V SA/Wa 2703/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy B. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2080/12 oddalającym skargę J. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. postanawia: - odrzucić skargę; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt 2080/12 wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 r. oddalił skargę J. G., w imieniu której działał przedstawiciel ustawowy T. G., na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Wyrok oddalający skargę stał się prawomocny od dnia 28 grudnia 2012 r. J. G., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy B. G., pismem z dnia 29 listopada 2013 r. (data nadania) skierowała za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2080/12 na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. podnosząc, iż ujawniono stronie nowy dowód w sprawie – postanowienie Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...]. Do skargi skarżąca załączyła kopię ww. postanowienia Dyrektora OR ARiMR we W. oraz kopię postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2013 r. znak: [...]. Skarga została przesłana do Sądu przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 9 grudnia 2013 r. (data nadania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga o wznowienie postępowania sądowego jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w przypadku zajścia ustawowej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia żądania oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego. Zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin jest liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 277 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem prawnym przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2012 r., który to wyrok w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (tj. 9 grudnia 2013 r. – data przesłania skargi przez Ministra zgodnie z właściwością do WSA w Warszawie) był orzeczeniem prawomocnym. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podkreślić należy, że samo wskazanie podstawy wznowienia nie oznacza, że skarga na takiej podstawie się opiera. Oceniając powyższe należy wziąć pod uwagę, czy powołana w skardze podstawa wznowienia ma w danej sprawie charakter rzeczywisty. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca wskazała fakt ujawnienia stronie nowego dowodu w sprawie – postanowienia Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...]. Stosownie do art. 273 § 2 w zw. z art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zwrot "późniejsze wykrycie okoliczności lub środków dowodowych" oznacza dowiedzenie się o ich istnieniu w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było obiektywnie niemożliwe. Z kolei ze zwrotu "z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" wynika, że chodzi tutaj o wykrycie okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Nie dotyczy to zatem takich okoliczności i dowodów, które były w poprzednim postępowaniu jawne, a tylko strona ich nie dostrzegła. Okoliczności te muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte. W przeciwnym razie skarga o wznowienie postępowania służyłaby naprawianiu błędów strony popełnionych przy prowadzeniu poprzedniej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 111/12, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawiciel ustawowy J. G. – B. G. (matka skarżącej) argumentując wskazaną podstawę wznowienia postępowania podnosi, iż o treści postanowienie Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] września 2010 r. dowiedziała się od A. J. w "dniu dzisiejszym". Przyjąć należy, iż chodzi o wskazany w skardze dzień jej sporządzenia tj. 26 listopada 2013 r. Z treści załączonej do skargi kopii ww. postanowienia Dyrektora OR ARiMR we W. wydanego w sprawie A. J. wynika, iż w postępowaniu administracyjnym reprezentowana była ona przez T. G., któremu jako pełnomocnikowi zostało doręczone ww. postanowienie. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż z akt sprawy V SA/Wa 2080/12, której wznowienia domaga się skarżącą, wynika, iż J. G., w toku procesu, reprezentowana była przez ojca – T. G., działającego w charakterze jej przedstawiciela ustawowego (dowód: kopia skróconego odpisu aktu urodzenia skarżącej k.-16 akt sąd. sprawy V SA/Wa 2080/12). T. G. znana była zatem treść powołanego postanowienia Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] września 2010 r. już w toku toczącego się postępowania w sprawie V SA/Wa 2080/12. Wbrew twierdzeniom skargi, nie można zatem przyjąć, że z powołanego w skardze dowodu strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nie może być bowiem w tym wypadku mowy o "późniejszym wykryciu" tj. dowiedzeniu się o istnieniu dowodu w czasie, w którym powołanie go w zakończonym postępowaniu było niemożliwe. Zgodnie z art. 27 p.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten przyznaje zatem przedstawicielom ustawowym zdolność procesową w sprawach osób pozostających pod ich opieką lub kuratelą. W ocenie Sądu, z uwagi na fakt, iż w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2080/12 skarżąca reprezentowana była przez T. G. miała ona wiedzę o dowodzie w postaci postanowienia Dyrektora OR ARiMR we W. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...]. Postanowienie to zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu skarżącej, a zatem strona miała możliwość wykorzystania go jako dowodu w sprawie V SA/Wa 2080/12. Jednocześnie, zdaniem Sądu, fakt, iż w niniejszej sprawie w imieniu skarżącej występuje B. G. nie ma znaczenia dla oceny powołanej podstawy wznowienia postępowania. W świetle powyższego należy stwierdzić, że istniała możliwość skorzystania w poprzednim postępowaniu, ze wskazanego wyżej dowodu. Tym samym z okoliczności wskazanych w treści skargi z dnia 9 grudnia 2013 r. nie można dopatrzeć się przesłanki, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem, jak już powyżej zaznaczono, jest dopuszczalna tylko wyjątkowo i musi być oparta na podstawie wskazanej wprost w ustawie. Skarżąca, w ocenie Sądu, takiej podstawy nie wskazała. Należy podkreślić, iż postępowanie sądowe wszczęte ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem nie służy powtórzeniu takiego postępowania z tej przyczyny, że skarżąca nie dochowała należytej staranności przy zbieraniu wszelkich środków dowodowych i przedstawieniu okoliczności świadczących o jej racji. Reasumując należy stwierdzić, że powołana przez skarżącą podstawa wznowienia nie zachodzi, zaś niniejsza skarga o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. W pkt 2 petitum skargi skarżąca wniosła o uznanie wniosku z dnia 7 sierpnia 2012 r., złożonego do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O., jako błędnie zaadresowanego wniosku o wznowienie postępowania sądowego w sprawie V SA/Wa 2080/12. Odnosząc się do ww. wniosku strony należy zauważyć, iż zgodnie z art. 270 p.p.s.a. strona może żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W dniu złożenia przedmiotowego wniosku postępowanie w sprawie nie było zakończone prawomocnym wyrokiem. Fakt ten nastąpił, co zostało już wcześniej wskazane, dopiero w dniu 28 grudnia 2012 r. Tym samym wniosek z dnia 7 sierpnia 2012 r., pomimo argumentacji przedstawionej przez skarżącą, nie może zostać uznany za wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie V SA/Wa 2080/12. Z uwagi na fakt, iż wnioski wskazane przez skarżącą w pkt 3 - 8 petitum skargi dotyczą merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, nie mogły zostać rozpatrzone przez Sąd na etapie badania skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 280 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.