II OZ 302/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-03-25
Skład orzekający: Paweł Miładowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoby, które nie są adresatami zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, są uprawnione do wniesienia zażalenia na to zarządzenie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie osobom, których praw lub obowiązków dotyczy zarządzenie. W związku z tym, osoby niebędące adresatami zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie są uprawnione do kwestionowania tego zarządzenia. Zażalenie wniesione przez takie osoby podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał jednego ze skarżących (M. W.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pozostali skarżący (D. R. i M. M.) wnieśli zażalenie na to zarządzenie, kwestionując je. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenia wniesione przez wszystkich skarżących.Rozstrzygnięcie
1) oddalono zażalenie M. W.; 2) odrzucono zażalenie D. R. i M. M..Pełny tekst orzeczenia
Dnia 25 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie D. R., M. W. i M. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 226/14 o wezwaniu M. W. do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. R., M. W. i M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) oddalić zażalenie M. W.; 2) odrzucić zażalenie D. R. i M. M..
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego M. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. R., M. W. i M. M..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w związku z treścią art. 214 § 2 p.p.s.a. zasadne było w niniejszej sprawie wezwanie osobno każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Jak wynika bowiem z zaskarżonego postanowienia nie dotyczy ono wspólnego interesu prawnego wszystkich skarżących, lecz dotyczy wyłącznie interesu prawnego D. R., na którego wniosek odmówiono wszczęcia postępowania nieważnościowego. Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], zostało zatem wydane w trybie stwierdzenia nieważności. Zgodnie z treścią § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia wpis w tego rodzaju sprawach wynosi 200 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżonym zarządzeniem M. W. został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tego względu zażalenie M. W. podlega oddaleniu.
Ponadto wskazania wymaga, że uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy zarządzenie. Oznacza to, że D. R. i M. M. działający w imieniu własnym nie byli uprawnieni do kwestionowania zarządzenia skierowanego do M. W.. Wniesienie przez pozostałych skarżących, tj. D. R. i M. M. zażalenia na zarządzenie, które dotyczyło obowiązków innej osoby, było zatem niedopuszczalne. Z tego względu zażalenie D. R. i M. M. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 214 § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło