II FSK 654/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A S.A. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2241/13 w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 22 kwietnia 2013 r., nr IPPB5/423-33/13-4/PS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2241/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych odrzucił skargę. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że pismem z dnia 28 lipca 2013 r. radca prawny W. O. działając jako pełnomocnik A S.A. z siedzibą w W. (dalej: "pełnomocnik Skarżącej") wniósł skargę na interpretację indywidualną z dnia 22 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pismem z dnia 10 września 2013 r. pełnomocnik Skarżącej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2013 r., został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie: (a) oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; (b) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi. W dniu 26 września 2013 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo dla radcy prawnego W. O. W postanowieniu z dnia 26 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zakreślony w wezwaniach siedmiodniowy termin upływał natomiast w dniu 23 września 2013 r. (poniedziałek). Pełnomocnik Skarżącej w dniu 23 września 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) przesłał jedynie poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej. Nie uczynił natomiast zadość wezwaniu do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Tym samym nie uzupełnił braku formalnego skargi. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." Sąd odrzucił więc skargę. Od ww. postanowienia wniesiono skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, że brak złożenia przez stronę skarżącą wraz ze skargą odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi i niewykonanie wezwania do przedłożenia tego dokumentu przez Spółkę jest brakiem formalnym stanowiącym podstawę odrzucenia skargi, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. 2001 r. nr 17 poz. 209 ze zm.), powoływana dalej jako "ustawa o KRS". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem pozostaje okoliczność, iż z art. 29 P.p.s.a. wynika obowiązek określonych podmiotów do wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS. Dokument ten powinien być złożony w oryginale, bądź w odpowiednio poświadczonym odpisie, przy czym poświadczenia mogą dokonać wyłącznie podmioty wskazane w art. 48 § 3 P.p.s.a., to jest: notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, tj. do złożenia (a) oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; (b) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Odpis KRS-u nie został złożony przez Spółkę. Odnosząc się z do zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z niewłaściwym zastosowaniem art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie zasługuje on na aprobatę. Podnieść bowiem należy, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie i niewykazanie dokumentem umocowania do działania w imieniu Spółki jest przyczynkiem do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i odrzucenia skargi. Powyższej wykładni wskazanych przepisów w odniesieniu do dokumentu mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia również treść art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Nie można bowiem podzielić poglądu pełnomocnika skarżącej Spółki, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 P.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Zatem Sąd – i nie zmienia tego regulacja wynikająca z ustawy o KRS przywołana w skardze kasacyjnej - nie miał obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie (por. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl); nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 orzekł, jak w sentencji.