VI SA/Wa 1625/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] lutego 2013 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, umorzył postępowanie dotyczącego zwrotu kosztów poniesionych przez A. M. (dalej skarżąca) na zabieg endoprotezoplastyki stawu biodrowego lewego sposobem [...], przeprowadzony w 2006 r. w NZOZ C., ul. [...] w W., w wysokości 32 600 złotych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na brak podstaw prawnych do dokonania refundacji. Pismem z [...] marca 2013 r., skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Jako okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu wskazała chorobę. Do wniosku załączyła kopię zaświadczenia lekarskiego z [...] lutego 2013 r. z rozpoznaniem: grypa, leżenie w łóżku w okresie [...] luty - [...] luty 2013 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując, iż wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, jak również nie wykazała, że nie mogła dokonania przedmiotowej czynności przy pomocy osoby trzeciej. W ocenie organu, sam fakt pozostawania w leczeniu nie jest okolicznością stanowiącą przesłankę uprawdopodobniającą uchybienie terminu bez winy strony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż jest matką samotnie wychowującą dwójkę małoletnich dzieci w wieku [...] i [...] lat. Mieszka na obrzeżach. Poczta oddalona jest od miejsca zamieszkania o 2 km. Choroba uniemożliwiła jej wyjście z domu, a sytuacja rodzinna wykluczała możliwość skorzystanie z pomocy dorosłego domownika. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił ponadto, iż wskazane przez skarżącą w treści skargi okoliczność, nie były znane organowi w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.) uzasadnia jego uchylenie. Jak wynika z treści art. 58 § 1 ustawy z dnia 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej k.p.a.) strona wnosząca o przywrócenie terminu powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie braku winy należy mieć na względzie "obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy", przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku a pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli siły wyższej". Typowym przykładem niezawinionego niedopełnienia czynności procesowych w terminie jest obłożna choroba uniemożliwiająca stronie, działającej osobiście, dokonanie tej czynności. W orzecznictwie przyjmuje się, na co wskazywał organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, z uwagi na to, że nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej za pośrednictwem poczty lub przez domownika. Jak wynika z akt sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca przedłożyła zwolnienie lekarskie, dokumentujące jego niezdolność do pracy w dniach [...] luty 2012 r. W treści wniosku zawarła oświadczenie, iż jest osobą samotnie wychowującą dwójkę dzieci w wieku [...] i [...] lat oraz, że mieszka sama w domu. W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy skarżąca, jako powód uchybienia terminu wskazała chorobę udokumentowaną przedłożonym zwolnieniem lekarskimi dokonana przez organ ocena nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu jest, co najmniej przedwczesna. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lutego 2011 r., II GSK 222/10 "nieuprawdopodobnienie braku winy stanowi podstawę do odmowy przywrócenia terminu bez wcześniejszego wykorzystania mechanizmu przewidzianego w art. 64 § 2 k.p.a., jednakże w sytuacji, gdy strona twierdzi, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, należy zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 k.p.a. podjąć działania niezbędne do wyjaśnienia tej kwestii". Jak już wskazano, we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała okoliczności uzasadniające, w jej ocenie, brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przepisami art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., a stwierdzone naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odniesienie się do twierdzeń strony przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z uwzględnieniem powyższych wskazań oraz procedury administracyjnej, którą organ jest związany w tym wynikającego z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązku wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i uzasadnienia postanowienia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na podstawie art. 152 p.p.s.a.