I SA/Wa 1239/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. R., T. T., K. R.-M., I. D. i M. R. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 430/12 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących K. R., T. T., K. R., I. D. i M. R. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. R., T. T., K. R., I. D., M. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem przez organ prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 430/12, uwzględniającego skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, położoną w [...] przy ul. [...], hip. [...]" tom [...], działka nr [...] z bloku [...] w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. W skardze skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że mimo wezwania Prezydenta pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. do wykonania wyroku organ nie wydał decyzji, mimo że akta przesłano do organu w dniu 13 lutego 2013 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ podniósł, że przedmiotowy grunt stanowi obecnie 8 działek ewidencyjnych i jest własnością Miasta [...]. W dniu 21 marca 2011 r. do organu wpłynął wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotowy grunt. Akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu organ otrzymał w dniu 14 lutego 2013 r. i podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego celem oceny przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. pełnomocnik stron został poinformowany o krokach podjętych w sprawie i o przyczynach niezakończenia sprawy w terminie wskazanym w wyroku Sądu. Prezydent [...] wniósł o nierozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 430/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku K. R., T. T., K. R., I. D. i M. R. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w [...] przy ul. [...], hip. "[...]", tom [...], działka nr [...] z bloku [...], w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 14 kwietnia 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 430/12 dowodu doręczenia – Prezydent [...] otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 14 lutego 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku skarżących z dnia 21 marca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga K. R., T. T., K. R., I. D. i M. R. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisów art. 154 § 2 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta [...] prawomocnego wyroku Sądu z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 430/12 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł. Z akt sprawy wynika, że do dnia orzekania przez Sąd nie wystąpiły w toku postępowania administracyjnego okoliczności, o których mowa w art. 35 § 5 Kpa powodujące przerwę w biegu terminu na załatwienie sprawy. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ nie był zupełnie bezczynny w załatwieniu wniosku o odszkodowanie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezydent [...] skierował do pełnomocnika skarżących informację o niemożności rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie zakreślonym w wyroku Sądu, z uwagi na brak środków finansowych na wypłatę odszkodowania. Jednocześnie organ poinformował pełnomocnika, że zostało przygotowane zlecenie dla rzeczoznawcy majątkowego o wykonanie wyceny nieruchomości. W dniu [...] czerwca 2013 r. rzeczoznawca majątkowy K. C. sporządziła wycenę. Wobec tego, że organ podejmował w sprawie czynności mające na celu merytoryczne wyjaśnienie sprawy o odszkodowanie, a sprawa jest na końcowym etapie jej załatwiania (w sprawie została sporządzona wycena), Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu sankcją finansową, adekwatną do okoliczności sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 200 i art. 205 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.