II SAB/Kr 198/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Z.N. na bezczynność Rady Miejskiej w R. w przedmiocie nieuchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej skargę oddala Z.N. wniosła w dniu 5 sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu -brak koperty, w której nadano przesyłkę) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rady Miasta R. polegającą na nieuchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej gminy uzdrowiskowej R. w ustawowym terminie wskazanym w art. 7 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r. nr 73 póz. 390), co narusza art. 14 ust.7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. póz. 647 ze zm.). Na podstawie art. 101 a ust.2 ustawy o samorządzie gminnym domagała się powierzenia przez sąd administracyjny Wojewodzie jako organowi nadzoru obowiązku zastępczego sporządzenia i przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej gminy uzdrowiskowej R. na koszt i ryzyko gminy, a także zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podała, że Gmina R. z dniem 2 października 2005 r. stała się gminą uzdrowiskową w rozumieniu ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (tj. Dz. U. 2012 r. póz. 651 ze zm.). Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej obowiązującym do dnia 30 czerwca 2011 r., wszystkie gminy uzdrowiskowe zostały zobowiązane do sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru całej gminy uzdrowiskowej. W przypadku gminy uzdrowiskowej R. termin wskazany przez ustawodawcę dla sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego bezskutecznie upłynął w dniu 2 października 2007 r. Skarżąca wniosła w dniu 26 marca 2009 r. do sądu administracyjnego skargę na bezczynność uchwałodawczą Rady Miasta R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Kr 34/09 oddalił skargę twierdząc, że nie wykazano legitymacji po stronie skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1065/10, uwzględniając skargę kasacyjną uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, wskazując, że legitymacja skargowa do zaskarżenia bezczynności uchwałodawczej organu gminy wynikać może w szczególności z naruszenia uprawnień podmiotu który dysponuje prawem własności nieruchomości położonych na obszarze dla którego ustawodawca przewidział obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Kr 24/11 uznał istnienie po stronie skarżącej naruszenia interesu prawnego, ale z uwagi na uchwalenie w dniu 31 maja 2010 r. miejscowego planu zagospodarowania Miasta i Gminy R. , umorzono postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 795/11 stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta R. z dnia 31 maja 2010 r., Nr [...] wskazując na szereg istotnych naruszeń proceduralnych, jak i niezgodność planu ze studium. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 460/12 oddalił skargę kasacyjną, wskazując dodatkowo, że należy rozważyć powierzenie Wojewodzie obowiązku zastępczego opracowania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy uzdrowiskowej R. w sytuacji w której organy gminy ewidentnie nie potrafią wywiązać się ze swoich obowiązków. Na mocy ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r. nr 73 póz. 390) dokonano nowelizacji ustawy uzdrowiskowej, ograniczając z dniem 7 lipca 2011 r. ustawowy obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego wyłącznie do strefy "A" ochrony uzdrowiskowej i przedłużając dla istniejących uzdrowisk termin na uchwalenie tego obowiązkowego planu do dwóch lat liczonych od daty wejścia w życie ustawy nowelizującej tj. do dnia 7 lipca 2013 r. Skarżąca wskazała, że pomimo że już w maju 2012 r. organy gminy uzdrowiskowej musiały mieć świadomość konieczności sporządzenia i uchwalenia nowego, zgodnego z obowiązującym prawem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, do dnia wniesienia skargi nie dopełniono obowiązku sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego, ograniczając uprawnienia właścicieli nieruchomości położonych na obszarze tej strefy ochrony uzdrowiskowej. Zdaniem skarżącej, Rada Miasta R. w sposób rażący nie wywiązała się ze swojego obowiązku uchwałodawczego. Najpierw wystąpiła trzyletnia zwłoka w sporządzeniu i uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru całej gminy uzdrowiskowej R. Następnie plan miejscowy przyjęty uchwałą Rady Miasta R. z dnia 31 maja 2010 r. okazał się być dotknięty wadą nieważności. Podkreśliła, że nieważność bezwzględna planu miejscowego przyjętego ww. uchwałą Rady Miasta R. wynika z mocy ustawy, a wyrok sądu administracyjnego ma jedynie walor potwierdzenia tej nieważności. Tym samym od 2005 r., kiedy ustawodawca nałożył na wszystkie gminy uzdrowiskowe, w tym Gminę R. , obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego, Rada Miasta R. nie podjęła ważnej uchwały przyjmującej plan miejscowy dla obszaru gminy uzdrowiskowej R. . Dopiero w dniu 19 lipca 2013 r. na [...] sesji Rady Miasta R. , a więc już po doręczeniu organowi w dniu 12 lipca 2013 r. wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego poprzez dopełnienie obowiązku uchwałodawczego, podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej. Skarżąca nadmieniła, że Burmistrz Miasta R. publicznie deklaruje że projekt planu miejscowego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej będzie powieleniem planu. przyjętego uchwałą Rady Miasta R. z dnia 31 maja 2010 r., tyle że ograniczonym do strefy "A" ochrony uzdrowiskowej. Tym samym należy spodziewać się powtórzenia sytuacji w której okresy całkowitej bezczynności organów Gminy R. w zakresie obowiązku sporządzenia planu miejscowego przeplatane są okresami niezgodnej z prawem działalności prawotwórczej, intensyfikowanej przed wyborami samorządowymi i nakierowanej wyłącznie na zabezpieczenie interesu prawnego wybranych inwestorów cieszących się szczególnymi względami ze strony organów gminy. Na koniec podniosła, że bezczynność uchwałodawcza organu narusza jej uprawnienie jako właściciela nieruchomości położonych w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w R. (informując, że na mocy uchwały Nr [...] Rada Miasta R. zmieniła nazwę na Rada Miejska w R. ) wniosła o odrzucenie skargi. Wskazała, że zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt l OPS 3/12 w sprawach skarg, których przedmiotem jest uchwała rady gminy, zdolność procesową (art. 26 § 1 w związku z art. 28 § 1 i art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.) ma wójt (burmistrz, prezydent miasta), chyba że w sprawie zachodzą okoliczności szczególne, których nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do pozbawienia rady gminy prawa do ochrony sądowej. W związku z powyższym, wobec braku zdolności procesowej po stronie organu, przedmiotowa skarga zasługuje na odrzucenie. Odwołując się do treści art. 94 Konstytucji, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym organ wskazał, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będącego aktem prawa miejscowego zostało ustawowo zastrzeżone dla organu gminy. W związku z powyższym, art. 101 a ust. 2 u. s. g. nie może stanowić podstawy do nakazania przez sąd administracyjny organowi nadzoru - Wojewodzie wykonania czynności prawotwórczej, a mianowicie sporządzenia i uchwalenia aktu prawa bowiem ta czynność prawotwórcza wykracza poza kompetencje nadzorcze wojewody, a ponadto nie jest działaniem wyłącznie na rzecz skarżącego, tylko działaniem na rzecz wszystkich mieszkańców i podmiotów znajdujących się w zakresie działania organów stanowiących gminy. W ocenie organu, pod pojęciem "czynności nakazanej prawem" w rozumieniu art. 101 a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie mieści się sporządzenie i uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem jest to czynność prawotwórcza organu gminy. Skarga na bezczynność prawotwórczą organu gminy nie jest więc objęta kognicją sądu administracyjnego, wobec czego winna ona zostać również w oparciu o art. 58 § 1 ust. 1 p.p.s.a. odrzucona. Dla poparcia swojego stanowiska organ odwołał się do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 131/12. Odnosząc się do zarzutu bezczynności organ wskazał, że art. 7 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r., Nr 73, póz. 390 ze zm.) ma charakter informacyjny i brak jest podstaw, żeby stwierdzić, iż przepis ten odnosi się do gmin, w których z przyczyn od nich niezależnych nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy R. został uchwalony Uchwałą Nr [...] z dnia 31 maja 2010 r. Rady Miasta w R. . Uchwała obowiązywała od daty jej wejścia w życie do dnia 11 maja 2012 r., kiedy to na skutek wyroku NSA orzeczenie o stwierdzeniu nieważności planu stało się prawomocne. Wobec powyższego, brak jest podstaw prawnych, żeby stwierdzić, iż organ był w bezczynności i nie wykonał dyspozycji z art 7 ustawy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla Miasta i Gminy R. został sporządzony i uchwalony, a obecnie nie obowiązuje z przyczyn od Gminy niezależnych. Nadto Rada Miejska w R. podjęła Uchwałę Nr [...] z dnia 17 lipca 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej R. , natomiast 26 sierpnia 2013 r. Rada Miejska w R. podjęła Uchwałę w sprawie zmiany Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 17 lipca 2013 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej Uzdrowiska R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4a. Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądową kontrolę aktów jednostek samorządu terytorialnego reguluje przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.), który w ust. 1 stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Natomiast bezczynność organu gminy reguluje przepis art. 101 a ust. 1 tej ustawy, który stanowi, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Jak z powyższego wynika, wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu gminy w zakresie działalności uchwałodawczej, w trybie i na zasadach określonych w art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym, może dotyczyć wyłącznie niewykonywania czynności nakazanych prawem, w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ gminy obowiązek podjęcia stosownych uchwał w określonej materii (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 73). Na wstępie rozważań ocenić należy dopuszczalność skargi. Skarga Z.N. wniesiona została w trybie 101 a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, póz. 1591 ze zm.), przy czym skarżąca wniosła o "powierzenie w oparciu o art.101 a ust.2 u.s.g. (...) Wojewodzie jako organowi nadzoru obowiązku zastępczego sporządzenia i przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej gminy uzdrowiskowej R. na koszt i ryzyko gminy." Zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego, w tym uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 z późn. zm.). W świetle treści przepisów tej ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma, co do zasady charakter fakultatywny. Uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta (art. 14 ust. 2). Zgodnie jednak z treścią art. 14 ust. 7 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy sporządza się obowiązkowo, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne. Takim przepisem odrębnym był przepis art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, który stanowił, że gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia uzyskania statusu (Dz.U.2005.167.1399 -tekst pierwotny). Miasto R. uznane za uzdrowisko zarządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 lipca 1967 r. (M.P. 1967.45.228), wydanym na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 23, póz. 150). Stosownie do treści art. 59 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, obowiązującej od dnia 2 października 2005 r, obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stają się uzdrowiskami w rozumieniu niniejszej ustawy. Przepisem art.1 pkt 23 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 73, póz. 390) przepis art.38 ust.2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. został skreślony. W jego miejsce wprowadzono przepis art.7 ustawy zmieniającej z dnia 4 marca 2011 r. o treści: "gmina, która w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy posiada status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy." Powyższe oznacza, że obowiązek uchwalenia planu ograniczony został do strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, a termin jego wykonania wyznaczony w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. został ustawą zmieniającą (która weszła w życie z dniem 7 lipca 2011 r.) przesunięty do dnia 7 lipca 2013 r. Co do zasady kwestia dopuszczalności skargi została już przesądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19.09.2013 r. sygn. II OSK 1591/13 (baza internatowa cbois) w sprawie ze skargi Z.N. z dnia 2 lipca 2012 r. na bezczynność Rady Miejskiej w R. w przedmiocie nieuchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej w terminie przewidzianym ustawą. W wyroku tym NSA stwierdził, że w świetle przepisów art. 101 a ust. 1 i art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, uznać należy, że dopuszczalna jest skarga na niewykonanie przez organy gminy czynności nakazanych prawem. Dotyczy to również bezczynności organów gminy w zakresie działalności uchwałodawczej w takim zakresie, w jakim przepisy prawne, a więc ustawa o samorządzie gminnym i inne ustawy, nakładają na organ gminy obowiązek podjęcia stosownych uchwał w danym przedmiocie. Podstawę do orzekania przez sądy administracyjne w sprawach bezczynności prawotwórczej stanowi art. 101 a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W orzecznictwie, mimo początkowych rozbieżności przesądzono, że w pojęciu "czynności nakazanych prawem" mieści się działalność uchwałodawcza organów samorządu gminnego "nakazana prawem". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził także, że Z.N. będąc właścicielem nieruchomości położonych w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej legitymuje się uprawnieniem do wniesienia skargi w powyższym trybie. W obecnie rozpoznawanej skardze Z.N., ponownie oświadczyła, że jest właścicielem nieruchomości położonych w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej gminy uzdrowiskowej R. , na dowód czego dołączyła internetowy wydruk ksiąg wieczystych. Okolicznościom tym organ nie zaprzeczył. Nieuchwalenie przez Radę Miasta miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wbrew obowiązkowi wynikającemu z wcześniej wskazanych przepisów, powodujące niemożność zagospodarowania i zabudowy nieruchomości skarżącej, w ocenie Sądu, narusza interes prawny, wynikający z przysługującego skarżącej prawa własności, co daje jej legitymację do wniesienia skargi na bezczynność. Wniesienie skargi do Sądu poprzedzone zostało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 10 lipca 2013 r., które wpłynęło do Urzędu Miejskiego w R. w dniu 12 lipca 2013 r. Wobec powyższego uznać należało, że skarga jest dopuszczalna. Nadto, skonstatować pozostaje, że nieuchwalenie przez Radę Miejską w R. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wbrew obowiązkowi wynikającemu z wcześniej wskazanych przepisów, powodujące niemożność zagospodarowania i zabudowy nieruchomości skarżącej, w ocenie Sądu narusza interes prawny, wynikający z przysługującego skarżącej prawa własności, co daje jej legitymację do wniesienia skargi na bezczynność. Zadaniem Sądu było zatem dokonanie oceny, czy Rada Miejska w R. nie wykonując czynności nakazanych prawem - uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej -pozostaje w bezczynności prawotwórczej. Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy uzdrowiskowej gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, miała sporządzić i uchwalić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia uzyskania statusu. Brzmienie tego przepisu nie wskazuje na jakiekolwiek zróżnicowanie gmin uzdrowiskowych, które posiadały status uzdrowiska przed wejściem w życie obecnej ustawy uzdrowiskowej oraz gmin, które taki status uzyskały po 2 października 2005 r. Obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego dotyczył zatem w równej mierze gmin, które stały się uzdrowiskami na podstawie art. 59 ust. 1 nowej ustawy uzdrowiskowej. Skoro ustawa z dnia 17 czerwca 1966r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 23, póz. 150) nie stanowiła o obowiązku sporządzenia planu miejscowego dla obszaru uzdrowiska, zasadnym jest twierdzenie, że ów obowiązek powstał dla wszystkich uzdrowisk z dniem wejścia w życie nowej ustawy, tj. z dniem 2 października 2005 r. Dwuletni termin na wykonanie tej czynności był wyrazem dążenia ustawodawcy do zdyscyplinowania gmin uzdrowiskowych do uchwalenia planów, a tym samym do ochrony terenów uzdrowisk, z reguły obdarzonych szczególnymi walorami krajobrazowymi i klimatycznymi, przed chaotyczną polityką w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego Dlatego też uznać należy, że Rada Miejska w R. zobowiązana była do sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w terminie do 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy wprowadzającej ten obowiązek, tj. do dnia 2 października 2007 r. Regulacja wprowadzona przepisem art.7 ustawy zmieniającej z dnia 4 marca 2011 r. oznacza, że obowiązek uchwalenia planu ograniczony został do strefy "A" ochrony uzdrowiskowej, a termin jego wykonania wyznaczony w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. został ustawą zmieniającą (która weszła w życie z dniem 7 lipca 2011 r.) przesunięty do dnia 7 lipca 2013 r. Zauważyć jednakże należy, że w dniu 31 maja 2010 r. Rada Miasta R. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy R. . W związku z oddaleniem w dniu 11 maja 2012 r. skargi kasacyjnej (wyrok NSA sygn. II OSK 460/12) od wyroku WSA w Krakowie z dnia 13.07.2011 r. ,sygn. II SA/Kr 795/11, którym stwierdzono nieważność tej uchwały, przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego został prawomocnie wyeliminowany z porządku prawnego z dniem 11 maja 2012 r. Nie można przyznać racji skarżącej, że skoro nieważność bezwzględna planu miejscowego przyjętego uchwałą Rady Miasta R. z dnia 31.05.2010 r. wynika z mocy ustawy, a wyrok sądu administracyjnego ma jedynie walor potwierdzenia tej nieważności, to tym samym od 2005 r., kiedy ustawodawca nałożył na wszystkie gminy uzdrowiskowe, w tym Gminę R. , obowiązek sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego, Rada Miasta R. nie podjęła ważnej uchwały przyjmującej plan miejscowy dla obszaru gminy uzdrowiskowej R. i dlatego pozostaje w bezczynności. Podkreślenia wymaga, że przepis art.101 a ust.1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi o skutkach prawnych niewykonywania przez organ gminy czynności nakazanych prawem, pomijając zupełnie kwestię ich ważności. W rozumieniu tego przepisu istotny jest sam fakt wykonania (lub nie) przez organ gminy czynności nakazanej prawem. Późniejsze stwierdzenie nieważności czynności o jakiej mowa w art.101a ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r.. Nr 142. póz. 1591 ze zm.), w tym polegającej na uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy uzdrowiskowej (ze skutkiem prawnym ex tunc). nie unicestwia faktu dokonania w określonej dacie przez organ gminy czynności nakazanej prawem. Wobec powyższego uznać należy, że w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (7 lipca 2011 r.) - czynność nakazana prawem (obowiązkowe uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) była już przez organ gminy R., dokonana. Prawomocne wyeliminowanie przedmiotowego planu z porządku prawnego z dniem 11 maja 2012 r. nie może zatem oznaczać, że organ gminy nie wykonał w dniu 31.05.2010 r. nakazanej prawem czynności. Pozostaje zatem ocenić jedynie, jaki skutek prawny - w odniesieniu do unormowania zawartego w art.14 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art.7 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw -spowodował wyrok NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. II OSK 460/12. Jak już wcześniej podniesiono zgodnie z przepisem art.7 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. gmina, która w dniu wejścia w życie tej ustawy posiada status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Wobec prawomocnego stwierdzenia nieważności planu uchwalonego w dniu 31.05.2010 r. obowiązek uchwalenia planu "odżył" dopiero wskutek wydania przez NSA wyroku z dnia 11 maja 2012 r. Ani ustawa z dnia 28 lipca 2005 r., ani ustawa z dnia 4 marca 2011 r. nie zawierają regulacji w zakresie określenia terminu, w jakim gminy uzdrowiskowe zobowiązane są do uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej w sytuacji stwierdzenia nieważności wcześniej uchwalonego planu. W drodze analogii do przepisu art.7 ustawy z dnia 4 marca 2011 r. o zmianie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 73, póz. 390), przyjąć należy, że w sytuacji stwierdzenia nieważności wcześniej uchwalonego planu, gmina uzdrowiskowa sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej w terminie 2 lat od dnia prawomocnego wyeliminowania z obrotu prawnego poprzednio uchwalonego planu. Taki właśnie termin ustawodawca uznał za odpowiedni do przeprowadzenia procedury planistycznej. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że termin obowiązkowego uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego dla strefy "A" ochrony uzdrowiskowej R. upływa dopiero z końcem dnia 11 maja 2014 r. Jak wynika z akt sprawy Rada Miejska w R. przystąpiła do opracowywania planu i aktualnie toczy się postępowanie planistyczne. W świetle tego, co wcześniej powiedziano, nie można zatem uznać, aby organ gminy pozostawał w bezczynności, nie wykonując w terminie czynności nakazanej prawem. Dlatego też skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art.151 p.p.s.a. należało oddalić.