VI SA/Wa 2027/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi "B. Sp. z o.o." z siedzibą w S. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sportu i Turystyki na rzecz skarżącej "B. Sp. z o.o." z siedzibą w S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Minister Sportu i Turystki (dalej Minister) zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] maja 2013 r., [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa. w związku z art. 2b, art. 35 ust. 1 pkt 2 oraz art. 39 ust. 2 i art. 42 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.; dalej jako "uut."), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej skarżąca, Spółka) od decyzji Marszałka Województwa [...] (dalej Marszałek Województwa) z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak [...] o uchyleniu decyzji Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r., Nr [...] o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego "[...]" położonego w U. do rodzaju hotel, kategorii *** (trzy gwiazdki) oraz o wykreśleniu ww. obiektu z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa [...], umorzył postępowanie odwoławcze. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wojewoda K. decyzją z dnia [...] kwietnia 1993 r., nr [...], wydaną na rzecz O. w S., zaszeregował obiekt hotelarski "[...]" do rodzaju hotel, kategorii *** (trzy gwiazdki). W dniu [...] listopada 2010 r. upoważnieni przedstawiciele Marszałka Województwa przeprowadzili okresową kontrolę ww. obiektu hotelarskiego, położonego w U., w zakresie spełniania wymagań określonych w art. 35 uut. Przeprowadzona kontrola ujawniła niespełnienie przez powyższy obiekt wszystkich minimalnych wymagań co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalonych dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany oraz wymagań sanitarnych, przeciwpożarowych oraz innych określonych odrębnymi przepisami. Stwierdzono także brak dokumentacji potwierdzającej przestrzeganie przepisów przeciwpożarowych zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 uut. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w protokole kontroli z dnia [...] listopada 2010 r., w którym wskazano między innymi, że przedsiębiorcą świadczącym usługi w ww. obiekcie jest A. S., prowadząca działalność pod nazwą "[...]" z siedzibą w: [...] U., na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej pod nr [...]. Na skutek opinii Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w U., zgodnie z którą skontrolowany obiekt nie spełnia warunków bezpieczeństwa pożarowego oraz wyników przeprowadzonej w obiekcie kontroli, Marszałek Województwa pismem z dnia [...] maja 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa obiektu "[...]", kategorii *** (trzy gwiazdki), położonego w U.. Marszałek Województwa decyzją z [...] lipca 2011 r. wykreślił z dniem jej wydania z ewidencji obiektów hotelarskich Marszałka Województwa "[...]" położony w U., [...] U.. W wyniku odwołania wniesionego od powyższej decyzji zarówno przez A. S., jak i przez Spółkę, Minister decyzją z dnia [...] września 2011 r. uchylił decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] lipca 2011 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Minister w motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazał w szczególności, że Marszałek Województwa nie wezwał nowego przedsiębiorcy do złożenia wniosku o potwierdzenie lub zmianę zaszeregowania ww. obiektu. Zdaniem Ministra, z uwagi na fakt, że nie ma sukcesji decyzji kategoryzacyjnej, gdyż jest ona wydana konkretnemu przedsiębiorcy świadczącemu usługi hotelarskie w obiekcie hotelarskim, a zmiana przedsiębiorcy wymaga potwierdzenia zaszeregowania obiektu, w niniejszej sprawie A. S. winna uzyskać decyzję o potwierdzeniu zaszeregowania. Biorąc powyższe pod uwagę, Marszałek Województwa wezwał przedsiębiorcę świadczącego usługi hotelarskie w obiekcie "[...]", tj. A. S. do potwierdzenia zaszeregowania i nadania kategorii temu obiektowi. Pomimo wezwania A. S. nie złożyła wniosku o potwierdzenie zaszeregowania i nadanie kategorii. W piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. wskazała między innymi, że jest dzierżawcą ww. obiektu nieprzerwanie od 22 kwietnia 1998 r. Jej zdaniem, art. 39 uut. dotyczy przedsiębiorców, którzy rozpoczynają działalność hotelarską, natomiast w jej przypadku ustawa weszła w życie, w czasie prowadzenia przez nią działalności i obiekt był skategoryzowany. Marszałek Województwa decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa obiektu "[...]" kategorii *** (trzy gwiazdki), położonego w U.. Jak podał organ, wytyczne zawarte w decyzji Ministra z dnia [...] września 2011 r. nie są możliwe do spełnienia w tym postępowaniu i mogą być rozstrzygnięte w trybie odrębnego postępowania administracyjnego. Marszałek Województwa uznał w związku z tym, że prowadzenie w powyższym zakresie sprawy wobec wymienionych stron postępowania stało się bezprzedmiotowe. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia decyzji Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r. Marszałek Województwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. uchylił decyzję Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r. o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego "[...]" położonego w U. do rodzaju hotel, kategorii *** (trzy gwiazdki) oraz o wykreśleniu ww. obiektu z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa [...]. Powyższa decyzja została doręczona jako stronom niniejszego postępowania Pani A. S. oraz Sp. z o.o. B.. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - przepisu art. 39 ust. 2 uut., poprzez błędne i bezpodstawne przyjęcie, że A. S. miała obowiązek wystąpić z wnioskiem do Marszałka Województwa [...] o potwierdzenie lub zmianę dotychczasowego zaszeregowania obiektu hotelarskiego "[...]" w U.; - przepisu art. 6 Kpa., poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej, co w świetle przepisu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. skutkuje jej nieważnością. Zdaniem Spółki, A. S. nie miała obowiązku wystąpienia z wnioskiem do właściwego marszałka województwa o potwierdzenie lub zmianę dotychczasowego zaszeregowania, a Marszałek Województwa nie miał prawa wydać z urzędu decyzji o uchyleniu zaszeregowania do rodzaju i nadaniu kategorii oraz o wykreśleniu obiektu z ewidencji. Minister Sportu i Turystyki zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] maja 2013 r. umorzył postępowanie odwoławcze. Jak wskazał w uzasadnieniu wydanej decyzji, zwrócił się do Spółki o złożenie wyjaśnienia, czy jest ona następcą prawnym O. w S., w celu potwierdzenia, czy Spółka posiada tytuł prawny do decyzji Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r. i czy Spółka może zostać uznana za stronę prowadzonego postępowania. Minister przypomniał, że Spółka przesłała poświadczone za zgodność kopie następujących dokumentów, a mianowicie, postanowienia nr [...] Prezydium Zarządu Głównego P. z dnia [...] września 1992 r. w sprawie likwidacji O. w S. oraz harmonogramu przekształcenia O. w S. w Spółkę o nazwie "B." w S.. Minister, mając na uwadze nadesłane dokumenty, stwierdził, że interes prawny w tej sprawie ma wyłącznie przedsiębiorca świadczący usługi hotelarskie w przedmiotowym obiekcie, tj. A. S. "[...]". Minister odniósł się też do załączonego do odwołania zaświadczenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, potwierdzającego świadczenie usług hotelowych w ww. obiekcie przez A. S.. Uznał w związku z tym, że stroną prowadzonego postępowania była A. S., a nie Spółka. Nadmienił, że decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. została skierowana do przedsiębiorcy, tj. A. S., jak i do Spółki oraz doręczona tym stronom, jednak od ww. decyzji A. S. odwołania nie wniosła. W konkluzji Minister stwierdził, że odwołanie od decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie zostało wniesione przez właściwy podmiot. W ocenie Ministra, twierdzenie wnoszącego odwołanie, że decyzja organu I instancji dotyczy jego interesu prawnego, zostało zweryfikowane w toku postępowania odwoławczego negatywnie. W skardze na powyższą decyzję Ministra skarżąca Spółka wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła tej decyzji naruszenie przepisów: - art. 28 Kpa., przez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie przez przyjęcie, że skarżąca nie jest stroną postępowania administracyjnego, w którym wydana została zaskarżona odwołaniem decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2012 r.; - art. 7 i art. 77 Kpa., przez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie przez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz przez brak zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego dotyczącego następstwa prawnego skarżącej po O. w S.. Zdaniem skarżącej Spółki, jest ona stroną postępowania, w którym została wydana decyzja Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2012 r., co potwierdza kierowana do niej, począwszy od zawiadomienia o wszczęciu postępowania, korespondencja i powiązany z tym fakt uznawania jej za stronę postępowania. W ocenie skarżącej, zasadność uznawania jej przez Marszałka Województwa za stronę prowadzonego postępowania wynikała ze znanego Marszałkowi Województwa z urzędu faktu następstwa prawnego skarżącej po O. w S., w związku z czym, jak podała skarżąca, fakt ten nie wymagał dowodu w postępowaniu przed Marszałkiem Województwa (art. 77 § 4 Kpa.). W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wobec wniosku o odrzucenie skargi Minister podał, że skarga została podpisana niezgodnie z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z kolei wobec wniosku o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2013 r. wydana między innymi na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie zostało umorzone z uwagi na fakt, iż w ocenie Ministra B. Sp. z o.o. – skarżąca nie miała legitymacji do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie. W opinii organu II instancji interes prawny w sprawie o uchyleniu decyzji Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r. Nr [...] o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego "[...]" położonego w U. do rodzaju hotel, kategoria *** (trzy gwiazdki) oraz o wykreśleniu ww. obiektu z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa [...], zgodnie z treścią art. 39 w zw. z art. 35 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 223 poz. 2268 z późn. zm.) dalej ustawa o usługach ma wyłącznie przedsiębiorca świadczący usługi hotelarskie w przedmiotowym obiekcie tj. Pani A. S. prowadząca "[...]" a nie skarżąca. Z chwilą wydania zaskarżonej decyzji przez Ministra Finansów sytuacja w sprawie wyglądała w sposób następujący: z jednej strony Minister uznał, że skarżąca nie ma interesu prawnego w niniejszym postępowaniu zgodnie więc z treścią art. 28 k.p.a. nie jest stroną niniejszego postępowania, z drugiej zaś strony Minister pozostawił w obrocie prawnym decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. skierowany do skarżącej i Pani A. S.. Tak więc skoro skarżąca nie jest stroną niniejszego postępowania z obrotu prawnego winna być również wyeliminowana decyzja organu I instancji, w której organ uznał skarżącą za stronę powyższego postępowania. Ponadto w ocenie Sądu Minister nie wyjaśnia dlaczego pomimo tego, że jak twierdzi skarżąca jest ona stroną niniejszego postępowania ponieważ następcą prawnym adresata decyzji kategoryzacyjnej z dnia [...] kwietnia 1993 r. nr [...] wydanej na rzecz O. w S., uważa że nie posiada ona przymiotu strony z art. 28 k.p.a. Jak wynika z decyzji Ministra w toku prowadzonego postępowania odwoławczego minister zwrócił się do Odwołującego o złożenie wyjaśnienia, czy B. Sp. z o.o., ul. M. [...],[...] S. Sp. z o. o. jest następcą prawnym O. w S. w celu potwierdzenia czy B. Sp. z o.o. posiadają tytuł prawny do decyzji Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r., Nr [...] i czy B. Sp. z o.o. może zostać uznana za Stronę prowadzonego postępowania. W wyniku uzupełnienia dowodów w sprawie Odwołujący przesłał poświadczone za zgodność kopie: 1. postanowienia nr [...] Prezydium Zarządu Głównego P. z dnia [...] września 1992 r. w sprawie likwidacji O. w S.. 2. harmonogramu przekształcenia O. w S. w Spółkę o nazwie "B. Sp. z o.o." w S.. Minister nie odniósł się jednak do ww. dokumentów, a jedynie stwierdził, że twierdzenia wnoszącego odwołanie, że decyzja organu I instancji dotyczy jego interesu prawnego zostało zweryfikowane w toku postępowania odwoławczego negatywnie. Powyższe twierdzenie w ocenie Sądu jest daleko niewystarczające, gdyż nie wskazuje wprost dlaczego Minister odmówił skarżącej przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, czym narusza art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a. Rozpoznając ponownie sprawę organ winien mieć na względzie poniżej przedstawione uwagi: Zgodnie art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Jak wyżej wskazano przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest między innymi decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. Marszałka Województwa [...], którą to decyzją uchylono decyzję Wojewody K. z dnia [...] kwietnia 1993 r. Nr [...] o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego "[...]" położonego w U. do rodzaju hotel kategorii *** (trzy gwiazdki) oraz wykreśleniu ww. obiektu z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszałka Województwa [...]. W tym miejscu rodzi się więc pytanie, kto jest stroną postępowania w przedmiocie zmiany zaszeregowania obiektu oraz wykreślenia go z ewidencji obiektów hotelarskich. Czy stroną jest każdy kto prowadzi obiekt, czy też tylko ten który dokonał zgłoszenia obiektu do potwierdzenia lub zmiany zaszeregowania. Zgodnie z art. 39 ustawy o usługach przed rozpoczęciem świadczenia usług hotelarskich w obiekcie hotelarskim, o którym mowa w art. 35 ust. 1, przedsiębiorca jest obowiązany uzyskać zaszeregowanie tego obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii. W razie rozpoczęcia świadczenia usług w obiekcie hotelarskim, który posiada zaszeregowanie, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić do właściwego marszałka województwa o potwierdzenie lub zmianę dotychczasowego zaszeregowania. Zgodnie z art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o usługach jeżeli obiekt hotelarski przestał spełniać wymagania określone dla rodzaju i kategorii, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, właściwy organ dokonuje z urzędu zmiany rodzaju lub kategorii obiektu bądź uchyla decyzję o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju. Jeżeli obiekt, w którym są świadczone usługi hotelarskie, nie spełnia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 lub w art. 35 ust. 2, organ prowadzący ewidencję obiektu może nakazać wstrzymanie świadczenia usług hotelarskich do czasu usunięcia stwierdzonych uchybień. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o usługach zaszeregowanie, odmowa zaszeregowania, potwierdzenie zaszeregowania bądź zmiana zaszeregowania obiektu hotelarskiego do określonego rodzaju, nadanie, odmowa nadania lub zmiana kategorii, odmowa wpisu do ewidencji obiektów hotelarskich i wykreślenie z ewidencji obiektów hotelarskich, a także nakazanie wstrzymania świadczenia usług hotelarskich następuje w formie decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 45 pkt 3 ustawy o usługach Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa sposób dokumentowania spełnienia wymagań, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem w szczególności rodzajów dokumentów, jakie powinny być dołączone do wniosku o zaszeregowanie. Powołane przepisy w sposób jasny wskazują, że w razie rozpoczęcia świadczenia usług w obiekcie hotelarskim, który posiada zaszeregowanie przedsiębiorca ma obowiązek wystąpić z wnioskiem o potwierdzenie lub zmianę dotychczasowego zaszeregowania. Postępowanie takie toczy się zatem z wniosku strony, niemniej wystąpienie z przedmiotowym wnioskiem należy do ustawowych obowiązków podmiotu rozpoczynającego świadczenie usług hotelarskich w obiekcie, który posiada już zaszeregowanie, niezłożenie przynajmniej wniosku w przedmiocie zaszeregowania powoduje, że przedsiębiorca świadczący usługi w obiekcie, nie świadczy ich w rozumieniu ustawy z 29.08.1997 r. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie uchylenia decyzji o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju, toczące się na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z 29.08.1997 r. nie dotyczy interesu prawnego tego podmiotu. Skutkiem tego jest brak przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 28 k.p.a., a konsekwencji cechy uczestnika postępowania sądowego na prawach strony, w rozumieniu art. 33 § 1 p.p.s.a. podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjnym wyroku z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1508/09. Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, o niewykonalności orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a., o kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.