I SA/Go 593/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym ; sprawy ze skargi Z.B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 15 marca 2002r., sygn. akt I SA/Po 868/01 wydanym w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Skarżący – Z.B., pismem z [...] listopada 2013 r., wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 15 marca 2002 r. sygn. akt I SA/Po 868/01 oddalającym skargę Z.B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok. W uzasadnieniu powołał się na przesłankę określoną w art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżący podniósł, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 18 lipca 2013 sygn. akt SK 18/09 podważył zgodność z Konstytucją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej z [...] kwietnia 2001 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W konsekwencji skarżący wniósł o: -zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie decyzji organów obu instancji; -dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z 15 marca 2002 r., decyzji Izby Skarbowej [...] kwietnia 2001 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego z [...] stycznia 2001 r.; -przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu następującego pytania prawnego; czy art. 278 P.p.s.a. rozumiany jako przepis uniemożliwiający po upływie 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji gdy: -po tym terminie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego wydane zostało orzeczenie; -przepisy działu IV rozdział XVII ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012, poz. 749) nie zawierają przepisu stanowiącego o ograniczeniu w czasie możliwości żądania wznowienia postępowania, jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 32, art. 64 ust 3 Konstytucji RP". Sygn. akt I SA/Go 593/13 Uzasadniając wniosek o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego skarżący wskazał, że stosowanie przepisu art. 278 P.p.s.a. w drodze wykładni literalnej, w sposób drastyczny po upływie 5-letniego terminu od uprawomocnienia się orzeczenia odbiera stronie prawo do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, zamykając tym samym drogę do potencjalnej zmiany niekorzystnego dlań orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów P.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Mając zatem powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że tut. Sąd jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy. Stosownie zaś do postanowień art. 272 § 1 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W sytuacji określonej w § 1, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (§ 2 cyt. przepisu). Według art. 278 P.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z powołanych wyżej regulacji wynika, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 272 § 2 P.p.s.a. określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie określonej w art. 272 § 1 P.p.s.a. Natomiast art. 278 P.p.s.a. określa termin do którego w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na treści art. 272 § 1 P.p.s.a. Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 P.p.s.a. Z kolei art. 280 § 1 P.p.s.a. stanowi, że Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci; w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Analizując wniesioną przez Z.B. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 15 marca 2002 r. sygn. akt I SA/Po 868/01, którym oddalono skargę na decyzję Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. należy stwierdzić, że została ona wniesiona z uchybieniem 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 278 powyższej ustawy. Stwierdzić bowiem należy, że kwestionowany przez skarżącego wyrok stał się prawomocny z chwilą jego ogłoszenia czyli z dniem 15 marca 2002 roku, a zatem liczony od tego dnia 5-letni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego upłynął wraz z dniem 15 marca 2007 r. Tymczasem skarga Z.B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 27 listopada 2013 r. Sam zaś skarżący nie podniósł, aby w toku prowadzonego postępowania pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany, co pozwoliłoby na wyłączenie zastosowania ograniczenia terminu określonego w art. 278 P.p.s.a. W konsekwencji, skargę o wznowienie postępowania w kontrolowanej sprawie jako wniesioną z naruszeniem 5 letniego terminu określonego w art. 278 P.p.s.a. należało uznać za niedopuszczalną i jako taką - odrzucić, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanej w niej podstaw. Na koniec Sąd pragnie wskazać, że nie znalazł podstaw do tego, by uwzględnić wniosek skarżącego o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym konstytucyjności powołanego wyżej art. 278 p.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 280 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- Sygn. akt i SA/Go 593/13 Sygn. akt i SA/Go 593/13 3