II FSK 1039/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Danuta Kuchta, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 840/13 w sprawie ze skargi B. R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 1 sierpnia 2013 r., nr ITPB1/415-555/13/IG w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 840/13, w sprawie ze skargi B. R., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów (organu upoważnionego: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 1 sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Od powyższego orzeczenia organ podatkowy wniósł skargę kasacyjną domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania skargi, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W dniu 4 maja 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo organu podatkowego zawierające wniosek o umorzenie postępowania kasacyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na śmierć skarżącej, która – jak wynika z danych zawartych w Centralnym Rejestrze Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatników – nastąpiła 14 lutego 2014 r. Informacja o śmierci strony znajduje potwierdzenie w nadesłanym dnia 12 czerwca 2015 r. przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego odpisie skróconym aktu zgonu (k. 101 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Śmierć strony postępowania na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje, w zależności od kategorii przedmiotu sprawy, konieczność zawieszenia lub umorzenia toczącego się postępowania sądowego. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela (art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 124 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa ze skargi B. R. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 1 sierpnia 2013 r. dotyczyła praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącej. Instytucję indywidualnej interpretacji podatkowej regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, dalej: O.p.). Jej istota polega na tym, że w sytuacji, w której podatnik na tle konkretnego stanu faktycznego – który już miał miejsce lub dopiero nastąpi – ma wątpliwości co do wykładni danego przepisu, może złożyć do Ministra Finansów wniosek o wydanie w jego sprawie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w związku z tym już z literalnego brzmienia jednoznacznie wynika, że walor ochronny indywidualnej interpretacji przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, a nie każdemu podatnikowi, który powoła się w danej sprawie na konkretną interpretację. Również orzecznictwo nie rozszerza waloru ochronnego interpretacji na inne - poza wnioskodawcą - podmioty. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 769/15, zgodnie z którym w przypadku śmierci strony w trakcie postępowania sądowego w sprawie ze skargi na indywidualną interpretację podatkową, o której mowa w art. 14b O.p. postępowanie to umarza się na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., bowiem przedmiot sprawy odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (por. także postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 698/11, publ. CBOSA). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.