II SA/Wr 642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i . C. na uchwałę Rada Miejska w N. z dnia 27 grudnia 2012 r. nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy i Miasta N. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł (trzysta złotych). Na sesji w dniu 27 grudnia 2012 r. Rada Miejska w N. podjęła, na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 391) oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) m.in. uchwałę nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy i Miasta N.. W dniu 30 kwietnia 2013 r. wpłynęło do Urzędu Miejskiego pismo M. i M. C., stanowiące skierowane do Rady Miejskiej w N. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą oraz podjętymi w tym samym dniu uchwałami: nr [...] w sprawie sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy i Miasta N. i zagospodarowania tych odpadów i nr [...] w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty na terenie Gminy N.. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 18 czerwca 2013 r., Przewodniczący Rady Miejskiej w N. poinformował, że objęte wezwaniem uchwały zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego, co oznacza, że zapisy w nich zawarte są prawem powszechnie obowiązującym na obszarze Gminy N.. W dalszej części pisma Przewodniczący Rady wyjaśnił, że uchwały zostały przyjęte zgodnie z upoważnieniami zawartymi w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz zostały zbadane pod kątem legalności przez organ nadzoru. Zapisy w nich zawarte, dotyczące nowego systemu gospodarki odpadami komunalnymi są dostosowane do Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami Województwa Dolnośląskiego 2012, który został przyjęty przez Sejmik Województwa Dolnośląskiego uchwałą nr [...] z dnia 27 czerwca 2012 r. oraz do uwarunkowań lokalnych. W związku z powyższym uznano, że regulacje prawne wskazane w przedmiotowych uchwałach są prawidłowe i nie wymagają zmian oraz nie naruszają interesów prawnych mieszkańców. W dniu 11 lipca 2013 r. M. i M. C. wnieśli do tutejszego Sądu, za pośrednictwem Rady Miejskiej, skargę na uchwałę nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy i Miasta N.. W odpowiedzi na skargę Burmistrz N. wniósł o jej oddalenie. Wykonując wezwanie Sądu dotyczące wskazania charakteru prawnego odpowiedzi Przewodniczącego Rady Miejskiej w N., udzielonej na wezwanie skarżących do usunięcia naruszenia prawna z 30 kwietnia 2013 r., Burmistrz N. oświadczył, że pismo skierowane do skarżących z dnia 18 czerwca 2013 r. było stanowiskiem Przewodniczącego Rady Miejskiej jako reprezentanta Rady Miejskiej i nie było poprzedzone szczególną uchwałą Rady Miejskiej w N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarżący wnieśli niniejszą skargę w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.), poprzedzając ją bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 101 o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że terminy do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zostały powiązane z instytucją wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, a także uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt II OPS 2/07) do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 271 ze zm. – dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy p.p.s.a. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 p.p.s.a. wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi, który biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wezwanie do usunięcia przez Radę Miejską naruszenia prawa złożyli w Urzędzie Miejskim w N. w dniu 30 kwietnia 2013 r. Przy czym wyjaśnić należy, że datą wniesienia wezwania do właściwego organu jest data jego wpływu do organu, a nie data jego nadania. Odpowiedź na powyższe wezwanie udzielił Przewodniczący Rady Miejskiej w piśmie z dnia 18 czerwca 2013 r. W ocenie Sądu, ww. pismo Przewodniczącego nie może być uznane za skuteczną odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia z uwagi na okoliczności, że nie pochodzi ono od organu, który podjął zaskarżoną uchwałę. Zaskarżona uchwała została podjęta przez Radę Miejską w N.. Rada jako organ gminy posiada kompetencje stanowiące wymienione w art. 18 ustawy o samorządzie gminnym, które realizuje poprzez podejmowanie uchwał w trybie art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast Przewodniczący Rady zajmuje się wyłącznie organizowaniem pracy rady oraz prowadzeniem obrad rady (art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym), zatem nie ma uprawnienia do reprezentowania rady gminy (miejskiej), a tylko w takim razie mógłby udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w N. z dnia 18 czerwca 2013 r. nie stanowi odpowiedzi właściwego organu (Rady Miejskiej) na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stąd wezwanie skarżących uznać należy za "bezskuteczne" w rozumieniu przepisu art. 53 p.p.s.a. Uznając zatem, że organ właściwy nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, stwierdzić należy, że skarżący mieli prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten upływał z dniem 1 lipca 2013 r. (poniedziałek). Skarga została natomiast wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Rady Miejskiej w N., dopiero w dniu 11 lipca 2013 r. W związku z faktem, że skarga została złożona po upływie terminu sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy procesowej.