II OZ 297/14

Dnia 27 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Z. i M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 1239/13, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Z. i M. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 1239/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], którą nałożono na W. Z. i M. Z. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz, w razie potrzeby, wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych wykonanych, przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...], w miejscowości P., w gminie P.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że ich zdaniem sporządzenie spornego projektu zamiennego mija się z celem ze względu na zaskarżenie decyzji nakładającej sporządzenie tegoż projektu do WSA w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie przychylił się do tego wniosku. W motywach zaskarżonego postanowienia przytoczył treść art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zdaniem Sądu, skarżący nie wskazali na żadne konkretne okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem im ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności nie wskazali, jaką szkodę poniosą lub też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie wykazano choćby sytuacji majątkowej wnioskodawców, ani przewidywanych kosztów sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. To zaś uniemożliwia ustalenie w jakim zakresie wykonanie projektu budowlanego zamiennego może wpłynąć negatywnie na sytuację majątkową inwestorów. Ponadto Sąd stwierdził, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Zażalenie na ww. postanowienie złożyli skarżący W. Z. i M. Z., wnosząc o jego uchylenie, wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozpoznania zażalenia oraz zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych. W zażaleniu wskazali na kwestie związane z zarzutami skargi odnoszącymi się do wadliwości zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazali, że wykonanie projektu budowlanego zamiennego wiąże się z poniesieniem kosztów sięgających od 3000 do 6000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi Sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Podkreślenia wymaga także, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sąd nie bada zasadności samej skargi. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi też wątpliwości, że analizą objęte są wyłącznie argumenty podane przez stronę, toteż winny one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie skarżący nie uprawdopodobnili dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła znaczną szkodę lub skutki trudne do odwrócenia. Nie wystarczy w tym zakresie samo przywołanie kosztów sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, ponieważ wymagane jest dodatkowo wskazanie na okoliczności, które mogłoby uprawdopodobnić, że rzeczywiście z uiszczeniem kwoty w przedziale od 3000 do 6000 złotych mogą nastąpił dla strony skutki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia negatywnych skutków. Poza tym Sąd I instancji zasadnie wskazał, że we wniosku strona żadnych takich okoliczności nie przywołała. Obowiązkiem strony jest bowiem wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek, tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Powyższej oceny nie zmienia fakt, że uzasadnieniu zażalenia wnioskodawcy wskazali orientacyjny koszt sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Ponadto Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że kwestia legalności zaskarżonej decyzji należy do sfery merytorycznej oceny dokonywanej podczas rozprawy i nie może być brana pod uwagę przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku. W innym wypadku przed rozprawą mogłoby dojść bowiem do przedsądu, co w świetle obowiązujących przepisów byłoby niedopuszczalne. A zatem zażalenie nie podlegało uwzględnieniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.