I SA/Wa 417/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. i S. W. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz L. P. i S. W. solidarnie kwotę 200 (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. P. i S. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 4 czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 20 listopada 2012 r., a prawomocny wyrok wraz z aktami został doręczony Prezydentowi W. w dniu 4 grudnia 2012 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął, zatem w dniu 4 lutego 2012 r. Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. skarżący wezwali organ do wykonania wyroku, zaś pismem z dnia 7 marca 2013 r. złożyli ww. skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie tego wyroku. Wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 659/13 Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 22 maja 2013 r. wraz z aktami administracyjnymi został zwrócony do organu w dniu 24 lipca 2013 r. Mimo uprzedniego stwierdzenia bezczynności organu oraz wymierzenia grzywny z tytułu niewykonania wyroku Sądu, Prezydent W. nie rozpoznał sprawy objętej wnioskiem z dnia 4 czerwca 2010 r. W tym stanie rzeczy skarżący pismem z dnia 29 listopada 2013 r. wezwali organ do wykonania wyroku, zaś pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. złożyli ww. skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie tego wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Prezydent W. wskazał, iż pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. został powiadomiony o przyczynach nie wydania decyzji w terminie wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz, że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a") w zw. z art. 120 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż niniejsza skarga jest kolejną skargą na niewykonanie przez organ prawomocnego wyroku. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenie dla oceny jej dopuszczalności, gdyż w ocenie Sądu nie zachodzi w takiej sprawie stan tzw. powagi rzeczy osądzonej. Przedmiotem kolejnego wniosku jest bowiem wymierzenie kary grzywny wobec dalszej bezczynność organu w wykonaniu wyroku SAB 401/12, która nie stanowiła przedmiotu rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 171 p.p.s.a. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 659/13. Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, że prawomocny wyrok Sądu z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 401/12 wraz z aktami został doręczony Prezydentowi W. w dniu 4 grudnia 2012 r. (data prezentaty), a tym samym termin do wykonania wyroku minął w dniu 4 lutego 2013 r. Niekwestionowanym jest również fakt, że powyższy wyrok do chwili obecnej nie został wykonany przez organ i to pomimo wymierzenia mu z tego tytułu kary grzywny wyrokiem. W tym miejscu należy przypomnieć, iż grzywna wymierzana na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. ma charakter represyjny, a jej zadaniem jest dyscyplinowanie organu administracji publicznej do wykonania wyroku sądu administracyjnego. Tymczasem w niniejszej sprawie uprzednio nałożona na organ grzywna w wysokości 100 złotych w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 659/13 nie spowodowała nawet by doszło do realnego podjęcia przez Prezydenta W. czynności zmierzających do rozpoznania wniosku z dnia 4 czerwca 2010 r. Jedyną czynnością, jaką bowiem podjął organ po tym wyroku jest odpowiedź Prezydenta W. na wezwanie do wykonania wyroku, która została sporządzona w dniu 12 lutego 2014 r., a zatem już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie (w dniu 12 grudnia 2013 r.). Taki stan rzeczy uprawnia zatem do stwierdzenia, iż uprzednio zastosowany środek represyjny nie był wystarczający na tyle, by zdyscyplinować organ do respektowania prawomocnego wyroku tut. Sądu i wykonania obowiązku w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących. Zgodnie z treścią art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę za niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu wymierza się do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów odrębnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w sprawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych uznając, iż jest to kara, która będzie na tyle dotkliwa dla organu, by doszło do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 4 czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...]. Jednocześnie określona w wyroku kwota 1.000 (jeden tysiąc) złotych wynika z faktu, że uprzednio wymierzona grzywna, jak wynika z akt sprawy, nie spełniła swej dyscyplinującej funkcji, bowiem organ pozostaje nadal w zwłoce. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono w pkt. 2 na podstawie art. 200 p.p.s.a.