II SO/Wa 80/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komisji Nadzoru Audytowego za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 18 grudnia 2012 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 1328/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć Komisji Nadzoru Audytowego grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych); 2) zasądzić od Komisji Nadzoru Audytowego na rzecz wnioskodawcy – D. P., kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 07 października 2013 r. D. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Komisji Nadzoru Audytowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 18 grudnia 2012 r. na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 1328/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 24 października 2013 r. Komisja Nadzoru Audytowego udzieliła odpowiedzi na ww. wniosek, w treści którego wniosła o jego oddalenie lub umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. Organ wyjaśnił, że Komisja Nadzoru Audytowego z własnej inicjatywy, niezwłocznie po stwierdzeniu uchybienia terminu, przekazała do WSA skargę wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. W związku z powyższym nie można mówić o niezastosowaniu się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, ale o opóźnieniu w przekazaniu skargi, a tym samym wniosek o ukaranie organu grzywną jest bezpodstawny i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. D. P. wniósł za pośrednictwem organu, drogą elektroniczną, skargę na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, która wpłynęła do organu w dniu 18 grudnia 2012 r. (data wpływu skargi do Departamentu Rachunkowości). Komisja Nadzoru Audytowego w dniu 09 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego), pismem z dnia 08 lipca 2013 r., udzieliła odpowiedzi na ww. skargę, jednocześnie przesyłając do WSA w Warszawie skargę oraz akta sprawy. Przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 11 lipca 2013 r. (data wpływu na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1328/13. Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 18 grudnia 2012 r., z datą przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sądowi - 09 lipca 2013 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 02 stycznia 2013 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, iż skarga D. P. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi. Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymaga przekazania sądowi skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał skargę, odpowiedź na skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu, a skarżący złożył stosowny wniosek. Powyższe oznacza, że wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek D. P. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 1000 złotych. Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasądzona od organu na rzecz wnioskodawcy kwota 100 zł stanowi wartość uiszczonego wpisu sądowego.