VIII SA/Wa 921/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją znak: [...] z dnia [...] września 2013 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a.") oraz art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm.; dalej: "ustawa o świadczeniach") po rozpatrzeniu odwołania P. W. (dalej: "skarżący") od decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] ustalającej, że skarżący od [...] czerwca 2010 r. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zwrócił się do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o rozpatrzenie sprawy w zakresie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym P. W. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. organ I instancji działając na podstawie art. 107 ust. 5 pkt 16, art. 109 ust. 1 i 4 oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 lit a) i c), art. 69 ust. 1 i art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, art. 8 ust. 6 pkt 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585), art. 7b ust. 2 pkt 4 i art. 7d ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) w związku z art. 66 pkt 2 i 3, a od 1 lipca 2011 r. art. 66 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 173, poz. 1808 ze zm.) oraz art. 14 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 1 pkt 7, 12 i 19, art. 30 ust. 1 pkt 2 i art. 34 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) w związku z art. 1 pkt 3 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej i art. 66 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009 r. Nr 18 poz. 97 ze zm.) ustalił, iż skarżący od [...] czerwca 2010 r. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. W złożonym odwołaniu, skarżący wniósł o wstrzymanie dalszych działań NFZ względem jego osoby tj. wszelkich decyzji związanych ze sprawą "owej" działalności gospodarczej. Rozpatrując odwołanie skarżącego, organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] września 2013 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Uzasadniając przytoczył brzmienie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 września 2008 r., wg którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są: osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Wskazał, iż obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego tych osób, stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych. Zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, ze zm.; dalej "ustawa o systemie"), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 września 2008 r., osoby prowadzące pozarolniczą działalność – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Zatem czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc także ubezpieczeniem zdrowotnym, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy o działalności gospodarczej lub inne przepisy szczególne. Natomiast podjęcie działalności gospodarczej przez skarżącego zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej obowiązującej do dnia 31 grudnia 2011 r., mogło nastąpić po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 tejże ustawy (uchylonym z dniem 31 marca 2009 r. przez art. 66 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej), przedsiębiorca będący osobą fizyczną mógł podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Organ odwoławczy podniósł, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. pismem z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] poinformował [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, iż z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, iż skarżący posiada uprawnienie do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia [...] czerwca 2010 r. Poinformowano, iż ZUS nie prowadził postępowania dotyczącego spełniania warunków do podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności z uwagi na występowanie okoliczności wyłączających obowiązek tych ubezpieczeń. Z dokumentów zaewidencjonowanych w bazie ZUS wynika, że skarżący od dnia [...] czerwca 2010 r. zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Natomiast z dokumentów dostępnych w systemie komputerowym ZUS wynika, iż skarżący z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie dokonał zgłoszenia do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Rozpoznając niniejszą sprawę, organ odwoławczy wskazał, iż zatrudnienie skarżącego na podstawie umowy o pracę, nie wyłączyło podlegania przez niego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 tej ustawy, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Podkreślił także, iż osoba, która zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami ustawy o swobodzie działalności po dniu 20 września 2008 r. nie zgłosiła zawieszenia działalności gospodarczej, podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W ocenie organu odwoławczego, ponieważ skarżący nie zawiesił działalności gospodarczej, zatem podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie podniósł, iż bezskutecznie wzywał skarżącego do przedłożenia niezbędnych dokumentów na potwierdzenie okresów składkowych. Dlatego też uznać należy, iż skarżący nie wykazał istotnej dla niego okoliczności tj. nieprowadzenia w pewnych okresach działalności gospodarczej i nieuzyskiwaniu dochodów. Natomiast po 20 września 2008 r. skarżący nie skorzystał z prawa do zawieszenia działalności gospodarczej. Dlatego też w świetle obowiązującego stanu prawnego należy uznać, że ją prowadził. Konkludują organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do uchylenia decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2013 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący. Odwołując się do brzmienia art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, skarżący wskazał, iż brak jest podstaw do twierdzenia, że wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest jednocześnie dniem podjęcia działalności gospodarczej, czy tym bardziej prowadzenia działalności, gdyż art. 14 ust. 1 brzmi, że przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą, co nie oznacza, że ją faktycznie podjął. Skarżący oświadczył, iż nie uzyskał żadnych przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, tak więc "nie poczuwa" się do płacenia dodatkowych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast wszelkie przychody jakie uzyskał w latach 2010-2013 wynikały z podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy i z tego tytułu składki zostały odprowadzone. Nadto oświadczył, że nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący wskazał m.in., że od [...] czerwca 2010 r. zgłosił założenie działalności w Urzędzie Miasta P., ale tego samego dnia zatrudnił się w firmie [...] [...] sp. z o.o., w której pracuje do dnia dzisiejszego na pełnym etacie. Dlatego też zrezygnował z "pomysłu" prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący załączył pismo z dnia [...] października 2013 r. podpisane przez Kierownika Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta P., z którego wynika, iż w dniu [...] czerwca 2010 r. do Urzędu wpłynął pisemny wniosek skarżącego w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu [...] czerwca 2010 r. pod nr [...]. Z uwagi jednak na to, że wniosek nie został złożony na właściwym urzędowym druku nie mógł być rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2013 r., utrzymują w mocy decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2013 r. wydaną w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 20 września 2008 r. zaczął obowiązywać przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu zmienionym przez art. 12 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (ustawa o zmianie), w myśl którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. 2008 r., Nr 164, poz. 1027). Po nowelizacji – dokonanej art. 7 ustawy o zmianie, tj. od 20 września 2008 r. przepis art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń stanowi, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. 2009 r. Nr 205 poz. 1585). Z powyższych regulacji wynika więc, że dopiero z dniem 20 września 2008 r. ustawodawca wprowadził dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość wyłączenia się spod obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu w związku z prawem zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Bezsporną w niniejszej sprawie jest okoliczność, iż skarżący posiada uprawnienie do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia [...] czerwca 2010 r., co wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Natomiast z dokumentów zaewidencjonowanych w bazie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika też, iż skarżący od dnia [...] czerwca 2010 r. zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Spór w przedmiotowej sprawy toczy się zatem o to, czy skarżący kiedykolwiek rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżący, w toku prowadzonego postępowania, jako dowód potwierdzający fakt nieprowadzenia działalności przedstawił zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego w roku 2010 i 2011, wskazując jednocześnie, iż rozliczenie dotyczyło wyłącznie dochodów uzyskanych z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. Organy orzekające uznały natomiast, że zatrudnienie skarżącego na podstawie umowy o pracę, nie wyłączyło podlegania przez niego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a skarżący po dniu [...] września 2008 r. nie zgłosił zawieszenia działalności gospodarczej. Dlatego też podlega on obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze. zm.), przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej, natomiast w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej, przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o jej wykreślenie. Należy wskazać, iż czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc także ubezpieczeniem zdrowotnym, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy o działalności gospodarczej lub inne przepisy szczególne. Nie jest przy tym istotne, czy uzyskuje się z niej przychody. Należy zauważyć, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych początkowo podzielany był jednolity pogląd, z którego wynikało, że dla określenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania działalności pozarolniczej znaczenie prawne ma wyłącznie wpis do ewidencji działalności gospodarczej oraz jego wykreślenie z tej ewidencji, przy jednoczesnym założeniu, iż bez istotnego znaczenia pozostaje fakt, czy uzyskuje się z tej działalności przychody (vide: m. in. wyroki WSA w Warszawie z dnia 6 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1636/05, z dnia 4 kwietnia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 210/06, czy też z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 31/06). Niemniej, w późniejszym okresie w orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym rozważanej kwestii, związanej z ustalaniem obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, utrwaliła się inna – od powyższej – linia orzecznicza, która zasadniczo przyjęła, że dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej rodzi jedynie domniemanie faktyczne podjęcia działalności i wykonywania jej do czasu wykreślenia z ewidencji, co powoduje w konsekwencji, że ocena organu, czy stan faktyczny niewykonywania działalności gospodarczej ma wpływ na podleganie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego musi być poprzedzona stosownym ustaleniem i oceną tego organu (tak: m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt II GSK 179/06). Zdaniem Sądu, wykazanie przez skarżącego faktycznego niepodjęcia i nieprowadzenia tym samym działalności gospodarczej wymaga przedstawienia stosownych dowodów. Zgodnie z art. 75 § k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Za taki dowód należy uznać przedstawione przez skarżącego, w toku postępowania sądowego, pismo Kierownika Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta P. z dnia [...] października 2013 r. Z pisma tego wynika, iż w dniu [...] czerwca 2010 r. do Urzędu wpłynął pisemny wniosek skarżącego w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu [...] czerwca 2010 r. pod nr [...], który z uwagi na to, że nie został złożony na właściwym urzędowym druku nie mógł być rozpatrzony. Dokument ten ma zatem istotne znacznie dla ponownej oceny niniejszej sprawy. W ocenie Sądu, dokonując oceny, czy dany podmiot prowadzi, czy też nie prowadzi działalności gospodarczej, będącej przesłanką stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, należy uwzględnić wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. W ocenie Sądu, brak pełnego odniesienia się przez organ do przedłożonego przez stronę skarżącą materiału dowodowego i wysnutych z niego argumentów, istotnych dla oceny zastosowania norm prawa materialnego, nie dało tej stronie możliwości ustosunkowania się do zarzutów (stanowiska) organu. Uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w przypadku przyjęcia zasadności tezy skarżącego, należałoby uznać, iż brak jest podstaw do rozstrzygnięcia, że P. W. podlegał w spornym okresie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych, czego w rozpatrywanej sprawie zabrakło. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ nie spełnia wymogów stawianych przez normę proceduralną zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nie zawiera pełnych wyjaśnień okoliczności branych pod uwagę przy wydawaniu decyzji w przedmiocie ustalenia istnienia obowiązku podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej okoliczności, Sąd uznał, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż w toku ponownego postępowania organy NFZ winny dokonać wszechstronnej oceny całości zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego oraz ustosunkować się szczegółowo do wszystkich argumentów skarżącego mających świadczyć o faktycznym braku prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali zatem jej stan faktyczny, a następnie dokona subsumcji pod normę prawa materialnego uwzględniając ocenę prawną oraz wskazania zawarte w niniejszym wyroku. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (pkt 1 wyroku). Stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał na podstawie art. 152 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku).