II SA/Bd 261/12

Dnia 16 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 16 maja 2012 roku sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 74 § 2, art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), odmówił M. G. wydania kserokopii planu zagospodarowania terenu projektu budowlanego dotyczącego budowy miejsc postojowych przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] wraz z drogą dojazdową i przebudową szafki UPC z przyłączem telekomunikacyjnym (dz. nr 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20 obr. 484), ponieważ wnioskodawca nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że to spółdzielnia mieszkaniowa jest reprezentantem interesów swoich członków, którzy nie mają przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, zgodnie z treścią przepisu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1116 ze zm.), który stanowi, że spółdzielnia mieszkaniowa jest obowiązkowym zarządcą zasobów własnych oraz mienia członków nabytego na podstawie ustawy, a także na podstawie art. 27 ust. 2 ww. ustawy, który wskazuje, że zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni i właścicieli lokali jest wykonywany przez spółdzielnię jako zarząd powierzony, o którym mowa w przepisie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie M. G. na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623) wniósł o jego zmianę i uznanie go za stronę postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę miejsc parkingowych przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Odwołujący się podniósł, iż jest współużytkownikiem wieczystym działki 5/20, na której jest usytuowany budynek wielorodzinny przy ul. [...], natomiast z projektu budowlanego wynika, że droga dojazdowa do projektowanego parkingu przy ul. [...] została w części zaplanowana na działce 5/20. Strona wskazała, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stronami w postępowaniu w sprawach pozwolenia na budowę są: inwestor, właściciel, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujący się w obszarze oddziaływania obiektu i od tej zasady nie ma żadnych odstępstw, dlatego Wydział Administracji Budowlanej w pierwszej kolejności winien ustalić obszar oddziaływania inwestycji, a następnie strony postępowania, zgodnie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Twierdzenie, iż członek spółdzielni mieszkaniowej będący jednocześnie użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której jest projektowana inwestycja budowlana nie jest stroną postępowania – w ocenie odwołującego się jest jawnym pogwałceniem przepisu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego i przesłanką nieważności postępowania z mocy prawa. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w rozpoznawanej sprawie inwestorem jest Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]", natomiast jak wynika z akt sprawy, wnoszący zażalenie jest członkiem tej Spółdzielni, a zarazem współwłaścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębny przedmiot własności, a z prawem tym związane jest przysługujące mu prawo współużytkowania wieczystego gruntu. Okoliczność, iż wnoszący zażalenie jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębny przedmiot własności oraz współużytkownikiem wieczystym gruntu (dz. nr 5/20) nie oznacza w ocenie organu, że może być stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę zainicjowanego przez wskazaną wyżej Spółdzielnię. Wskazano, że przepis art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych wyraża ogólną zasadę, że we wszystkich sprawach związanych z własnością lokali, które nie zostały odrębnie uregulowane w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. W samej treści zaś art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych zawarte są jednak unormowania powodujące znaczne ograniczenia w stosowaniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali w spółdzielniach mieszkaniowych, w tym także i to, że nie mają zastosowania przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, to jest rozdziału "Zarząd nieruchomością wspólną" z wyjątkiem art. 18 ust. 1 i art. 29 ust. 1 i 1a. Wojewoda podniósł, iż przepis art. 18 tejże ustawy reguluje kwestię powierzenia sprawowania zarządu nieruchomością wspólną w drodze umowy; z kolei art. 29 ust. 1 i 1a reguluje kwestie obowiązku prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością wspólną, zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej, a także wskazuje, iż okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy, dlatego wyłączenie stosowania przepisów o zarządzie zawartych w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali oznacza, że do zarządzania nieruchomością zastosowanie będą miały procedury spółdzielcze. Organ podkreślił przy tym, iż zgodnie z art. 48 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, zarząd kieruje działalnością spółdzielni i reprezentuje ją na zewnątrz, a ponieważ do zarządzania przez spółdzielnię mieszkaniową zastosowanie będą miały procedury spółdzielcze, należy przyjąć, że spółdzielni mieszkaniowej działającej jako Zarządca, o którym mowa w art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, także przysługuje prawo reprezentowania na zewnątrz właścicieli odrębnych lokali, gdyż w przeciwnym wypadku działalność spółdzielni nie byłaby zarządem, a tylko administrowaniem. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" sprawuje zarząd zgodnie z treścią art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, tym samym jest uprawniona do reprezentowania na zewnątrz wszystkich właścicieli lokali stanowiących odrębny przedmiot własności niezależnie od tego, czy są oni członkami Spółdzielni, czy też nie (por. wyroki NSA z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1255/09, II OSK 1216/09), dlatego zdaniem organu zasadnie Prezydent Miasta [...] stwierdził, iż stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego nie jest skarżący. Dodatkowo zwrócono uwagę, że zasada, iż właściciela lokalu stanowiącego odrębny przedmiot własności reprezentuje Zarządca nieruchomości, którym w przedmiotowej sprawie jest Spółdzielnia, nie wyklucza możliwości, iż właściciel takiego lokalu może być stroną postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę - może to mieć miejsce jednak tylko wówczas, gdy wykaże on własny indywidualny interes prawny, natomiast w przedmiotowej sprawie, pomimo wyjaśnień na ten temat udzielonych przez organ pierwszej instancji (pismo z dnia 16 grudnia 2011 r.), wnoszący zażalenie tego rodzaju własnego indywidualnego interesu prawnego nie wykazał, bowiem jako podstawę żądania dopuszczenia go do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę w charakterze strony wskazał jedynie na fakt, iż jest współużytkownikiem wieczystym gruntu, na którym znajduje się należący do niego lokal, stanowiący odrębny przedmiot własności. Okoliczność ta, w ocenie Wojewody nie może być podstawą uznania wnoszącego zażalenie za stronę tego postępowania, gdyż właścicielami lokali stanowiących odrębny przedmiot własności i jednocześnie współużytkownikami wieczystymi tego gruntu (dz. nr 5/20) są bowiem także inne osoby i nie jest to zatem okoliczność szczególnie wyróżniająca wnoszącego zażalenie (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011 r., II OSK 694/10). W skardze do sądu M. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] jako wydanego z naruszeniem prawa materialnego - art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo budowlane. Skarżący powtórzył w uzasadnieniu argumentację zawartą uprzednio w zażaleniu na orzeczenie organu I instancji wskazując, iż jest współużytkownikiem wieczystym działki 5/20, na której jest usytuowany budynek wielorodzinny przy ul. [...], natomiast z projektu budowlanego przedstawionego przez inwestora wynika, że droga dojazdowa do projektowanych miejsc postojowych przy ul. [...]została w części zaplanowana na działce 5/20, przy czym Zarząd Spółdzielni kierując wniosek o pozwolenie na budowę miejsc postojowych dla budynku przy ul. [...] - zachował się tak, jakby Spółdzielnia była jedynym podmiotem prawnym władającym działką 5/20, zapominając, iż jest tylko współużytkownikiem wieczystym tej działki i nie licząc się ze zdaniem i interesem pozostałych użytkowników wieczystych działki 5/20 - naruszył tym samym ich podmiotowe prawo własności. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ma podmiot upoważniony do podejmowania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, a Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" nie jest takim podmiotem, aby decydować o odrębnej własności członków spółdzielni, jak również takiego upoważnienia nie uzyskała od pozostałych współużytkowników wieczystych działki 5/20. Takiego prawa Spółdzielnia nie może domniemywać na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali. Zdaniem skarżącego, zaskarżone postanowienie nie odnosi się do art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego - dotyczy zupełnie innego zagadnienia prawnego, nie związanego z pojęciem strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, podczas gdy art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 kpa, a status strony postępowania administracyjnego opiera się na czynniku obiektywnym, niezależnie od woli organu administracyjnego - wynika on z przepisu art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. W ocenie skarżącego, nie można zgodzić się z prezentowanym poglądem prawnym, iż członek spółdzielni mieszkaniowej, który jest jednocześnie użytkownikiem wieczystym, jest reprezentowany w sprawach przekraczających zwykły zarząd nieruchomością przez spółdzielnię i nie przysługuje mu prawo strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę na nieruchomości, której jest współużytkownikiem wieczystym, bowiem z przepisów art. 1 ust. 3 i art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wynika tylko tyle, że spółdzielnia ma obowiązek wykonywania zarządu nieruchomością wspólną, z tym, iż sposób tego zarządzania winien wynikać z umowy o ustanowieniu odrębnej własności lokalu albo z umowy zawartej później w formie aktu notarialnego, a w przypadku gdy pomiędzy stronami nie został ustalony sposób zarządu nieruchomością wspólną, ma zastosowanie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali w zw. z art. 199 K.c. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga podlega uwzględnieniu. Zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 107 ze zm.), w każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów. Przepis art. 74 § 2 przesądza natomiast, iż odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z przepisu art. 73 § 1 k.p.a. wynika zatem, iż prawo do przeglądania akt sprawy administracyjnej i sporządzania odpisów dokumentów które się w tych aktach znajdują, przysługuje wyłącznie podmiotom które są stronami tego, konkretnego postępowania administracyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 1374/98 (LEX nr 47904) w którym orzekł, iż treści art. 73 § 1 kpa wyraźnie wynika, że prawo domagania się spełnienia przez właściwy organ administracji obowiązków określonych w art. 73 § 1 i § 2 kpa przysługuje wyłącznie podmiotowi, który ma przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa. W konsekwencji, postanowienie o odmowie wydania odpisu z akt sprawy administracyjnej, powinno być poprzedzone analizą wpływu rozstrzygnięcia danej sprawy na interes prawny podmiotu domagającego się wglądu do akt administracyjnych. Analizy takiej, zdaniem sądu, organy obu instancji nie przeprowadziły. Wskazać w tym miejscu należy, że w postępowaniu o pozwolenie na budowę przymiot strony tego postępowania wolą ustawodawcy został określony w art. 28 ust 2 ustawy - Prawo budowlane. W postępowaniu o pozwolenie na budowę właściwy organ obszar oddziaływania wyznacza każdorazowo na potrzebę konkretnej sytuacji, biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu oraz sposób zagospodarowania terenu w jego otoczeniu, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu terenu związane z projektowanym obiektem budowlanym ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2007 r. II OSK 1321/2006 dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący jest współużytkownikiem wieczystym działki nr 5/20, na której jest usytuowany budynek wielorodzinny przy ul. [...], natomiast z projektu budowlanego wynika, że droga dojazdowa do projektowanego parkingu przy ul. [...] została w części zaplanowana na działce 5/20, Dla oceny legitymacji M. G. jako strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę niezbędne było zatem ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania zgody wszystkich podmiotów będących właścicielami wyodrębnionych lokali, czy też mieści się w granicach prawa wynikającego z zarządu przysługującego spółdzielni mieszkaniowej, o którym mowa w art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.). Rozstrzygając tę kwestię w pierwszym rzędzie należy mieć na uwadze, że na skutek dokonanej czynności wyodrębnienia z zasobu nieruchomości Spółdzielni, własności lokali w budynku przy ul. [...], w budynku tym współistnieją różne formy własności lokali. Z jednej strony jest to współużytkowanie wieczyste gruntu oraz współwłasność nieruchomości wspólnej przysługująca Spółdzielni i właścicielom wyodrębnionych lokali, a z drugiej strony występuje indywidualna własność samego wyodrębnionego lokalu. W takim przypadku stosownie do art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 241 i art. 26, a do prawa odrębnej własności lokalu w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o własności lokali, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Przepisów ustawy o własności lokali o zarządzie nieruchomością wspólną nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 i 1a, które stosuje się odpowiednio. W ustępie 4 tego artykułu postanowiono natomiast, że przepisów ustawy o własności lokali o wspólnocie mieszkaniowej i zebraniu właścicieli nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 241 oraz art. 26. Przepis art. 27 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wyraża ogólną zasadę, że we wszystkich kwestiach dotyczących własności lokali, które nie zostały odrębnie uregulowane w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych, stosuje się przepisy ustawy o własności lokali. W ocenie sądu nie uprawnia to jednak to konstatacji, że w przypadku sprawowania zarządu powierzonego przez spółdzielnię, zastosowanie znajdują procedury prawa spółdzielczego, zgodnie z art. 1 ust. 7 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Należy zaznaczyć, że to przepis art. 27 cyt. ustawy reguluje sprawy odrębnej własności i zarządu powierzonego, odsyłając w tym względzie do ustawy o własności lokali. A więc w celu rozważenia spornej kwestii należy odnieść się do przepisów właśnie tej ustawy. Jak wyżej wskazano, spółdzielnia wykonuje zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, który to na mocy art. 27 ust. 2, stosuje się odpowiednio. Przepis art. 18 u.w.l. odnosi się do zarządu sprawowanego co do czynności zwykłego zarządu, a więc czynności zachowawczych, zmierzających do utrzymania nieruchomości w należytym stanie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym reprezentowany jest pogląd, że unormowanie to nie daje podstaw do stwierdzenia, że zarząd powierzony w rozumieniu tego przepisu obejmuje także czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu. W związku z wyłączeniem stosowania ustawy o własności lokali (art. 1 ust. 2 ustawy o własności lokali), zastosowanie znajdą ogólne zasady dotyczących zarządu nieruchomością wspólną zawarte w kodeksie cywilnym. Podstawowe znaczenie ma przy tym art. 199 K.c. stanowiący, że do podjęcia czynności przekraczającej zwykły zarząd wymagana jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. (wyrok NSA z 16.03.2012r. sygn. akt I OSK 2174/11, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że realizacja przedmiotowej inwestycji przekracza zakres zwykłego zarządu, zaś ustanowienie zarządu nie pozbawia skarżącego prawa współużytkowania wieczystego nieruchomości i wszystkich wynikających z niego uprawnień. Spółdzielnia mieszkaniowa nie jest więc w świetle art. 27 ust. 2 zd. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych uprawniona z mocy prawa do reprezentowania właścicieli lokali w sprawie o ograniczenie praw do nieruchomości wspólnej, jako czynności przekraczającej zwykły zarząd. Powyższe rozważania implikują uznanie, że w sposób nieprawidłowy przeprowadzono postępowanie wyjaśniające sytuację prawną skarżącego w kontekście posiadania lub braku posiadania przez niego przymiotu strony przedmiotowego postępowania. Postępowanie przeprowadzone przez organ I jak i II instancji, zakres ustaleń i analiza przesłanek warunkujących wyjaśnienie sytuacji prawnej skarżącego, której wyraz dano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie spełnia warunków, o których mowa wyżej, dlatego postępowanie przed organami administracji dotknięte jest wadliwością, która uzasadnia eliminację obu tych postanowień z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien uwzględnić podniesioną wyżej wykładnię prawa i eliminując dotychczasowe naruszenia prawa zastosować przepisy warunkujące prawidłowość postępowania administracyjnego, a następnie wydać rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.