II OZ 810/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 618/13 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej samowoli budowlanej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 618/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2013 r. i zwrócił skarżącej Spółce uiszczony wpis od tej skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że odpis wyroku z dnia 12 grudnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. 27 stycznia 2014 r. Termin do złożenia środka odwoławczego upływał zatem 26 lutego 2014 r. Skargę kasacyjną skarżąca Spółka wysłała natomiast bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 5 marca 2014 r. przesłał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. W ocenie Sądu Spółka nie dochowała 30 - dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd wskazał, że w sytuacji, gdy skarżący wniósł za pośrednictwem poczty skargę kasacyjną bezpośrednio do NSA i następnie sąd ten przesłał ją za pośrednictwem poczty do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, za dzień wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy dzień, w którym NSA wysłał (nadał) skargę do sądu właściwego. Omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie NSA przesłał skargę kasacyjną strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 5 marca 2014r. i to ten dzień należy uznać jako dzień wniesienia tego środka odwoławczego. To zaś sprawia, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu. Sąd podkreślił ponadto, że skarżąca Spółka wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jednak postępowanie w tym zakresie zakończyło się prawomocną odmową uwzględnienia wniosku (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2014 r. i postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2014 r. II OZ 518/14). Zażaleniem [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 166 p.p.s.a., a w konsekwencji także art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez jego błędną wykładnię, wyrażającą się w przyjęciu, że omyłkowe zaadresowanie koperty bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przez pracownika pełnomocnika, stanowi winę pełnomocnika w rozumieniu tego przepisu, podczas gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności prawidłowego przygotowania i oznaczenia adresata w piśmie, dotrzymania samego terminu wysłania oraz uzyskania potwierdzenia wysłania pisma od pracownika przez pełnomocnika, uzasadnione jest twierdzenie, że pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu terminu w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. - co skutkowało niezasadną odmową przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z uwagi na okoliczności podniesione w zażaleniu przez skarżącą Spółkę w pierwszej kolejności podnieść należy, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zatem Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania rozstrzyga wyłącznie w kwestii prawidłowości wydania takiego postanowienia. Podkreślenia wymaga ponadto, że kwestia winy skarżącej Spółki w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi kasacyjnej została prawomocnie przesądzona postanowieniem NSA z dnia 5 czerwca 2014 r. II OZ 518/14. Zgodnie art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego przepisu wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednak w doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni należy podzielić, iż w takiej sytuacji datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (zob. np. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 437; B. Gruszczyński [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, str. 505-506 i orzecznictwo tam cytowane). Mając powyższe na względzie należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka nie dochowała 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2013 r. Odpis powyższego wyroku doręczony został skarżącej Spółce w dniu 27 stycznia 2014 r. Wynikający zatem z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał skarżącej 26 lutego 2014 r. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia skarżąca wniosła natomiast dopiero 5 marca 2014 r. bowiem w tym dniu Naczelny Sąd Administracyjny, do którego bezpośrednio wpłynęła przedmiotowa skarga kasacyjna, wysłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarżąca Spółka nie dochowała zatem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów uznać należy, iż słusznie Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2013 r. odrzucił w oparciu o art. 178 p.p.s.a. Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.