IV SA/Wa 2460/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego Z. C kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] (dalej "decyzją autokontrolą"), wydaną na podstawie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej "Prezes Zarządu"), uwzględniając skargę Z. Sp. z o.o. (dalej "Z.") na decyzję Prezesa z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] (dalej "decyzję odwoławczą"), orzekł o: 1) uchyleniu decyzji odwoławczej, 2) utrzymaniu w mocy decyzji Marszałka Województwa [...] (dalej "Marszałka") z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] II. Zaskarżona decyzja autokontrola zapadła w następującym stanie faktycznym: 1. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], Marszałek orzekł w następujących kwestiach: (I). stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2009 r. pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do cieku bez nazwy w zlewni potoku G. z terenów przyległych do składowiska odpadów w M. oraz na wykonanie dwóch wylotów służących do odprowadzania tych wód, udzielonych Z. decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. znak: [...]- na skutek zrzeczenia się przez Z. uprawnień ustalonych w przedmiotowej decyzji, (II). udzielił Z. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do cieku bez nazwy w zlewni potoku G. z odwodnienia terenu o powierzchni 6/13 ha, w całkowitej ilości Qmax = 163/2 dm3/s (w tym oczyszczonych ścieków opadowych 55/6I/s) : (1). wylotem nr I z powierzchni 5,18 ha (drogi i place - 0/64 ha, dachy - 0,46 ha, tereny zielone - 4/08 ha) w ilości Qmax = 157/3 I/S, (2). wylotem nr II z powierzchni 0,95 ha terenów zielonych w ilości Qmax = 5/9 I/s, (III). udzielił Z. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie dwóch wylotów służących do odprowadzania wód z odwodnienia terenu zamykanej i rekultywowanej części składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, przyległych terenów zielonych oraz z powierzchni dachów, dróg i placów projektowanego Z. w M. do cieku bez nazwy, będącego dopływem w lewobrzeżnej zlewni potoku G.: (1). wylotu nr 1 usytuowanego na działce nr [...] j.ew. M. obr. P. - zakończenia szczelnego rowu odkrytego (zbiorczego dla rowów Rl, R2, R3, R4, R7, kanałów Kl i K2), (2). wylotu nr II usytuowanego na działce nr [...] j.ew. M. obr. P. - zakończenia szczelnego rowu odkrytego (zbiorczego dla rowów R5 i R6), (3). likwidację dotychczasowych wylotów wód opadowych z rowów opaskowych Rl i R2. 2. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] (dalej "pozwolenie wodnoprawne") Marszałek orzekł w następujących kwestiach: (I). wygasił na wniosek Z. punkty 11.1 i 11.2 własnej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], (II). udzielił Z. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do cieku bez nazwy w zlewni potoku G. z odwodnienia terenu o powierzchni 6,07 ha, w całkowitej ilości Qmax = 171,4l/s (w tym oczyszczonych ścieków opadowych 67,2I/s): (1). wylotem nr (- z powierzchni 5,03 ha (drogi i place - 0,41 ha, dachy - 0,59 ha, tereny zielone - 4,03 ha), w ilości Qmax = 149,61/s, (2). wylotem nr II - z powierzchni 1,04 ha (drogi - ,,014, ha", tereny zielone - 0,9 ha), w ilości Qmax = 21,8 I/s. (III). stwierdził, że w pozostałej części decyzja Marszałka z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] zachowuje swoją moc. 3. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], Marszałek, po rozpatrzeniu wniosku Z.Ć. (dalej "skarżącego") wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Marszałka z dnia [...] sierpnia 2010 r. 4. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Marszałek odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Marszałek wskazał, że skarżący nie posiada statusu strony postępowania. 5. Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji Marszałka z dnia [...] sierpnia 2012 r., Prezes Zarządu uchylił decyzję Marszałka w całości i przekazał Marszałkowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Prezes Zarządu wskazał, że Marszałek nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący, czy skarżący jest stroną postępowania, czy też nie. 6. Z. wniósł do Sądu skargę na decyzję odwoławczą Prezesa Zarządu, wnosząc o jej uchylenie. III. Zaskarżoną obecnie decyzją autokontrolną, wydaną w związku z wniesieniem przez Z. do Sądu skargi na decyzję odwoławczą, Prezes Zarządu Sąd orzekł jak wskazano na wstępie. Uzasadniając orzeczenie autokontrolne, Prezes Zarządu wskazał, co następuje. 1. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, w przypadku gdy wznowienie postępowania administracyjnego ma nastąpić z przyczyny określonej wart. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ, rozpatrując dopuszczalność wznowienia, nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem oceny i ustaleń w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a. (zob. wyrok NSA z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 1981/06). W myśl powyższego, w następstwie wznowienia postępowania na wniosek skarżącego, powołującego się na przesłankę wznowieniową, o której mowa w art.145 pkt 4 k.p.a., obowiązkiem organu było wyjaśnienie, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Marszałka z dnia [...] sierpnia 2010 r. 2. Przepis art.127 ust.7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania kwestionowanego pozwolenia wodnoprawnego (tj. [...] sierpnia 2010 r.) stanowił, że "stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych". W odwołaniu od decyzji Marszałka z dnia [...] sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego powołał się na aktualne brzmienie art. 127 ust. 7 pkt 4, 5 i 6 Prawa wodnego i wskazał, że skarżącemu przysługuje status strony w postępowaniu o wydanie ww. pozwolenia wodnoprawnego ze względu na to, że: 1) jest właścicielem istniejącego urządzenia wodnego - stawu rybackiego, znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, 2) jest władającym powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, 3) jest uprawnionym do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. Do tut. organu pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. przesłał dokumenty, z których wynika, że skarżący jest właścicielem działek nr [...],[...] i [...], znajdujących się wjedn. ewid. M., obręb Z. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku Państwa M. i Z.Ć., ustanowił obręb hodowlany, położony na terenie miejscowości Zawada. Z przekazanych materiałów wynika również, że skarżący jest uprawnionym do rybactwa. Na terenie działki nr [...], położonej w K., gm. M., znajduje się staw do hodowli ryb. Z przedłożonej dokumentacji wynika, iż stawy rybne w Z. są zasilane wodą z potoku O., a także, że do tego potoku odprowadzana jest woda z omawianych stawów. Po ponownej analizie, mając na uwadze uzupełnioną dokumentację, z akt sprawy wynika, że uprawniony odprowadza dwoma wylotami (usytuowanymi na działkach nr [...] i [...] jedno ewid. M., obręb P.) wody opadowe i roztopowe do rowu melioracji wodnych szczegółowych (urządzenia wodnego). Tut. organ ustalił, iż jak to wskazał organ I instancji, "ciek bez nazwy" to w rzeczywistości rów melioracyjny [...]. Zgodnie z art. 31 ust. 5 Prawa wodnego, przez wprowadzanie ścieków do ziemi rozumie się także wprowadzanie ścieków do urządzeń wodnych. Ścieki oraz wody opadowe i roztopowe, na których wprowadzanie udzielono kwestionowanego pozwolenia, pochodzą z powierzchni zamykanej i rekultywowanej części składowiska (wierzchowina i skarpy), z powierzchni komunikacyjnych i dachowych w rejonie istniejącego zaplecza technicznego składowiska, z dachów i powierzchni komunikacyjnych w obrębie Z. oraz z powierzchni zielonych przyległych do składowiska i Z.. Wody i ścieki opadowe odprowadzane są rowami opaskowymi wykonanymi w postaci szczelnych koryt betonowych oraz kolektorami i kanałami. Do rowu "bez nazwy" odprowadzane są zarówno wody opadowe z dachów i powierzchni zielonych, niewymagające podczyszczania, jak również ścieki opadowe z powierzchni komunikacyjnych, narażonych na zanieczyszczenie substancjami ropopochodnymi z uwagi na poruszające się pojazdy. Ścieki przed wprowadzeniem do rowu oczyszczane są w separatorach substancji ropopochodnych w stopniu wymaganym przepisami prawa. W pkt [...] pkt [...] pozwolenia, udzielonego decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., Marszałek zobowiązał użytkownika do nieprzekraczania w ściekach wartości wskaźników zanieczyszczeń: zawiesiny ogólne - 100 mg/dm3, substancje ropopochodne -15 mg/dm3. Z uwagi odległość i lokalizację należy stwierdzić, że działki wnioskodawcy (nr [...],[...] i [...]) i stawy rybne nie znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych (tj. wylotów nr I i II) - zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...]. Działki wnioskodawcy znajdują się w odległości ok. 3 km w linii prostej od ww. wylotów. Nie można również uznać, że nieruchomości i stawy znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (tj. w zasięgu oddziaływania odprowadzanych wód oraz ścieków opadowych i roztopowych), bowiem tego rodzaju ścieki oczyszczone przed wprowadzeniem do środowiska nie mają wpływu na chemizm wody potoku O., z którego wnioskodawca pobiera wodę dla potrzeb stawów. Ponadto rów "bez nazwy" nie ma bezpośredniego połączenia z potokiem O.. Co więcej ścieki tego rodzaju nie są wprowadzane codziennie, a jedynie w sytuacji opadów atmosferycznych i roztopów. Skarżący nie udokumentował, że jego nieruchomości i stawy znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (wprowadzanych ścieków) lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (wylotów). Z akt sprawy nie wynika, aby przyczyną śnięcia ryb hodowanych w przedmiotowych stawach były odprowadzane do rowu "bez nazwy" ścieki opadowe i roztopowe. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie jest stroną postępowania. 3. Stwierdzenie w postępowaniu wznowieniowym, iż z wnioskiem o wznowienie wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną, skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, a nie decyzji na podstawie art. 105 k.p.a. Takie stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt. II OSK 1286/09/ z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1406/10 oraz z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2509/10. IV. Skarżący Z.Ć. wniósł do Sądu skargę na autokontrolną decyzję Prezesa Zarządu, zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, skutkujące wadliwym uznaniem, że skarżącemu nie przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym, zakończonym decyzją Marszałka z dnia [...] sierpnia 2010 r. V. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. VI. Na rozprawie przed Sądem w dniu [...] stycznia 2014 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wskazał co następuje: 1. Wysypisko śmieci otoczone jest numerowanymi rowami. Pozwolenie wodnoprawne dotyczy odprowadzania ścieków z tych rowów do cieków bez nazwy. Ciek bez nazwy (działka nr [...]) łączy się bezpośrednio z potokiem O. Ciek bez nazwy (działka nr [...]) dalej przechodzi w potok O. po wcześniejszym połączeniu z dwoma innymi dopływami. Ciek bez nazwy przebiega bezpośrednio przy składowisku śmieci (nowa cześć składowiska) i na tym odcinku znajdują się dwa wyloty, o których mowa w decyzji pozwolenie wodnoprawne. 2. W przeszłości toczyło się kilka spraw przed sądem cywilnym powództwa skarżącego przeciwko Z. o odszkodowanie z tytułu spowodowania śnięcia ryb. Sprawy te zakończyły się ugodami na mocy, których pozwany wypłacił skarżącemu stosowane odszkodowanie. Kolejna sprawa, w której została sporządzona opinia inżyniera K. nie została jeszcze zakończona. W jeszcze innej sprawie z powództwa skarżącego o ochronę naruszonego posiadania powództwo to zostało uwzględnione poprzez nakazanie pozwanemu Z. zaprzestania naruszania posiadania skarżącego poprzez odprowadzanie ścieków na jego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. VII. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona do Sądu decyzja autokontrolna Prezesa Zarządu z dnia [...] sierpnia 2013 r. jest wadliwa. VIII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji autokontrolnej prowadzi do następujących wniosków: 1. Z treści art. 54 § 3 p.p.s.a. wynika, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ jednoznacznie stwierdza, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z treści przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem skorzystania z uprawnienia autokontrolnego jest uwzględnienie skargi w całości, co musi oznaczać, że organ za zasadne przyjmuje zarówno zarzuty, wnioski, jak i wskazaną w niej podstawę prawną. Skutkiem takiego działania ma być nie tylko uchylenie objętej skargą decyzji ale ostateczne orzeczenie co do istoty sprawy albo umorzenie postępowania. Działając we wskazanym powyżej trybie, Prezes Zarządu, uwzględniając skargę Z. na kasatoryjną decyzję odwoławczą, uchylającą decyzję Marszałka z dnia [...] sierpnia 2012 r. i przekazującą Marszałkowi sprawę do ponownego rozpoznania, uchylił decyzję odwoławczą i utrzymał decyzję Marszałka z dnia [...] sierpnia 2012 r. w mocy. Powyższe, autokontrolne orzeczenie Prezesa Zarządu jest wadliwe, albowiem w jego wyniku doszło do uchylenia prawidłowej decyzji odwoławczej Prezesa Zarządu z dnia [...] czerwca 2013 r. Zasadnie orzeczono bowiem wtedy o konieczności ponownego zbadania przez Marszałka kwestii posiadania przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu, zakończonym decyzją Marszałka z dnia [...] sierpnia 2010 r. 2. Przedmiotem prowadzonego przez Marszałka oraz Prezesa Zarządu postępowania administracyjnego było wznowienie wcześniejszego postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Marszałka z dnia [...] sierpnia 2010 r. (pozwolenie wodnoprawne), na wniosek skarżącego, podnoszącego że w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją został on bez własnej winy pozbawiony czynnego udziału, pomimo posiadania w tym postępowaniu statusu strony (przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art.145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Trafnie stwierdził Prezes Zarządu, że w przypadku gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonej wart. 145 § 1 pkt 4 kpa organ, rozpatrując dopuszczalność wznowienia, nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem oceny i ustaleń w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 k.p.a. Zgodnie bowiem z art.149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia (w ramach badania tych przyczyn następuje zatem weryfikacja deklarowanego przez wnioskodawcę statusu strony w postępowaniu zakończonym decyzją objętą wnioskiem o wznowienie) oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Podstawowa kwestia w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do oceny tego, czy skarżący posiadał interes prawny w sprawie administracyjnej, zakończonej wydaniem pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] sierpnia 2010 r., powodujący, iż skarżący był stroną tego postępowania. W dalszej kolejności wyjaśnienia wymagałoby, czy skarżący nie brał udziału w tym postępowaniu bez własnej winy. Przesłanki niezbędne do nabycia statusu strony postępowania administracyjnego określa w sposób generalny art. 28 k.p.a., jednakże art.127 ust. 7 Prawa wodnego zawiera szczegółowy katalog stron postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Przepis ten, mający charakter regulacji szczególnej w stosunku do art.28 k.p.a., określa zatem kryteria, według których należy oceniać sytuację skarżącego. Zgodnie z art.127 ust. 7 Prawa wodnego stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego są następujące podmioty: (1) wnioskodawca ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego; (2) właściciel wody; (3) właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego; (4) właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; (5) władający powierzchnią ziemi położoną w zasiągu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; (6) uprawniony do rybactwa w zasięgi oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. 3. Skarżący wywodzi swój interes prawny w sprawie z art. 127 ust. 7 pkt 4, 5 i 6 Prawa wodnego ze względu na to, że: - jest właścicielem istniejącego urządzenia wodnego - stawu rybackiego, znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, - jest władającym powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, - jest uprawnionym do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. Uzasadniając powyższe, skarżący wskazał, że jest właścicielem działek nr [...],[...] i [...], znajdujących się wjedn. ewid. M., obręb Z. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku M. i Z.Ć., ustanowił obręb hodowlany, położony na terenie miejscowości Z. Skarżący jest uprawnionym do rybactwa. Na terenie działki nr [...], położonej w K., gm. M., znajduje się staw do hodowli ryb. Stawy rybne w Z. są zasilane wodą z potoku O., a także, że do tego potoku odprowadzana jest woda z omawianych stawów. W ocenie Prezesa Zarządu, zawartej w decyzji autokontrolnej, brak podstaw do uznania skarżącego za stronę postępowania wynika w szczególności z następujących przyczyn: (-) Z uwagi odległość i lokalizację należy stwierdzić, że działki skarżącego (nr [...],[...] i [...]) i stawy rybne nie znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych (tj. wylotów nr I i II) - zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...] Działki skarżącego znajdują się w odległości ok. 3 km w linii prostej od ww. wylotów. (-) Nie można również uznać, że nieruchomości i stawy znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (tj. w zasięgu oddziaływania odprowadzanych wód oraz ścieków opadowych i roztopowych), bowiem tego rodzaju ścieki oczyszczone przed wprowadzeniem do środowiska nie mają wpływu na chemizm wody potoku O., z którego wnioskodawca pobiera wodę dla potrzeb stawów. Ponadto rów "bez nazwy" nie ma bezpośredniego połączenia z potokiem O.. Co więcej ścieki tego rodzaju nie są wprowadzane codziennie, a jedynie w sytuacji opadów atmosferycznych i roztopów. (-) Skarżący nie udokumentował, że jego nieruchomości i stawy znajdują się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód (wprowadzanych ścieków) lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych (wylotów). Z akt sprawy nie wynika, aby przyczyną śnięcia ryb hodowanych w przedmiotowych stawach były odprowadzane do rowu "bez nazwy" ścieki opadowe i roztopowe. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie jest stroną postępowania. 4. Podkreślenia wymaga, że na rozprawie przez Sądem skarżący zakwestionował poczynione przez organ zasadnicze ustalenia faktyczne, będące podstawą sformułowania przez organ wniosku o niepozostawaniu nieruchomości, urządzeń wodnych, czy też działalności rybackiej skarżącego w zasięgu oddziaływania kwestionowanego pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] sierpnia 2010 r. W szczególności skarżący wskazał, że ciek bez nazwy (działka nr [...]) łączy się bezpośrednio z potokiem O., tj. dalej przechodzi w potok O. po wcześniejszym połączeniu z dwoma innymi dopływami. Ponadto w przeszłości toczyło się kilka spraw przed sądem cywilnym powództwa skarżącego przeciwko Z. o odszkodowanie z tytułu spowodowania śnięcia ryb. Sprawy te zakończyły się ugodami na mocy, których pozwany wypłacił skarżącemu stosowane odszkodowanie. Kolejna sprawa, w której została sporządzona opinia inżyniera K. nie została jeszcze zakończona. W jeszcze innej sprawie z powództwa skarżącego o ochronę naruszonego posiadania powództwo to zostało uwzględnione poprzez nakazanie pozwanemu Z. zaprzestania naruszania posiadania skarżącego poprzez odprowadzanie ścieków na jego nieruchomości. Okoliczności te nie zostały rozważne przy wydaniu decyzji autokontrolnej. Ewentualność istnienia połączenia pomiędzy ciekiem bez nazwy oraz potokiem O. (którą to okoliczność negował organ), jak też fakt uznawania przez Z. w przeszłości roszczeń skarżącego z tytułu spowodowania śnięcia ryb, czy też sądownie nałożony na Z. zakaz odprowadzania ścieków na nieruchomości skarżącego można traktować jako daleko idące uprawdopodobnienie znajdowania się nieruchomości skarżącego w zasięgu negatywnego oddziaływania Z., w tym oddziaływania spowodowanego realizacją kwestionowanego pozwolenia wodnoprawnego. Sąd nie przesądza na obecnym etapie sprawy, że oddziaływanie takie istotnie występuje, stwierdza natomiast, że kwestia ta wymaga wyjaśnienia w postępowaniu administracyjnym. 5. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że w decyzji autokontrolnej wadliwie uznano, że przedmiotowa kwestia została w wyczerpujący sposób wyjaśniona – na niekorzyść skarżącego - w decyzji Marszałka z dnia [...] sierpnia 2012 r., odmawiającej uchylenia pozwolenia wodnoprawnego, w związku z czym nie zachodziła konieczność zastosowania w stosunku do tej decyzji instytucji kasacji, o której mowa w art.138 § 2 k.p.a. (w ten sposób orzeczono w decyzji odwoławczej). Sąd w pełni podziela zastrzeżenia decyzji odwoławczej Prezesa Zarządu z dnia [...] czerwca 2013 r. co do niedostateczności ustaleń Marszałka w zakresie posiadania przez skarżącego przymiotu strony postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia wodnoprawnego. W świetle powyższego uznać należy, że decyzja autokontrolna, przedwcześnie stwierdzająca nieposiadanie przez skarżącego przymiotu, o którym mowa powyżej, została wydana z naruszeniem art.7, 77 § 1 i art.138 § 2 k.p.a. w związku z art.127 ust.7 Prawa wodnego, w następstwie czego winna być wyeliminowana z obrotu prawnego. 6. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku w obrocie prawnym pozostaje odwoławcza, kasatoryjna decyzja Prezesa Zarządu z dnia [...] czerwca 2013 r., zobowiązująca Marszałka do ponownego rozpatrzenia kwestii posiadania przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia wodnoprawnego. Z tych wszystkich powodów i na podstawie wyżej powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art.152 i art.200 p.p.s.a.