III SA/Wa 2469/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Marek Krawczak, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2014 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz F. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. F. sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej "Skarżąca" lub "Spółka", złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji podatkowych przeniesienia na udziałowca nieupłynnionych składników majatku spółki kapitałowej w związku z jej likwidacją. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: “podatek CIT"). W chwili obecnej planowana jest likwidacja Spółki, zgodnie z procedurą określoną w rozdziale 6 działu lI tytułu Ill ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spolek handlowych (dalej: “KSH"), na podstawie uchwały wspólników o rozwiązaniu Spółki. Część majątku Spółki, która nie zostanie upłynniona w celu wypełnienia zobowiązań wobec wierzycieli Spółki w ramach likwidacji, zostanie przekazana udziałowcowi Spółki, zgodnie z art. 286 KSH. Udziałowcem Spółki jest inna osoba prawna. W związku z powyższym zadała pytania: 1) Czy przeniesienie na udziałowca nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją, skutkować będzie powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2) Czy przeniesienie na udziałowca nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją, skutkować będzie powstaniem po stronie Spółki obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług? Przedmiotem zaskarżonej interpretacji jest ocena stanowiska dotycząca wyłącznie podatku CIT. Natomiast ocena stanowiska Skarżącej w zakresie podatku od towarów i usług dokonana została w odrębnej interpretacji. Zdaniem Skarżącej przeniesienie na udziałowca nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją, nie będzie skutkować powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT. W ocenie Skarżącej wykładnia art. 270 pkt 2, art. 272, art. 276 § 1, art. 282 § 1, oraz art. 286 KSH w związku z art. 12 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej “u.p.d.o.p.") prowadzi do wniosku, że aby można było mówić o powstaniu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT, po stronie podatnika powinno wystąpić przysporzenie majątkowe, posiadające konkretny wymiar finansowy i definitywny (trwały) charakter. Przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT może być zatem tylko takie przysporzenie majątkowe, które w sposób ostateczny i faktyczny prowadzi do przyrostu majątku podatnika i nie zostało wymienione w art. 12 ust. 4 u.p.d.o.p. W związku z powyższym Spółka wskazała, iż w wyniku przeniesienia na udziałowca nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją, po stronie Spółki nie powstanie żadne przysporzenie majątkowe. W zamian za przekazanie udziałowcowi pozostałego w Spółce majątku, Spółka nie otrzyma żadnego świadczenia wzajemnego, które w sensie ekonomicznym prowadziłoby do zwiększenia jej aktywów. Brak jest zatem przesłanek do uznania, że Spółka osiąga w takiej sytuacji rzeczywisty i definitywny przychód, który mógłby podlegać opodatkowaniu podatkiem CIT. W ocenie Skarżącej przekazania udziałowcowi składników majątkowych Spółki w związku z jej likwidacją nie można też zakwalifikować do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1. u.p.d.o.p. Podkreśliła, że do przekazania udziałowcowi nieupiynnionych składników majątku Spółka jest zobligowana na podstawie przepisów KSH. Spółka nie działa w tym zakresie w celu osiągnięcia jakichkolwiek korzyści majątkowych, a jedynie z zamiarem wyzbycia się składników majątkowych, umożliwiającego zakończenie jej działalności, w ramach obowiązującej ją procedury. Wydanie składników majątkowych w ramach likwidacji to jednostronna czynność Spółki, stanowiąca jedynie realizację obowiązku Spółki jako podmiotu likwidowanego. Zdaniem Skarżącej nie można tej czynności utożsamiać z jakąkolwiek transakcją kreującą przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT. Zarówno z prawnego jak i ekonomicznego punktu widzenia następuje co prawda przeniesienie prawa własności składników majątkowych ze Spółki na rzecz jej Udziałowca, jednak w wyniku powyższego Spółka nie otrzymuje żadnego świadczenia będącego dla niej ekwiwalentem/rekompensatą za przekazane udziałowcowi aktywa. Spółka w związku z wydaniem składników majątkowych udziałowcowi nie uzyskuje zatem żadnej korzyści majątkowej a realizuje jedynie nałożony na nią przepisami prawa obowiązek. W świetle powyższego Skarzaca stwierdziła, iż brak jest podstaw do uznania, że jednostronna czynność prawna Spółki, polegająca na przeniesieniu na udziałowca nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją powodującą uszczuplenie majątku Spółki bez otrzymania przez Spółkę świadczenia ekwiwalentnego, będzie skutkować powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT. Skarżąca podniosła, iż takie stanowisko wielokrotnie potwierdził także Minister Finansów w indywidualnych interpretacjach przepisów u.p.d.o.p. wydanych w zbliżonych stanach faktycznych. Spółka podkreśliła, iż na brak przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych po stronie likwidowanej Spółki jednoznacznie wskazał także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. III SA/Wa 2078/12. W ocenie Skarżącej nie można także pominąć faktu, że wartość majątku polikwidacyjncgo przekazywanego przez likwidowaną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością jej wspólnikom, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT po stronie wspólników. Wskazała, iż przepisy u.p.d.o.p. w tym art. 10 ust. 1 pkt 3 wskazują jednoznacznie, że konsekwencją przekazania majątku przez likwidowaną spółkę jest powstanie przychodu po stronie jej udziałowców. W związku z powyższym, podkreśliła, że jedna i a sama czynność, polegająca na przekazaniu składnika majątku bez świadczenia ekwiwalentnego, nie może być jednocześnie źródłom powstania przychodu zarówno dia podmiotu przekazującego, jak i dla otrzymującego składniki majątkowe. Zdaniem Skarżącej odmienne stanowisko prowadziłoby do nieuzasadnionego podwójnego opodatkowania tego samego świadczenia. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2013 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, iż w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma fakt, że w wyniku planowanego przekazania majątku Spółki dojdzie do przeniesienia własności określonych składników majątkowych należących do tej pory do Spółki. Zdaniem Organu opisaną we wniosku czynność należy rozpatrywać na gruncie prawa podatkowego w oparciu o interpretację przepisu art. 12 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. Organ zaznaczył, iż Ustawodawca w wykazie zdarzeń uznanych przez niego za przychody u podatników podatku dochodowego od osób prawnych zawartych w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wymienia przeniesienia własności składników majątku podczas likwidacji spółki jako zdarzenia rodzącego taki przychód. Zauważył, że katalog wymienionych w tym przepisie zdarzeń rodzących przychód nie ma charakteru wy czerpującego, lecz jedynie przykładowy. Zdaniem Organu świadczy o tym użycie przez ustawodawcę w art. 12 ust. 1 sformułowania, że przychodami są "w szczególności" zdarzenia gospodarcze w przepisie tym wymienione. Organ zauważył, iż sposób ustalania wielkości przychodu będącego następstwem zbywania rzeczy lub praw majątkowych, a więc przenoszenia własności takich rzeczy lub praw majątkowych, wskazuje art. 14 przedmiotowej ustawy, który stanowi, że przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, a jeżeli cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, to przychód ten określa organ podatkowy w wysokości ich wartości rynkowej. Organ wskazał, iż pojęcie “zbycie" nie oznacza tylko umowy sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego, w której z jednej strony następuje wydanie rzeczy, a z drugiej zaplata ceny, tj. określonej kwoty pieniężnej. Zaznaczył, iż cena nie zawsze musi być wyrażona w pieniądzu. Może również przybrać postać zwolnienia danego podmiotu (dłużnika) z ciążących na nim zobowiązań wobec innego podmiotu. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że dojdzie do skutecznego przeniesienia własności składników majątkowych posiadanych przez Spółkę na jej udziałowca. Podkreślił, iż w tym zakresie musi dojść do przeniesienia własności składników majątku należących do podmiotu, który jest likwidowany na rzecz innego podmiotu tj. udziałowca. Zdaniem Organu zbycie składników majątku w przedmiotowej sprawie nie będzie jednak umową sprzedaży w rozumieniu art. 535 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Organ tak rozumiejąc umowę sprzedaży stwierdził, że w przedmiotowej sprawie przeniesienie własności składników majątku likwidowanej Spółki nie ma charakteru umowy sprzedaży. Podniósł, iż Spółka tytułem dokonanego zbycia nie otrzyma od wspólnika zapłaty w formie przekazania mu bezpośrednio czy w drodze przelewu konkretnej kwoty środków pieniężnych. Przeniesienie własności składników majątkowych nastąpi w celu wykonania obowiązku Spółki polegającego na zaspokojeniu roszczenia wspólnika opartego na podstawie przepisu zawartego w art. 286 KSH. Omawiane składniki majątkowe stanowią aktywa Spółki. W związku z powyższym w ocenie organu w pełni uprawnione jest stanowisko, że przeniesienie własności tych składników majątku jako “wypłata" pokrywająca roszczenie wspólnika wypełnia hipotezę art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. gdzie mowa o “odpłatnym zbyciu rzeczy lub praw majątkowych". Organ zaznaczył, iż czynność prawna jest odpłatna, jeżeli podmiot, który dokonał przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową stanowiącą ekwiwalent tego przysporzenia. W ocenie organu Spółka osiąga korzyść majątkową o konkretnym wymiarze. Poprzez zbycie majątku Spółka "otrzymuje" ekwiwalent w postaci zmniejszenia się jej zobowiązań. Przesunięcie składnika majątkowego z aktywów Spółki do aktywów udziałowca rodzi skutek rozporządzający powodując przejście własności tych składników. Zdaniem Organu powoduje to uzyskanie przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. W związku z powyższym Organ uznał, iż po stronie Spółki powstanie przychód podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy łub praw majątkowych w wysokości wartości rynkowej poszczególnych składników wchodzących do tej pory w skład majątku Spółki. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: - art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji bezpodstawne zastosowanie w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, tj. przeniesienia na udziałowca Spółki nieupłynnionych składników majątku Spółki w związku z jej likwidacją - skutkujące uznaniem przez Organ że w wyniku powyższego zdarzenia po stronie Spółki powstanie przychód podatkowy z tytułu zbycia rzeczy lub praw majątkowych w wysokości wartości rynkowej poszczególnych składników wchodzących do tej pory w skład majątku Spółki. W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła, iż Organ błędnie uznał, że wydanie przez Spółkę jej udziałowcowi nieupłynnionych składników majątku w ramach likwidacji Spółki, stanowi odpłatne zbycie tych składników, skutkujące powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT - w wysokości wartości rynkowej poszczególnych składników wchodzących do tej pory w skład majątku Spółki. Podkresliła, iż Organ nie wskazał jakiego rodzaju zobowiązania Spółki ulegają zmniejszeniu w związku z dyspozycją art. 286 KSH, w sposób, który skutkowałby osiągnięciem przez spółkę korzyści majątkowej o konkretnym wymiarze. Skarżąca podkreśliła, iż jedynym zobowiązaniem majątkowym likwidowanej spółki wobec jej wspólników jest przekazanie im nieupłynnionych składników majątku, pozostałych po zaspokojeniu jej wierzycieli. Wspólnicy nie są natomiast zobowiązani do jakichkolwiek świadczeń wzajemnych na rzecz likwidowanej spółki. Wydanie składników majątkowych w ramach likwidacji to jednostronna czynność Spółki, stanowiąca jedynie realizację obowiązku Spółki jako podmiotu likwidowanego, umożliwiającego zakończenie jej działalności, które uwarunkowane jest uprzednim wyzbyciem się majątku. O odpłatności można zaś mówić w przypadku czynności dwustronnych, w których obie strony zobowiązane są do świadczeń wzajemnych. Zdaniem Skarżącej w analizowanej sytuacji takie okoliczności nie występują. W szczególności nie można utożsamiać skutków takiej operacji ze zwolnieniem Spółki z jakiegokolwiek długu. Zaznaczyła, iż Spółka jest zobowiązana do przekazania udziałowcowi majątku pozostałego po zaspokojeniu wierzycieli wprost na podstawie przepisów KSH. Zdaniem Skarżącej przekazując majątek wykonuje swój ustawowy obowiązek, a nie zostaje zwolniona ze swojego zobowiązania / obowiązku wykonania jakiegokolwiek innego świadczenia Według Skarżącej brak jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego po stronie Spółki, z związku z przekazaniem składników majątku jej udziałowcowi w ramach likwidacji Spółki, oznacza brak podstaw do zastosowania art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. Skarżąca podniosła, iż na brak przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT po stronie likwidowanej Spółki jednoznacznie wskazał także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. III SA/Wa 2078/12. W świetie powyższego, za nieprawidłowe uznała zastosowanie przez Organ w przedmiotowej sprawie art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. Zaznaczyła, iż przekazania nieupłynnionego majątku likwidowanej Spółki jej udziałowcowi nie można utożsamiać z jego odpłatnym zbyciem. W analizowanej sytuacji brak jest bowiem jakiejkolwiek formy ekwiwalentu / odpłatności ze strony udziałowca Spółki. Skarżąca podkreśliła, że jedna i ta sama czynność, polegająca na przekazaniu składnika majątku bez świadczenia ekwiwalentnego, nie może być jednocześnie źródłem powstania przychodu zarówno dla podmiotu przekazującego, jak i dla otrzymującego składniki majątkowe. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę, podtrzymując swoje stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga okazała się zasadna, albowiem zaskarżona interpretacja narusza prawo w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia. W świetle przepisów art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - realizowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności). Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest ustalenie po stronie Spółki, jako podatnika podatku CIT, skutków podatkowych zdarzenia przyszłego, polegającego na przeniesieniu składników majątku na wspólników w ramach podziału nieupłynnionego majątku w związku z likwidacja Spółki. W opinii organu opisane we wniosku zdarzenie spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych w wysokości wartości rynkowej przekazanych składników majątku, w świetle art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. Strona skarżąca stoi natomiast na stanowisku, że przedstawiona we wniosku czynność przeniesienia majątku na wspólnika nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W ocenie Sądu rację w tym sporze przyznać należy Skarżącej. Przedmiotem zaskarżonej interpretacji były przepisy art. 12 i 14 u.p.d.o.p. Ustawodawca nie zawarł w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definicji legalnej przychodu. W przepisach ustawy znalazł się natomiast katalog rodzajowy przychodów, w którym nie wymienia się jako zdarzenia generującego przychód przekazania majątku udziałowcowi w związku z likwidacją spółki. Zarówno organ, jak i skarżąca Spółka trafnie dostrzegły, że art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wyczerpuje swoim zakresem wszystkich źródeł przychodu, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego we wskazanym podatku dochodowym. Z treści tego przepisu wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności przychody wymienione w punktach 1 - 10 tego przepisu, sankcjonując tym samym możliwość opodatkowania podatkiem CIT przychodów nie wymienionych w tym katalogu. Zdaniem Sądu nie oznacza to jednak, że organy podatkowe uprawnione są do dowolnego interpretowania przepisu art. 12 ust.1 u.p.d.o.p. Decydujące znaczenie ma zatem ustalenie, czy przekazanie majątku likwidowanej spółki na rzecz udziałowca prowadzi do powstania po stronie Spółki przysporzenia. W ocenie Sądu zgodzić należy się ze Skarżącą, mając przy tym na uwadze przepisy prawa handlowego, na podstawie których przeprowadzany jest proces likwidacji, że w przedstawionym stanie faktycznym nie sposób określić, jakie przysporzenie po stronie Spółki miałoby powstać w związku z przekazaniem składników majątkowych na rzecz udziałowca. Jak wielokrotnie wskazywano zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie, aby można mówić o powstaniu przychodu, musi dojść do definitywnego przysporzenia majątkowego. Zdaniem Sądu opisana we wniosku czynność nie wiąże się z powstaniem po stronie Spółki jakiegokolwiek przysporzenia. Skarżąca nie tylko nie osiągnie jakiegokolwiek przysporzenia, a wręcz przeciwnie, obniży swój majątek o wartość aktywów, które zostaną wydane udziałowcowi. Przysporzenie majątkowe będzie zatem miało miejsce, ale po stronie udziałowca, który otrzyma składniki majątkowe likwidowanej Spółki. Przechodząc do kolejnego przepisu, będącego przedmiotem zaskarżonej interpretacji, tj. art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p., Sąd podziela pogląd Skarżącej, iż w sytuacji braku odpłatności przy przekazaniu składników majątku przez Spółkę, przepis ten również nie może być stosowany w stosunku do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p., przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Pod pojęciem "odpłatny", należy rozumieć taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, wymagający zwrotu kosztów (Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003, str. 1163 oraz Słownik języka polskiego pod. red. M. Szymczaka, Warszawa 2002, str. 448). Wbrew stanowisku organu jednostronna czynność prawna, polegająca na przeniesieniu majątku Spółki na jej udziałowca w związku z likwidacją nie będzie czynnością odpłatną, czy wzajemną. Skarżącą i jej udziałowca nie będzie wiązał stosunek umowny, który przewidywałby jakąkolwiek odpłatność za przeniesienie składników majątku. Przekazanie majątku dokonywane jest w celu zakończenia interesów bieżących Spółki, wypełnienia zobowiązań i upłynnienia majątku, a nie w celu otrzymania odpłatności, czy zwolnienia się z jakichkolwiek zobowiązań. Z tego względu brak jest podstaw do zastosowania w analizowanym stanie - zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji przepisu art. 14 ust.1 u.p.d.o.p. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 12 czerwca 2012r. II FSK 1260/11, zgodnie z którym skoro z przepisów wprost nie wynika, aby wypłacenie dywidendy niepieniężnej powodowało powstanie po stronie podatnika obowiązku podatkowego, to nie można rozszerzać katalogu źródeł przychodu dla celów podatku CIT. Za niedopuszczalne należy uznać bowiem opodatkowanie jednostronnej, nieodpłatnej czynności prawnej również po stronie Spółki, a wiec podmiotu uszczuplającego swój majątek i nie otrzymującego z tego tytułu przysporzenia. Spółka wydając prawo majątkowe tylko reguluje swoje zobowiązania, niczego w zamian nie otrzymując. Podobnie poglądy zawarte zostały w wyrokach NSA z dnia 13 marca 2012r. II FSK 1673/10 oraz z dnia 8 lutego 2012r. II FSK 1384/10. Wprawdzie poglądy te wyrażone zostały w nieco odmiennym stanie faktycznym, w odniesieniu do dywidendy rzeczowej, jednak w ocenie Sądu w pełni przystają one także do okoliczności niniejszej sprawy. Sąd w związku z tym - wbrew stanowisku Ministra Finansów wyrażonemu w zaskarżonej interpretacji - stwierdza, że skarżąca Spółka przekazując swój majątek w postępowaniu likwidacyjnym wspólnikowi nie podlega opodatkowaniu podatkiem CIT. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że zaskarżona interpretacja nie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 146 § 1 praz art. 200 P.p.s.a., orzekł o jej uchyleniu.