II SAB/Kr 276/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu K.W. wpis sądowy w kwocie 100 zł (sto złotych). Skarżący K. W. wniósł w dniu 26.08.2013 r. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarzucana bezczynność dotyczyła nierozpoznania przez Kolegium Odwoławcze odwołania K. W. od decyzji Starosty [...] z dnia 10.06.2011 r. Decyzją tą, organ I instancji odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie dotyczącym oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości, zamieszczonego w decyzjach o pozwoleniu na budowę, wydanych przez Starostę [...] w okresie od 1.01.2006 r. do 22.04.2011 r. dla nieruchomości położonych na terenie Miasta i Gminy [...]. Wskazana decyzja Starosty [...] z dnia 10.06.2011 r. została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3.08.2012 r. (znak: [...]). Jednocześnie organ odwoławczy orzekł o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11.12.2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 1353/12). Skarga kasacyjna od wskazanego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 26.06.2013 r. (sygn. akt I OSK 522/13). Skarżący podkreślił, że organ odwoławczy, mimo otrzymania (zwrócenia) akt nie wydał ponownej decyzji, rozstrzygającej o jego odwołaniu od decyzji Starosty [...] z dnia 10.06.2011 r. W związku z powyższym, K. W. żądał zobowiązania Kolegium Odwoławczego do rozpoznania odwołania od decyzji orzekającej o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] domagało się umorzenia postępowania sądowego podając, iż w dniu 10.10.2013 r. wydana została przez Kolegium decyzja (znak: [...]), mocą której utrzymana została w mocy decyzja Starosty [...] z dnia 10.06.2011 r. (znak: [...]). W piśmie z dnia 24.12.2013 r. skarżący K. W. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, żądając jednocześnie zasądzenia kosztów tego postępowania, a także stwierdzenia że bezczynność Kolegium Odwoławczego w [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniósł również o wymierzenie temu organowi "symbolicznej grzywny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z par. 2 wymienionej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zauważyć należy, iż zawarte w powołanym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia jest jedynie przykładowe. Zgodnie z art. 37 par. 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania - stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić trzeba, że samorządowe kolegia odwoławcze, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów K.p.a. w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego (art. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych; Dz. U. 2001 r. Nr 78, poz. 856 ze zm.). W związku z powyższym należy podkreślić, iż względem Kolegium Odwoławczego - nie ma organu wyższego stopnia. Zaskarżenie zatem bezczynności tego organu, polegającej na niewydaniu decyzji administracyjnej, wymagające uprzedniego wyczerpania trybu, przewidzianego cytowanym przepisem art. 37 par. 1 K.p.a., poprzedzone winno zostać wezwaniem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, wywołanego zarzucaną temu organowi bezczynnością. Zdaniem sądu, powyższy tryb znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy zarzucana Kolegium bezczynność dotyczy nierozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej. Należy bowiem zwrócić uwagę na fakt, że art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) stanowi, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zgodnie z ust. 2 art. 16 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy K.p.a., z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z powołanego przepisu wynika, iż postępowanie, w którym wydawana jest decyzja odmawiająca udzielenia informacji publicznej toczy się wg zasad uregulowanych w K.p.a., przy uwzględnieniu odmiennej regulacji wynikającej z cytowanego art. 16 ust. 2 u.d.i.p. To zaś oznacza, że Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do wszystkich etapów wydawania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, jak również decyzji o umorzeniu postępowania we wskazanym przedmiocie (tak NSA w wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1002/09; Lex 602573). Zatem, zawarty w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. zwrot, iż "do decyzji stosuje się przepisy K.p.a." oznacza także nakaz stosowania wszelkich przepisów kodeksu pozostających w związku z wydaniem decyzji (por. także wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14.01.2014 r. II SAB/Gd 252/13). Wskazana konstrukcja ma dla kontrolowanej sprawy to znaczenie, iż zwalczanie bezczynności organu odwoławczego, polegającej na nierozpoznaniu odwołania od decyzji organu I instancji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej - poprzedzona winna zostać, wezwaniem organu odwoławczego (SKO w [...]) do usunięcia naruszenia prawa, o którym mówi art. 37 par. 1 K.p.a. Wyczerpanie tego trybu, jest bowiem przesłanką uzależniającą dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem stosownie do cytowanego na wstępie art. 52 par. 1 i par. 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosowanie do art. 133 par. 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok (...) na podstawie akt sprawy. Na rozprawie w dniu 3.02.2014 r. pełnomocnik Kolegium oświadczył, iż przekazane sądowi akta są kompletne (k. 47). Analiza zaś akt kontrolowanej sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący K. W., przed wniesieniem skargi na bezczynność SKO w [...], nie wzywał tego organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 par. 1 K.p.a. Skoro zatem, skarżący nie wyczerpał przysługujących mu przed właściwym organem środków zaskarżenia, złożona skarga podlegała odrzuceniu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par. 1 i par. 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu, orzeczono na podstawie art. 232 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma, które zostało odrzucone.