II SAB/Wa 699/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Sławomir Antoniuk (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2014 r. sprawy ze skargi H.W. na bezczynność Dyrektora Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w T. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. 1. zobowiązuje Dyrektora Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w T. do rozpoznania wniosku skarżącego H. W. z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym dokumentacji administracyjnoprawnej organizacji imprezy Dożynki Gminne w W. 2013 poza siedzibą organizatora Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w T., tj. zawiadomień, zezwoleń, decyzji administracyjnych, porozumień, regulaminów i umów cywilnoprawnych, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę; 4. zasądza od Dyrektora Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w T. na rzecz skarżącego H. W. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. H. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w T. (dalej jako Dyrektora CKSiR) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. Podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa, tj. art. 61 ust 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) i działania skarżonego podmiotu w sposób wyczerpujący przesłanki z art. 23 powołanej ustawy, skarżący wniósł o zobowiązanie Dyrektora CKSiR do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. zwrócił się do Dyrektora CKSiR o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) umów o dzieło i umów zleceń za II kwartał (III – Vl) 2013 r., umów o dzieło i umów zleceń za m-ce lipiec, sierpień, wrzesień 2013, umów o dzieło i umów zleceń półrocznych i całorocznych w roku 2013, umów artystycznych, wynajmu sceny, oświetlenia i nagłośnienia, ochrony mienia w zakresie organizacji "Dni T. 2013" i "Gminnych Dożynek 2013", 2) dokumentacji administracyjno - prawnej w zakresie organizacji imprezy Dożynki Gminne w W. 2013 poza stałą siedzibą organizatora Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji w T., tj. wszystkiego rodzaju zamówień, zezwoleń, decyzji administracyjnych, porozumień, regulaminów, umów cywilnoprawnych. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Dyrektor CKSiR pismem z dnia [...] października 2013 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania i uzasadnienia, dlaczego udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podmiot zobowiązany uznał bowiem, iż skarżący żąda informacji przetworzonej. Następnie w dniu [...] października 2013 r. Dyrektor CKSiR wydał decyzję nr [...], mocą której odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznych, z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji przetworzonej. W ocenie strony skarżącego, takie stanowisko podmiotu zobowiązanego do udostępnienia żądanej informacji publicznej, będącej w posiadaniu tegoż podmiotu, stanowi rażące naruszeniem prawa, o jakim mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ bezpodstawnie odmawia udostępnienia informacji, jak też bezzasadnie określa, że żądanie nie dotyczy informacji publicznej prostej. W związku z tym, że do dnia wniesienia skargi wniosek z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej nie został wykonany, skargę należy uznać za zasadną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor CKSiR wniósł o jej oddalenie, albowiem skarga nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawym. W postępowaniu o udzielenie informacji publicznej, pomimo poinformowania H. W. o możliwości odwołania się od wydanej w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] października 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zainteresowany nie skorzystał z przysługującego mu środka zasakrżenia. Zatem organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ po przeanalizowaniu wniosku uznał, że wnioskodawca żąda informacji przetworzonej, wobec czego wezwał go do wykazania interesu publicznego. Wnioskodawca interesu publicznego nie wykazał w zakreślonym przez organ terminie, dlatego organ po przeanalizowaniu całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że udostępnienie żądanych informacji skarżącemu nie leży w interesie publicznym i wydał decyzję odmowną. W tej sytuacji organ nie pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności, a tym bardziej nie można mu zarzucić rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Na wstępie należy wskazać, iż pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a co istotne w niniejszej sprawie, w szczególności o sprawach wymienionych m.in. w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) i pkt 3 lit. a), tj. trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych oraz majątku, którym dysponują. Prawo do informacji jest zagwarantowanym konstytucyjnie (art. 61 Konstytucji RP) publicznym prawem obywatela realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Artykuł 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Dyrektor CKSiR w T. jako podmiot reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, wymieniony w art. 4 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, jest obowiązany do udostępniania informacji publicznej. W sprawie nie jest kwestionowane zarówno przez stronę jak i Dyrektora CKSiR, iż przedmiotem żądania skarżącego jest informacja publiczna, jak też wniosek o jej udostępnienie został skierowany do podmiotu obowiązanego do jej udzielenia. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Stosownie zaś do postanowień art. 16 ust. 1 tej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji następują w drodze decyzji administracyjnej. Zatem bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje lub też nie wydaje decyzji administracyjnej. Innymi słowy organ milczy wobec wniosku o strony o udzielenie takiej informacji. Przedstawienie zaś informacji zupełnie inaczej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też udostępnienie informacji niepełnej nie zwalnia podmiotu obowiązanego z zarzutu bezczynności. Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor CKSiR wydając w dniu [...] października 2013 r. decyzję nr [...] r. odmawiającą skarżącemu udostępnienia umów o dzieło i umów zleceń za II kwartał (III – Vl) 2013 r., umów o dzieło i umów zleceń za m-ce lipiec, sierpień, wrzesień 2013, umów o dzieło i umów zleceń półrocznych i całorocznych w roku 2013, umów artystycznych, wynajmu sceny, oświetlenia i nagłośnienia, ochrony mienia w zakresie organizacji "Dni T. 2013" i "Gminnych Dożynek 2013", zrealizował wniosek z dnia [...] października 2013 r. w części. Czyni to skargę we wskazanym zakresie niezasadną. Zaznaczyć należy, iż powyższa decyzja nie podlega kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu, albowiem w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Tym samym nie jest możliwe ustosunkowanie się do zarzutu skargi, dotyczącego wydania przedmiotowej decyzji z rażącym naruszeniem prawa na skutek przyjęcia przez Dyrektora CKSiR, że wniosek skarżącego dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Niemniej w niniejszej sprawie Dyrektor CKSiR, choć rozpatrzył wniosek strony z dnia [...] października 2013 r., to nie uczynił tego w pełnym zakresie żądania. Mianowicie swym rozstrzygnięciem nie objął części wniosku dotyczącego zapytania o "dokumentację administracyjno - prawną w zakresie organizacji imprezy Dożynki Gminne w W. 2013 poza stałą siedzibą organizatora Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji w T., tj. wszystkiego rodzaju zamówień, zezwoleń, decyzji administracyjnych, porozumień, regulaminów, umów cywilnoprawnych". Nie można przy tym przyjąć, że powyższe zapytanie zawiera się w żądaniu udostępnienia "umów artystycznych, wynajmu sceny, oświetlenia i nagłośnienia, ochrony mienia w zakresie organizacji Dni T. 2013 i Gminnych Dożynek 2013", ponieważ przedmiot żądania w tych dwóch przypadkach jest odmienny. Innymi słowy, skarżący żąda innych dokumentów, niż te, których dostępu mu odmówiono decyzją administracyjną. Zatem w powyżej wskazanym zakresie wniosek strony nie został rozpatrzony. Podmiot skarżony nie udzielił żądanej informacji publicznej oraz nie wydał decyzji odmownej, a więc pozostaje w zwłoce. Stąd też zobowiązanie Dyrektora CKSiR do rozpatrzenia wniosku skarżącego w powyższym zakresie jest zasadne. Choć niewątpliwie bezczynności skarżonego podmiotu, co do części wniosku skarżącego wystąpiła, to jednak nie miała ona postaci kwalifikowanej. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, LEX nr 1218894). Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że nieprawidłowości w zachowaniu Dyrektora CKSiR nie były tak oczywiste i niewątpliwe, aby mówić o rażącym naruszeniu prawa. Wymieniony podmiot nie pozostawił wniosku strony bez rozpoznania, lecz z powodu jego rozbudowanej formy i zakresu żądanych dokumentów błędnie przyjął, iż decyzją z dnia [...] października 2013 r. rozstrzygnął, co do całości wniosek strony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 149 ust. 1 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Orzeczenie w pkt 3 wyroku zostało wydane na podstawie art. 151 powołanej ustawy procesowej. W sprawie kosztów (pkt 4 wyroku) Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 tej ustawy.