II SA/Kr 1505/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 14 października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Starosta [...] postanowieniem z 26.03.2013 r., na podstawie art. 149 § 3 w związku z art.145 § 1 pkt 4 kpa, po rozpatrzeniu wniosku B. G., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę znak: [...] z 03.12.2010 r. stacji paliw wraz z urządzeniami towarzyszącymi obejmującymi: pawilon stacji paliw z wiatą i wysepkami dystrybutorów, zjazd z drogi powiatowej wraz z dojazdami dojściami i parkingiem, przyłącz wody z istniejącej studni, przyłącz kanalizacji sanitarnej, przyłącz elektroenergetyczny, przebudowę sieci energetycznej, kanalizacją opadową wraz ze zbiornikiem p. poż. i na odparowanie, instalację paliwową wraz ze zbiornikiem paliw na działkach nr [...], [...], [...], [...] w U.. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 25.01.2013 r. B. G. wystąpiła, powołując się na art. 145 § 1 pt 4 kpa, z wnioskiem w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę stacji paliw w U.. Organ wyjaśnił, że konstrukcja wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją zasadza się na regule, iż samo wznowienie postępowania jest obligatoryjne, jeśli zaistniała którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 kpa, podanie nie jest spóźnione (art. 148 kpa) i wnoszącemu podanie przysługuje przymiot strony. W ocenie organu żadna z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1, a wskazanych przez wnioskodawcę nie zachodzi. Inwestor J. R. przy wniosku z 22.09.2010 r. o pozwolenie na budowę stacji paliw przedłożył wymagane dokumenty określone w art.33 ust.2 ustawy Prawo budowlane, w tym również oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i projekt budowlany. Istotne dla sprawy okoliczności faktyczne w tym obszar oddziaływania na sąsiednie nieruchomości stacji paliw organ ustalił m.in. na podstawie projektu zagospodarowania sporządzonego na aktualnej mapie do celów projektowych. B. G. nie posiadała statusu strony w tym postępowaniu, mimo, że występowała o uznanie jej za stronę w toku postępowania. Nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] nie znajduje się bowiem w obszarze oddziaływania stacji paliw. Organ stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu. Wnioskodawczyni nie wykazała, w sposób nie budzący wątpliwości, że informację o wydanej decyzji powzięła 26.12.2012 r. od sąsiadów. Mimo dwukrotnego wezwania organu, B. G. nie sprecyzowała okoliczności, które pozwoliłyby na ustalenie daty, w której dowiedziała się o wydanej decyzji. Organ ustalił natomiast, że wiedzę o wydanej decyzji B. G. mogła posiadać już od dnia 25.03.2011 r. t.j. od dnia rozpoczęcia budowy lub co najmniej od momentu budowy elementów widocznych stacji paliw. Fakt rozpoczęcia budowy realizowanej na sąsiedniej nieruchomości powinien oznaczać, że inwestor posiada decyzję o pozwoleniu na budowę. W dacie 26.12.2013 r. budowa stacji została już zrealizowana, a cały czas w trakcie budowy w widocznym miejscu umieszczona była tablica informacyjna w treści której zawarty był m. in. numer pozwolenia na budowę. Ponadto organ wskazał, że obowiązek udowodnienia, iż termin do złożenia wniosku jest zachowany należy do wnioskodawcy. B. G. wniosła zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 148 § 1 kpa, polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę z 03.12. 2010r. W uzasadnieniu wskazała, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Istotnym jest więc to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Zdaniem żalącej się, wykazała, iż informację o wydaniu decyzji uzyskała od swoich sąsiadów w dniu 26.12.2012r. Nie sposób zatem uznać, że nie podała precyzyjnie daty uzyskania informacji o zaskarżonej decyzji, a także od kogo taką informację uzyskała. Przeczy temu w oczywisty sposób treść pism skarżącej z 12.02.2013r. oraz z 15.03.2013r. Jeżeli Starosta [...] miał w tym zakresie jakiekolwiek wątpliwości, to powinien był z urzędu przeprowadzić w tym zakresie postępowanie wyjaśniające. Podkreśliła, że Starosta [...] zwracając się do skarżącej o wskazanie w jaki sposób, kiedy i od kogo dowiedziała się o wydaniu zaskarżonej decyzji, nie wymagał, aby przedstawiła dowody na tą okoliczność. Gdyby takie żądanie zostało skierowane do skarżącej, to stosowne dowody żaląca się zaoferowałaby Staroście [...]. Nadto, chybiona jest argumentacja Starosty [...], że mogła mieć wiedzę o wydaniu zaskarżonej decyzji już od 25.03.2011 r. tj. od rozpoczęcia budowy lub co najmniej od momentu budowy widocznych elementów stacji paliw. Żaląca się podkreśliła, że nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie prawa budowlanego i administracyjnego i nie była zorientowana w procedurach związanych z budową stacji paliw. W tym stanie rzeczy nie była świadoma, że pozwolenie na budowę stacji paliw zostało wydane, zwłaszcza że w toku postępowania zmierzającego do wydania pozwolenia na budowę skarżąca zwracała się do Starosty o przyznanie jej statusu strony postępowania. Dopiero w dniu 26.12.2012r. podczas spotkania ze sąsiadami P. Z. dowiedziała się o wydaniu kwestionowanej decyzji. Na koniec żaląca się podniosła, że Starosta [...] błędnie ustalił zakres oddziaływania obiektów stacji paliw objętych kwestionowanym pozwoleniem na budowę, powołując się na Raport oddziaływania na środowisko, opracowanego na potrzeby budowy przedmiotowej stacji paliw. Wojewoda [...] postanowieniem z 14.10.2013 r. znak: [...], na podstawie art. 149 § 3, art. 138 § 1 pkt. 1, w związku z art. 144, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wniosek B. G. o wznowienie postępowania nie zawierał informacji, kiedy dowiedziała się o wydanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stacji paliw, stąd w piśmie organu I instancji z 5.02.2013 r. została wezwana do wykazania, że wniosek o wznowienie złożyła z zachowaniem terminu jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o wydanej decyzji. W wezwaniu dodatkowo wyjaśnione zostało, że decyzja o pozwoleniu na budowę stacji paliw wydana została 3.12.2010 r., budowę tej inwestycji rozpoczęto 25.03.2011 r., a obecnie trwają czynności odbiorowe przed wystąpieniem o pozwolenie na użytkowanie. W odpowiedzi na wezwanie, B. G. w piśmie 12.02.2013 r. poinformowała, że o wydaniu decyzji dowiedziała się od sąsiadów w okresie Świąt Bożego Narodzenia 2012 r. Wcześniej nie wiedziała o wydaniu decyzji, gdyż decyzja ta nie została jej doręczona. Starosta [...] w kolejnym piśmie zwrócił się o niezwłoczne wskazanie dokładnej daty (w jaki sposób, kiedy i od kogo?) dowiedziała się o wydanej decyzji oraz o udokumentowanie tego faktu. Zaznaczył przy tym, że nieprecyzyjna informacja powoduje brak możliwości zweryfikowania terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. W odpowiedzi, B. G. w piśmie z 13.03.2013 r. wyjaśniła, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw dowiedziała się w dniu 26.12.2012 r. od sąsiadów, którzy byli u niej wtedy z wizytą. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że B. G. w piśmie z 8.11.2010 r. żądała by uznać ją za stronę toczącego się wówczas postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę stacji paliw. W odpowiedzi Starosta [...] pismem z 24.11.2010 r. wyjaśnił, że zakres inwestycji w kształcie określonym w projekcie budowlanym stacji paliw, a także projektowana lokalizacja obiektów tej stacji nie wskazuje, aby B. G. powinna otrzymać status strony w tym postępowaniu. Pismo w tej sprawie zostało doręczone B. G. 2.12.2010 r. Oznacza to, że w tej dacie B. G. powzięła informację o toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę stacji paliw. Nie budzi również wątpliwości fakt, że na bieżąco mogła obserwować postęp robót budowlanych przy budowie stacji paliw we wniosku o wznowienie, zasygnalizowała bowiem o pewnych uciążliwościach związanych z prowadzeniem tych robót. Z ustaleń organu I instancji wynika, że budowę rozpoczęto dnia 25.03.2011 r., a fakt rozpoczęcia budowy oznacza, że inwestor posiada decyzję o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym, w ocenie Wojewody [...], trudno dać wiarę twierdzeniom B. G., że informację o wydanej decyzji powzięła dopiero 26.12.2012 r. od sąsiadów. Jest to mało prawdopodobne również ze względu na fakt, że budowa stacji jest na ukończeniu, a na czas budowy, na jej terenie w widocznym miejscu umieszczona została tablica informacyjna, na której między innymi umieszczono numer pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że wniosek B. G. o wznowienie postępowania w sprawie wniesiony został z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 kpa, zatem jest nieskuteczny. B. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [...], domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie art. 148 § 1 kpa polegające na niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że nie zachowała terminu do włożenia wniosku o wznowienie. W uzasadnieniu skarżąca argumentowała, że nie ma znaczenia fakt, że w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę występowała o uznanie jej za stronę, skoro wznowienie postępowania dotyczy decyzji ostatecznych, a więc nie mógł być złożony przed wydaniem decyzji. Ponadto organ nie jest zwolniony z przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia od jakiej daty należy liczyć termin określony w art. 148 kpa. Podtrzymała swoje stanowisko, że wyraźnie wskazała kiedy i w jakich okolicznościach dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę oraz, że jej nieruchomość znajduje się w zasięgu oddziaływania obiektu. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Skarga jest niezasadna. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z 14. 10. 2013 r. utrzymującego w mocy postanowienie Starosty [...], którym organ odmówił wznowienia postępowania administracyjnego na wniosek B. G. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z 03.12.2010 r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę stacji paliw wraz z urządzeniami towarzyszącymi obejmującymi: pawilon stacji paliw z wiatą i wysepkami dystrybutorów, zjazdem z drogi powiatowej wraz z dojazdami dojściami i parkingiem, przyłączem wody z istniejącej studni, przyłączem kanalizacji sanitarnej, przyłączem elektroenergetycznym, przebudową sieci energetycznej, kanalizacją opadową wraz ze zbiornikiem p. poż. i na odparowanie, instalacja paliwową wraz ze zbiornikiem paliw na działkach nr [...], [...], [...] w U. – należy je uznać za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 tej ustawy biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z kolei zgodnie z treścią § 1 art. 148 kpa. podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej wyżej wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ administracji, do którego zostało złożone podanie o wznowienie postępowania jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać z urzędu zachowanie terminu do jego złożenia. Uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowi o braku podstaw do merytorycznej oceny decyzji kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym. Na wstępie należy wskazać, że ww. przepis art. 148 § 2 kpa wyraźnie stanowi, iż ustawodawca nakazał liczyć bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (wyrok NSA z 7. 08. 2008 r. sygn.. akt II OSK 931/07, LEX 516817, wyrok NSA 3 lutego 1998 r. w sprawie sygn. akt I SA 769/97). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10. 03. 2006 r. sygn. akt II OSK 622/05, publ. ONSAiWSA 2006/5/133). Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy należy wskazać, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że skarżąca nie wykazała, iż wiadomość o wydaniu decyzji z 3 grudnia 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji paliw wraz z urządzeniami towarzyszącymi obejmującymi: pawilon stacji paliw z wiatą i wysepkami dystrybutorów, zjazd z drogi powiatowej wraz z dojazdami dojściami i parkingiem, przyłącz wody z istniejącej studni, przyłącz kanalizacji sanitarnej, przyłącz elektroenergetyczny, przebudowę sieci energetycznej, kanalizacją opadową wraz ze zbiornikiem p. poż. i na odparowanie, instalację paliwową wraz ze zbiornikiem paliw na działkach nr [...], [...], [...] w U. powzięła zachowaniem terminu z art. 148 § 2 kpa. Przede wszystkim należy zauważyć, że działka skarżącej nr ewid. [...] graniczy z terenem inwestycji, a zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem organów, iż skarżąca mogła pozyskać wiedzę o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę z bezpośredniej obserwacji przedmiotowej budowy. Jak wynika z przedłożonych do akt sprawy dokumentów w tym kserokopii dziennika budowy stacji paliw wraz urządzeniami towarzyszącymi przystąpiono w marcu 2011 r. przy czym do robót ziemnych przystąpiono 4 kwietnia 2011 r, a do wykonywania więźby dachowej stacji budynku paliw przystąpiono 31. 05. 2011 r. Jak wynika z zapisów dokonanych w ww. dzienniku budowy przebieg budowy był kontrolowany inspektora nadzoru inwestorskiego. Nadto we wniosku Skarżącej o wznowienie postępowania z 25 stycznia 2013 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na stacji paliw Skarżąca podnosi, że"miała problemy z dojazdem do domu w czasie prac prowadzenia przez Inwestora". A zatem w sytuacji gdy budowa przedmiotowej stacji paliw była na ukończeniu przed końcem 2012 r. co potwierdzają wpisy o robotach wykończeniowych zewnętrznych z maja 2012 r. należy się zgodzić, ze stanowiskiem organów, iż Skarżąca nie wykazała, że powzięła wiadomość o budowie stacji w terminie pozwalającym na wznowienie postepowania. Żadna okoliczność przytoczona we wniosku nie wskazuje na dochowanie wymaganego terminu. Wprawdzie w uzupełnieniu - na wezwanie Starosty [...] pismami z 5. 02. 2013 r. i z 5. 03. 2013 r. – B. G. wskazała, że o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedziała się 26.12. 2012 r. od sąsiadów, którzy byli u niej z wizytą, to jednak stwierdzenie to jest niewiarygodne w świetle przedstawionych faktów i doświadczenia życiowego. Należy podkreślić, że to na stronie występującej z wnioskiem o wznowienie postępowania ciąży obowiązek udowodnienia iż zachowała wymagany termin do złożenia wniosku niezależnie od obowiązku organu, który podejmuje wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 kpa). W tym celu organ I instancji zwracał się do Skarżącej ww. pismami, nie uzyskał jednak udokumentowanej odpowiedzi wskazującej na dochowanie wymaganego terminu, natomiast wbrew wywodom Skarżącej w świetle dokumentacji mającej znaczenie dla sprawy nie można przyjąć, ze dopiero w dniu 26 grudnia 2012 r. skarżąca powzięła wiedzę o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej stacji paliw. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.