowlane mają charakter naprawczy. Rodzaj nałożonych obowiązków każdorazowo zależy od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości. Jednakże uwadze organów uszło, że nałożony w decyzji obowiązek musi podlegać realnemu wykonaniu i nadawać się do wyegzekwowania. Organ winien więc sprecyzować w decyzji w jaki sposób skarżący ma wykonać system odprowadzania wód opadowych i gdzie go umieścić. Skarżący podkreślał niejednokrotnie, iż specyficzne położenie nieruchomości uniemożliwia usytuowanie zbiornika retencyjnego, czy dołu chłonnego. Podwórze skarżących liczy 15 m² powierzchni utwardzonej kostką brukową pod którą usytuowane jest szambo. Organ II instancji wobec braku wskazania sposobu zlokalizowania zbiornika przez PINB winien w tym zakresie postępowanie uzupełnić, czego nie uczynił. Decyzja administracyjna nie nadająca się do wykonania dotknięta jest bowiem wadą nieważności. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 plt 1 lit. c P.p.s.a. wyeliminował ją z obrotu prawnego. Decyzją z dnia (...) r. nr (...) WWINB uchylił w całości decyzję PINB z dnia (...) r. nr (...) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że skoro obowiązek określony w decyzji z dnia (...) r. jest niewykonalny to organ odwoławczy miał obowiązek uchylić zaskarżone rozstrzygnięcia organu I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji powinien dokonać analizy systemu odwadniania wód opadowych na przedmiotowej nieruchomości oraz wskazać czy możliwe jest wykonanie go zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podczas przeprowadzonej w dniu (...) r. kontroli organ nie wskazał jakie wymiary powinien posiadać dół chłonny lub inne urządzenia mogące zapewnić skutecznie rozwiązanie problemowej kwestii, nie odniósł tych wymiarów do wielkości uzyskanych podczas pomiarów działki a także nie wskazał, czy na działce możliwe jest gromadzenie wód opadowych. Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 123 K.p.a. oraz art. 81 c ust. 2 P. b. nakazał K. W. i W. W., właścicielom nieruchomości przy ul. P. (...) w O. (dz. nr (...), arkusz (...)) dostarczenie ekspertyzy technicznej, opracowanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych, określającej sposób wykonania dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych, zagospodarowujących wody opadowe z terenu nieruchomości przy ul. P. (...) w O. albo odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości przy ul. P. (...) w O. na własny teren nieutwardzony, zgodnie z § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.), wraz z dokładnymi rozwiązaniami projektowymi, umożliwiającymi wykonanie wskazanych w ekspertyzie robót i czynności budowlanych oraz określił termin wykonania ekspertyzy na 3 miesiące od dnia, w którym niniejsze postanowienie stanie się ostateczne. W uzasadnieniu wskazano, że PINB, na skutek skargi K.W., przeprowadził postępowanie wyjaśniające dot. odprowadzenia wód opadowych z przedmiotowej nieruchomości. W jego toku ustalono, że na nieruchomości tej znajdują się dwa budynki mieszkalne jednorodzinne (frontowy z XIX w. i zlokalizowany w tylnej części nieruchomości budynek z 1996 - 1999 r.). Wody opadowe z obu tych budynków odprowadzone są przez rynny dachowe PCV 0 110 oraz rury spustowe PCV 0 120. Wody z podwórza odprowadzone są przez kratkę ściekową - podwórze jest utwardzone kostką betonową ze spadem w kierunku kratki ściekowej. Zarówno rury spustowe z dachu budynku, jak i kratka ściekowa podłączone są do rury zbiorczej PCV 0 110. Rura ta poprowadzona jest z podwórka nieruchomości pod posadzką budynku mieszkalnego frontowego wprost na ulicę Pniewską. Właścicielami tej nieruchomości są K. W. i W. W. (protokół nr (...) z dnia (...) r. wraz z dokumentacją fotograficzną - k. 10 - 15 akt sprawy, mapa zasadnicza - k. 4). Pismem z dnia (...) r. Urząd Miasta i Gminy O. poinformował PINB, że brak jest możliwości podłączenia przedmiotowej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej. Natomiast pismem z dnia (...) r. poinformował, że na odcinku ulicy P. nie jest planowana budowa kanalizacji deszczowej. Przywołując treść art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. oraz § 28 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm., dalej rozporządzenie w sprawie warunków technicznych) wskazano, że w niniejszej sprawie ustalono, iż odprowadzenie wód opadowych z przedmiotowej nieruchomości następuje rurą wprost na ulicę P. Jest to rozwiązanie niezgodne z § 28 ww. rozporządzenia. Przede wszystkim, w przypadku istnienia możliwości technicznych, odprowadzenie wód opadowych z nieruchomości winno się odbywać do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W niniejszej sprawie brak jest takich możliwości. Tak, więc jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem jest odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Teren przedmiotowej nieruchomości jest utwardzony. W niniejszej sprawie powstały istotne wątpliwości, co do stanu technicznego systemu odprowadzania wód opadowych z przedmiotowej nieruchomości i w związku z powyższym na podstawie art. 81c ust.2 P.b. należało zobowiązać stronę do przedłożenia ekspertyzy technicznej. W zażaleniu właściciele przedmiotowej nieruchomości wskazali, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie uwzględnił wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku WSA w Poznaniu w sprawie IV SA/Po 42/12. Obowiązek przedłożenia ekspertyzy można nałożyć na właściciela tylko wówczas, gdy organ nadzoru budowlanego będzie miał uzasadnione wątpliwości, czy stan techniczny obiektu jest odpowiedni, czy też nie. W niniejszej sprawie takie wątpliwości nie zachodzą, co powoduje, ze organ nadzoru budowlanego naruszył art. 83c ust. 2 P. b. Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) WWINB na podstawie art. 123 i 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem sprawy jest prawidłowość odprowadzania wód opadowych z nieruchomości przy ul. P. (...) w O. (działka nr (...)). Przywołując treść § 319 oraz § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wskazano, że na przedmiotowej nieruchomości wykonano odprowadzanie wód wymagane w § 319 tego rozporządzenia, to jednak organ nie ma wątpliwości, że instalacja nie jest wykonana zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w § 28 tego rozporządzenia. Strony postępowania nie poddawały tego faktu w wątpliwość. Wody opadowe z terenu przedmiotowej działki odprowadzane są niezgodnie z warunkami technicznymi. Istniejący system odprowadzania wód nie jest podłączony do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, a nadto wody odprowadzane są na teren innej działki. Obowiązek nałożony decyzją PINB z dnia (...) r. był nieprecyzyjny zatem ponownie rozpatrując sprawę organy nadzoru budowlanego winny wskazać dokładnie w jaki sposób powinno zostać wykonane odprowadzanie wody deszczowej z terenu przedmiotowej nieruchomości. Organy nadzoru budowlanego mają możliwość nałożyć na określone podmioty obowiązek dostarczenia oceny technicznej (art. 81c ust. 2 P. b.),w przypadku, gdy powstaną uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu budowlanego. Przepis ten znajduje zatem zastosowanie także w niniejszej sprawie, bowiem jej przedmiotem jest niewłaściwy stan techniczny wynikający z niezgodnego z warunkami technicznymi sposobu odprowadzania wód opadowych z terenu przedmiotowej nieruchomości. PINB podjął już próbę rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o posiadaną wiedzę i nałożył na właścicieli przedmiotowej nieruchomości obowiązki określone w decyzji z dnia (...) r. (...), jednakże decyzja ta nie była wystarczająco precyzyjna. Zatem ze względu na rozmiary działki oraz sposób jej zabudowania określenie w jaki sposób powinno zostać wykonane odprowadzenie jest znacznie utrudnione. Należy także mieć na uwadze, że samo wykonanie odprowadzenia wody opadowej z terenu nieruchomości nie będzie wystarczające - system odprowadzania wody powinien być także skuteczny. Niezbędna jest zatem wiedza specjalistyczna posiadana przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane (PINB słusznie wskazał, że niezbędne są uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych). W niniejszej sprawie występują więc uzasadnione wątpliwości warunkujące możliwość zastosowania art. 81c P.b. Art. 81c P.b. daje organom administracji możliwość nałożenia na strony obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz. Zakres oceny technicznej jest węższy aniżeli ekspertyzy. Ocena techniczna to opracowanie, które odnosi się do stanu istniejącego i opisuje techniczne aspekty tego stanu, natomiast ekspertyza obok elementów oceny powinna zawierać także propozycje rozwiązania ujawnionych problemów i usunięcia zagrożeń, wad, czy nieprawidłowości (Tadeusz B. Babiel Nadzór budowlany. Warszawa 2001). PINB słusznie wskazał, że do zakończenia przedmiotowej sprawy konieczne jest przedstawienie ekspertyzy wskazującej prawidłowy sposób wykonania odprowadzania wód deszczowych z terenu przedmiotowej nieruchomości. Po wydaniu zaskarżonego postanowienia właściciele przedmiotowej nieruchomości dokonali zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu odprowadzenia wód deszczowych na teren sąsiedni (za zgodą jego właściciela). Starosta S., postanowieniem z dnia (...) r. (...) zawiesił postępowanie prowadzone w związku z w/w wnioskiem. Jako powód zawieszenia wskazano, że organy nadzoru budowlanego prowadzą już postępowanie w sprawie prawidłowości odprowadzania wód opadowych z terenu przedmiotowej nieruchomości Tym samym organ administracji architektoniczno-budowlanej uzależnił przyjęcie zgłoszenia bądź wydanie wobec niego sprzeciwu od rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego. W związku z powyższym należy uznać, że w/w zgłoszenie nie ma wpływu na postępowanie toczące się przed PINB. Zdaniem WWINB w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, ani do uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości lub części, ani do umorzenia postępowania organu I instancji. Wydając przedmiotowe postanowienie PINB podjął działania zgodne z procedurą administracyjną, nadto nie zachodzi konieczność wyjaśniania kwestii mogących mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wskazali, że organy obu instancji rozpatrując niniejszą sprawę posiadały wiedzę, że na 107m ² zabudowanej powierzchni działki tylko 15 m² to trwale nieutwardzony teren podwórza, pod którym wybudowany jest zbiornik bezodpływowy na nieczystości ciekłe, a pomimo to w wydanych rozstrzygnięciach domagają się nierealnych do zaprojektowania i wykonania rozwiązań odprowadzania wód opadowych jeśli nie do dołu chłonnego to na własny teren nieutwardzony, który nie istnieje. Zaskarżone postanowienie, a zwłaszcza jego uzasadnienie jest wewnętrznie sprzeczne, bowiem mimo jednoznacznego stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego budynku w przedmiocie obowiązku odprowadzania wód opadowych, następnie uznaje, ze budzi o uzasadnione wątpliwości. Nakazana ekspertyza techniczna jest nadużyciem przez organ art. 81 c ust. 2 P.b. poprzez "wyręczenie się" stroną w wykonaniu swoich ustawowych kompetencji, gdyż istniejący stan zainwestowania przedmiotowej nieruchomości oraz obrazujące przepisy w tym zakresie, nie dają żadnej możliwości rozwiązania tego problemu w oparciu o regulację zawartą w § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Takie działanie jest niczym innym jak zmuszaniem skarżących do ponoszenia nieuzasadnionych kosztów i wydłużaniem trwającego postępowania, gdyż żaden fachowiec z dziedziny budownictwa nie chce podjąć się wykonania nierealnego opracowania technicznego. Ponadto skarżący wskazali, że organ naruszył art. 107 K.p.a. ponieważ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się do żadnego z poruszanych w odwołaniu aspektów, a swoje działanie ograniczył do biernego oczekiwania na dowody dostarczone przez stronę po wszczętym z urzędu postępowaniu. W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012..270, dalej "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu, wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem, zaskarżenia. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, organy nadzoru budowlanego wykonały wytyczne Sądu zawarte w wyroku z dnia 18 kwietnia 2012 r. poprzez wydanie postanowienia w oparciu o art. 81c ust. 2 P.b., które stanowi przedmiot niniejszej skargi. Zgodnie z ww. przepisem organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 P.b. ma charakter dowodowy, co oznacza, ze postępowanie w którym jest ono podejmowane stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowlanym, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. Przepis art. 81c P.b. nie zawiera tym samym żadnych ograniczeń, co do rodzaju postępowań w których może być stosowany (wyrok NSA z 15 maja 2012 r., II OSK 353/11, Lex nr 1219138). Odrębnym zagadnieniem jest natomiast prawidłowe korzystanie przez organ z tego środka dowodowego, który został uregulowany w art. 81c ust. 2 P.b. To zwrócenie uwagi na poprawność korzystania przez organ z tego rozwiązania wynika między innymi z użycia przez ustawodawcę takich sformułowań jak "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy". Naczelny Sąd administracyjny w wyroku z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 865/10 sformułował następujący pogląd "z uwagi na użycie w art. 81c ust. 2 P.b. nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy" zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej, czy ekspertyzy, jak również uzasadnienie podjętych działań w trybie ww. przepisu musi oparte być na szczegółowej analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymaga wyczerpującego uzasadnienia." Dlatego też, aby skorzystać z rozwiązania zawartego w art. 81c ust. 2 muszą zatem przemawiać nie jakiekolwiek wątpliwości, ale uzasadnione wątpliwości, a nadto organ powinien precyzyjnie wskazać jaką ekspertyzę i w jakim zakresie strona ma przedłożyć. W stanie faktycznym sprawy, ustalonym w toku czynności kontrolnych należy, uznać, że zaistniała omawiana przesłanka. Mianowicie z dokonanych oględzin wynikało, że nieprawidłowo wykonano na przedmiotowej nieruchomości instalację odprowadzającą wody opadowe. Ustalenia organów nadzoru budowlanego w tym zakresie potwierdził w cytowanym wyżej wyroku WSA w Poznaniu wskazując, że instalację tę wykonano wbrew wymaganiom zawartym w § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, który stanowi, że w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie ód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Sami skarżący również nie poddawali tego faktu w wątpliwość. Niesprawny system odprowadzania wód opadowych z budynku bez wątpienia mieści się w pojęciu "Stan techniczny obiektu budowlanego". A zatem co słusznie podkreślił Sąd niesprawny lub niezgodny z § 28 cytowanego rozporządzenia system odprowadzania wód opadowych oznacza, że dany obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego zobowiązany był do wydania, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. nakazu doprowadzenia obiektu do należytego stanu technicznego. Podłączenie bowiem do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej przedmiotowej nieruchomości nie jest możliwe, gdyż taka nie istnieje. Nałożony w decyzji obowiązek musi podlegać realnemu wykonaniu i nadawać się wyegzekwowania, tym bardziej że skarżący podkreślał, że specyficzne położenie nieruchomości uniemożliwia usytuowanie zbiornika retencyjnego, czy dołu chłonnego. W tej sytuacji, aby organ nadzoru mógł sprecyzować obowiązek, który nałoży na skarżących w zakresie sposobu wykonania systemu odprowadzania wód opadowych i jego umieszczenia, konieczne było w pierwszej kolejności zobowiązanie skarżących do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej sposób wykonania dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych zagospodarowujących wody opadowe z terenu przedmiotowej nieruchomości. Jak już wyżej wspomniano, działania organów podejmowanie w oparciu o przepis art. 81 c ust.2 P.b. mają zatem na celu wyłącznie ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wydane postanowienie ma charakter dowodowy nie kończy postępowania administracyjnego i nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia zasadniczego. W dotychczas ustalonym stanie faktycznym sprawy organ miał podstawy do powzięcia wątpliwości co do sposobu wykonania systemu odprowadzania wód opadowych. Dokonane oględziny pozwoliły jedynie organowi na wstępne rozpoznanie zakresu ich wykonania, ale w braku jakiejkolwiek dokumentacji technicznej nie posiadał wystarczających danych dotyczących systemu odprowadzania wód opadowych z przedmiotowej nieruchomości. Temu właśnie służy ocena techniczna, która jest środkiem dowodowym zawierającym wiadomości specjalne niezbędne do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, ze zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i z tego względu Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.