II SAB/Kr 275/13

PostanowienieWSA w Krakowie2014-02-03

Skład orzekający: Andrzej Irla, Iwona Niżnik-Dobosz, Jacek Bursa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Jest to warunek dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wynikający z art. 52 § 1 i § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący K.W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w N. w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Burmistrza odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, że SKO nie rozpoznało ponownie sprawy po uchyleniu przez WSA i NSA wcześniejszej decyzji SKO. SKO wniosło o umorzenie postępowania, wskazując na wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący następnie wniósł o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów. Sąd odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu K.W. wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu K.W. wpis sądowy w kwocie 100 zł (sto złotych). K. W. wniósł w dniu 26.09.2013 r. (data nadania) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarzucana bezczynność dotyczyła nierozpoznania przez Kolegium odwołania K. W. od decyzji Burmistrza [...] z dnia 14.06.2012 r. Decyzją tą, organ l instancji odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie dotyczącym oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości, zamieszczonego w decyzjach o warunkach zabudowy, wydanych w okresie od 1.01.2010r. do 4.08.2010 r. W uzasadnieniu skargi K. W. podał, iż WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 roku sygn. akt II SA/Kr 1403/12 uchylił zaskarżoną przez skarżącego decyzję SKO w [...] z dnia 26 lipca 2012 roku znak [...], w której to decyzji SKO w [...] twierdziło że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien de facto podlegać rygorom formalnym wniosku o ponowne wykorzystanie informacji publicznej jeżeli tylko żądanie udostępnienia informacji dotyczy dokumentu urzędowego, który został pierwotnie wytworzony w jakimkolwiek innym celu niż udostępnianie informacji publicznej. Powyższy wyrok WSA w Krakowie uprawomocnił się dopiero w dniu 26 czerwca 2013 roku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26.06.2013r. sygn. akt l OSK 604/13 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez SKO w [...]. Akta sprawy wraz z wyrokami WSA w Krakowie i NSA zostały zwrócone organowi w dniu 19 sierpnia 2013 roku. SKO w [...], w ocenie skarżącego, nie rozpoznało ponownie sprawy z odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej po uchyleniu decyzji SKO w [...] wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] domagało się umorzenia postępowania sądowego, jako przyczynę wskazując, iż w dniu 16.10.2013 r. wydana została przez ten organ decyzja (znak: [...]), którą utrzymano decyzję Burmistrza [...] z dnia 14.06.2012 r. W piśmie z dnia 30.12.2013r. skarżący K. W. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, żądając jednocześnie zasądzenia kosztów tego postępowania, a także stwierdzenia ze bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenia grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 08 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U z 2012 r, póz 270 ze zm , oznaczana dalej jako p p s a) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 wymienionej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zauważyć należy, iż zawarte w powołanym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia jest jedynie przykładowe. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania - stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy zauważyć, ze samorządowe kolegia odwoławcze, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kpa w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego (art. 1 ustawy z dnia 12 10 1994 r o samorządowych kolegiach odwoławczych, Dz. U 2001 r. Nr 78, póz 856 ze zm ). W związku z tym względem Kolegium Odwoławczego - nie ma organu wyższego stopnia. Zaskarżenie zatem bezczynności tego organu, polegającej na niewydaniu decyzji administracyjnej, wymaga uprzedniego wyczerpania trybu, przewidzianego cytowanym przepisem art. 37 § 1 kpa, tj wezwania Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, wywołanego zarzucaną temu organowi bezczynnością. Zdaniem sądu, powyższy tryb znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy zarzucana Kolegium bezczynność dotyczy nierozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej Należy bowiem zwrócić uwagę na fakt, ze art 16 ust 1 ustawy z dnia 6 09 2001 r o dostępie do informacji publicznej (Dz U Nr 112, póz 1198 ze zm, dalej ustawa powoływana jako u d i p) stanowi, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust 2 ustawy przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zgodnie z ust 2 art. 16 u d i p , do decyzji, o których mowa w ust 1, stosuje się przepisy kpa, z tym ze: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z powołanego przepisu wynika, iż postępowanie, w którym wydawana jest decyzja odmawiająca udzielenia informacji publicznej toczy się wg zasad uregulowanych w kpa, przy uwzględnieniu odmiennej regulacji wynikającej z cytowanego art 16 ust 2 udip To zaś oznacza, ze kpa ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, jak również decyzji o umorzeniu postępowania we wskazanym przedmiocie (tak NSA w wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn akt I OSK 1002/09, Lex 602573) Zatem, zawarty w art. 16 ust 2 u d i p zwrot, iż "do decyzji stosuje się przepisy kpa" oznacza nakaz stosowania wszelkich przepisów kodeksu pozostających w związku z wydaniem decyzji (por także wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 01 2014 r. II SAB/Gd 252/13). Wskazana konstrukcja ma dla kontrolowanej sprawy to znaczenie, iż zwalczanie bezczynności organu odwoławczego, polegającej na nierozpoznaniu odwołania od decyzji organu l instancji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej - poprzedzona winna zostać, wezwaniem organu odwoławczego (SKO w [...]) do usunięcia naruszenia prawa, o którym mówi art. 37 § 1 kpa. Wyczerpanie tego trybu, jest bowiem przesłanka uzależniającą dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem stosownie do cytowanego na wstępie art. 52 § 1 i § 2ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie Stosowanie do art 133 § 1 p p s a sąd wydaje wyrok ( ) na podstawie akt sprawy. Analiza akt kontrolowanej sprawy prowadzi do wniosku, ze skarżący K. W., przed wniesieniem skargi na bezczynność SKO w [...], nie wzywał tego organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 § 1 kpa Na rozprawie w dniu 3 02 2014 r. pełnomocnik Kolegium oświadczył, iż akta sprawy są kompletne Skoro zatem, skarżący nie wyczerpał przysługujących mu przed właściwym organem środków zaskarżenia, złożona skarga podlegała odrzuceniu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma, które zostało odrzucone.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło