I SAB/Wa 633/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia -odrzucić skargę- W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2013 r. K. M. zarzucił Prezydentowi [...] bezczynność w przedmiocie przekazania do Wojewody [...] odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] dotyczącej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. nr [...]. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 8, 12, 35 §1, 36 § 1 i art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a) W uzasadnieniu skargi wskazał, że odwołanie od opisanej decyzji przesłał o organu I instancji w dniu [...] sierpnia 2013 r. listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, informując, iż odwołanie zostało przekazane do organu odwoławczego przy piśmie z dnia [...] października 2013 r. Pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. skarżący zwrócił się o umorzenie postępowania sądowego w sprawie, gdyż Prezydent [...] finalnie wywiązał się z obowiązku i odwołanie przekazał Wojewodzie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, Sygn. akt I SAB/Wa 633/13 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Z treści wniesionej skargi wynika, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą się zakończyć wydaniem aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 133 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Czynność przekazania odwołania organowi II instancji nie stanowi żadnej z czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, jak wskazano już wyżej. W związku z tym, że nie jest to akt lub czynność wyszczególniona w przepisie art. 1-4a P.p.s.a., to również skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w tego rodzaju sprawie nie przysługuje. Ochrona praw jednostki w takim przypadku następuje w drodze skargi na bezczynność organu II instancji w przedmiocie rozpoznania odwołania, po wyczerpaniu środka o którym mowa w art. 37 k.p.a. Niewykonanie przez organ obowiązku z art. 133 k.p.a. może być traktowane jako skarga o jakiej mowa w przepisach działu VIII k.p.a., jednakże skarga taka również nie podlegałaby kontroli sądowoadministracyjnej (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r. sygn. akt 3I SA 2347/01, publ. LEX nr 55766). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a i pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.