II FZ 1578/13

Dnia 24 marca 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. D. [...] Spółka jawna z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2013 r., o sygn. akt I SA/Po 1096/13 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. D. [...] Spółka jawna z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za luty 2011 roku wraz z odsetkami. postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 24 września 2013 roku P. D. [...] Spółka jawna z siedzibą w K. wystąpiło do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ze skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 8 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za luty 2011 roku wraz z odsetkami. W skardze zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek, skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji może narazić ją na niepowetowane straty, utratę płynności finansowej co w konsekwencji skutkować będzie niewypełnieniem ustawowych obowiązków wobec osób niepełnosprawnych, a to z kolei zgodnie z obowiązującymi przepisami postawi ją jako pracodawcę w proces likwidacji zakładu pracy chronionej. Postanowieniem z 18 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącej spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że niezbędnym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca spółka nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Skarżąca także nie wyjaśniła na czym miałaby polegać szkoda, która w dalszej perspektywie będzie niemożliwa do naprawienia. WSA podkreślił, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzuciła błędną wykładnię art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." poprzez wadliwe przyjęcie, że skarżąca nie uzasadniła wniosku, a powołany przepis wymusza na stronie udokumentowanie zasadności wniosku. W sytuacji, w której znalazła się spółka wykonanie decyzji grozi zakończeniem jej działalności jako zakładu pracy chronionej. Wskazała, że w aktach sprawy znajdują się wszystkie dowody: bilanse za lata 2010, 2011,2012, rachunki zysków i strat, informacje dodatkowe, przepływy gotówkowe, opinia biegłego rewidenta, potwierdzające jej trudną sytuację finansową, dlatego do wniosku nie zostały dołączone żadne dodatkowe dokumenty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak trafnie wywiódł sąd I instancji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, dostępne na www.nsa.gov.pl). W rozstrzyganej sprawie to jednak nie brak uzasadnienia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przesadza o niemożności wstrzymania jej wykonania, ale charakter zaskarżonego aktu administracyjnego. Nie jest możliwie wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej, ponieważ taka decyzja nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, czyli decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż decyzja dotycząca umorzenia zaległości podatkowej nie nakłada żadnych obowiązków materialnoprawnych (mających w szczególności charakter pieniężny), a co do zasady takie obowiązki podlegają wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt II FZ 638/06, postanowienie NSA z 22 grudnia 2008r., sygn. akt I FZ 685/06 dostępne na www.nsa.gov.pl). Ponadto cechy wykonalności nie mają zasadniczo decyzje odmowne – por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006 (s. 186). Ponieważ sąd I instancji prawidło odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.