III SA/Wa 2727/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec, sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę 1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynikało, że Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. określił T. J. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2012 r. w kwocie 76.163,00 zł. Decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 13 maja 2013r. 2. Od tej decyzji Skarżący złożył w kancelarii Ogólnej Urzędu Gminy M. w dniu 28 maja 2013 r. odwołanie opatrzone datą 27 maja 2013 r. 3. W dniu 12 sierpnia 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wpłynął wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na treść art. 223 § 2 pkt 1, art. 12 § 6 pkt 2, art. 228 § 1 pkt 2, art. 228 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej: "ustawa Ord. pod.". Kolegium wyjaśniło, że Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2012 rok w kwocie 76.163,00 zł. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym i została doręczona stronie w dniu 13 maja 2013 r. Z dołączonego do akt sprawy potwierdzenia odbioru wynika, iż odbiór przesyłki pokwitowała żona J. J.. Ostatnim dniem terminu do złożenia odwołania był zatem poniedziałek 27 maja 2013 r. Odwołanie, opatrzone datą 27 maja 2013 r. zostało złożone w Kancelarii Ogólnej Urzędu Gminy M. w dniu 28 maja 2013r. (wtorek), tj. po upływie terminu do jego wniesienia. Kolegium dodatkowo wskazało, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. załatwiło odmownie wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. 6. Skarżący niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 2 października 2013 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wyjaśnił, iż wnosząc odwołanie w dniu 28 maja 2013 r. nie wiedział, że koniecznym jest też złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Po powzięciu wiedzy o przekroczeniu terminu do wniesienia odwołania, niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie terminu, a do wniosku zostało dołączone zaświadczenie lekarskie stwierdzające konieczność leżenia w łóżku do dnia 27 maja 2013 r. Podniósł, iż po dniu 27 maja 2013 r. z powodu [...] nadal miał złe samopoczucie. Nie miał świadomości, że został przekroczony termin do złożenia odwołania. Zarzucił, iż Kolegium przy rozpatrywaniu wniosku nie zebrało i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzyło materiału dowodowego, a swoje postanowienie oparło wyłącznie na dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Nie wezwało Skarżącego do złożenia wyjaśnień, które mogły wykazać zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. 7. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 8. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) możliwe jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe normy prawne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielając stanowisko zaprezentowane w rozpoznawanej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się też w przedmiotowym postępowaniu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. 9. Zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ord. pod. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W myśl art. 12 § 6 pkt 2 ustawy Ord. pod. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529). Stosownie do art. 149 ustawy Ord. pod. w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W myśl art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ord. pod. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, zaś w myśl § 2 ww. art. 228 postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne. 10. W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest ustalenie, czy Kolegium stwierdzając uchybienie terminowi do wniesienia odwołania działo zgodnie z prawem. Z akt sprawy wynika, iż decyzja Wójta G. z dnia [...] kwietnia 2013 r. określająca Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2012 r. w kwocie 76.163,00 zł, została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w 10 maja 2013 r. i skierowana na znany organowi kontroli skarbowej adres, którym Strona posługiwała się w toku postępowania kontrolnego, tj. ul. [...],[...] M. Powyższe okoliczności wynikają z adnotacji na pierwszej stronie decyzji (karta akt administracyjnych nr 9) oraz z ze złożonej na pocztowym potwierdzeniu odbioru przez nadawczą placówkę pieczęci z widoczną datą 10 maja 2013 r. (karta akt administracyjnych nr 9). Z prawidłowo opisanego dokumentu pocztowego wynikało, iż w dniu 13 maja 2013 r. pod ww. adresem przedmiotową przesyłkę odebrała jako dorosły domownik żona Skarżącego J. J. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym. Ostatnim dniem terminu do złożenia odwołania był zatem poniedziałek 27 maja 2013 r. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że odwołanie, opatrzone datą 27 maja 2013 r. zostało złożone w Kancelarii Ogólnej Urzędu Gminy M. w dniu 28 maja 2013 r. (wtorek), tj. z jednodniowym uchybieniem terminowi do jego wniesienia. 11. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze wyjaśnić należy, że Skarżący po powzięciu wiedzy o przekroczeniu terminu do wniesienia odwołania, niezwłocznie złożył wniosek o przywrócenie terminu, a do wniosku zostało dołączone zaświadczenie lekarskie stwierdzające konieczność leżenia w łóżku do dnia 27 maja 2013 r. Podniósł, iż po dniu 27 maja 2013 r. z powodu cukrzycy nadal miał złe samopoczucie. Nie miał świadomości, że został przekroczony termin do złożenia odwołania. Zarzucił, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. przy rozpatrywaniu wniosku nie zebrało i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzyło materiału dowodowego, a swoje postanowienie oparło wyłącznie na dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Nie wezwało Skarżącego do złożenia wyjaśnień, które mogły wykazać zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu nie można przyznać racji Skarżącemu. Mimo, iż skarga wniesiona do Sądu wprost wskazuje numer i datę zaskarżonego postanowienia w sprawie formalnego stwierdzenia uchybienia terminu, to argumenty skargi mogłyby odnosić się do rozstrzygnięcia objętego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., w którym Kolegium odmówiło przywrócenia Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania. Sąd wskazuje, iż szczegółowe oznaczenie przedmiotu zaskarżenia spowodowało, iż Sąd będąc związany zakresem skargi nie mógł rozpoznać w złożonym piśmie skargi na rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 12. Podnieść należy, że postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia terminu zawierało pouczenie, zgodnie z którym Skarżącemu służyło prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Skarżący z tego prawa jednak nie skorzystał i postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stało się prawomocne. Sąd pragnie pokreślić, że skutkiem odmowy przywrócenia terminu było wydanie przez Kolegium w następnej kolejności, zaskarżonego postanowienia z dnia [...] września 2013 r. o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Prawidłowość takiego działania potwierdza np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1653/11. Sąd wyjaśnia, iż w przypadku, gdy odwołanie zostało złożone po upływie 14 - dniowego terminu organ podatkowy ma obowiązek orzec uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym 13. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania słuszności wskazywanych przez Skarżącego zarzutów niezebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia materiału dowodowego. 14. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.