I SA/Rz 1012/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek / spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 lutego 2014r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2013r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - oddala skargę- Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego J.B. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. kwocie 522.344 zł wraz z należnymi odsetkami od tej zaległości w wysokości 330.587 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.). Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zabezpieczenia na majątku J.B. przewidywanych należności Skarbu Państwa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. kwocie 522.344 zł wraz z należnymi odsetkami od tej zaległości w wysokości 330.587 zł. Podstawą zabezpieczenia była sytuacja finansowa podatnika uzasadniająca obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Od powyższej decyzji J.B. złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] Dyrektor Urzędu Kontroli określił wysokość zobowiązania J.B. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. kwocie 525.659 zł. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi podatnika w dniu 14 czerwca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej, wspomnianą na wstępie decyzją umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie dokonanego zabezpieczenia. Powołując się na art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazał, że decyzja o zabezpieczeniu wygasa, z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Powołując się na przedstawicieli doktryny organ wskazał dalej, że wydanie i doręczenie stronie decyzji podatkowej powoduje, że decyzja o zabezpieczeniu staje się bezprzedmiotowa, co z kolei powoduje jej wygaśniecie z mocy prawa, a co za tym idzie również wszczęte od tej decyzji postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Na powyższą decyzję J.B., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a to: art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie dowolnych ustaleń faktycznych, sprzecznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zasadami doświadczenia życiowego, art. 199a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak ustalenia przez organ I instancji jaka była rzeczywista treść czynności prawnej (umowa pożyczki), uwzględniając zgodny zamiar stron i cel czynności, - art. 21 ust. 1 pkt. 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu z 2007 r. poprzez uznanie, że powstał przychód z tytułu przeniesienia na podatnika stosownej części majątku rozwiązanej spółki jawnej "A". W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że w dniu [...] maja 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 525.659 zł. Od decyzji tej wniesiono skutecznie odwołanie w dniu 26 czerwca 2013 r. Zauważył także, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie zabezpieczenia zobowiązania z dnia [..] maja 2013 r. również została zaskarżona i nie jest ostateczna. Wobec powyższego bez znaczenia jest - w ocenie pełnomocnika - fakt, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzja w sprawie zabezpieczenia nie mogła wygasnąć, bo skutecznie wniesiono od niej odwołanie. W dalszej treści skargi pełnomocnik polemizuje z ustaleniami organu kontrolnego w zakresie wymiaru podatku dochodowego za wskazany okres. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. Skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw. Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawy prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia należy szukać w art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem odręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że zaskarżona decyzja, ma charakter czysto procesowy. Jest konsekwencją zaistniałego stanu faktycznego, który determinował rozstrzygnięcie organu, nie dając w tym zakresie możliwości wydania innego rozstrzygnięcia aniżeli to, które w sprawie zapadło. Mianowicie decyzja zabezpieczająca, zgodnie z wymienionym wyżej przepisem, upada z chwilą wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W sprawie bezspornym jest, że decyzja taka zapadła, i że została stronie doręczona. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, czy decyzja jest ostateczna. Dla skutku w postaci wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej znaczenie ma jedynie fakt wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe oraz jej doręczenie. Wygaśniecie decyzji oznacza utratę jej bytu prawnego. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to stan jakby decyzji nie było. Tym samym wszelkie podniesione w stosunku do tej decyzji zarzuty zawarte w odwołaniu nie mogły być rozpoznane. Zatem podnoszone zarzuty, że zabezpieczenie było bezpodstawne, gdyż nie istniały żadne podstawy prawne do jego wydania, nie mogły być przedmiotem badania organu. Równocześnie, umorzenie postępowania odwoławczego w przedmiocie zabezpieczenia, nie oznacza, negatywnego rozpoznania złożonego przez stronę środka odwoławczego, a jedynie procesową konsekwencję zaistniałego stanu faktycznego. Sąd jeszcze raz pragnie podkreślić, że z chwilą doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego wygasła decyzja o zabezpieczeniu tego zobowiązania. Jedyną prawną konsekwencją takiego stanu rzeczy mogło być, co słusznie organ uczynił umorzenie postępowania toczącego się w sprawie zabezpieczenia, jako bezprzedmiotowego. Mając powyższe na uwadze Sad orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.