II SA/Ol 88/14

WyrokWSA w Olsztynie2014-04-02

Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Ewa Osipuk, Dorota Radaszkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ celny może obciążyć podmiot eksploatujący automat do gier kosztami badania sprawdzającego, jeśli wynik tego badania jest negatywny, a badanie zostało przeprowadzone przez jednostkę upoważnioną przez Ministra Finansów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ celny zasadnie obciążył skarżącą Spółkę kosztami badania sprawdzającego automatu do gier, ponieważ wynik badania był negatywny, a zostało ono przeprowadzone przez uprawnioną jednostkę badawczą. Koszty te mają charakter wpadkowy i są obciążeniem wynikającym wprost z przepisów ustawy o grach hazardowych w przypadku stwierdzenia niespełnienia przez automat warunków ustawowych. Sąd podkreślił, że ocena prawidłowości przeprowadzonego badania należy do organu rozstrzygającego sprawę co do istoty, a nie do organu orzekającego o kosztach.
Stan faktyczny
Spółka A została obciążona przez Naczelnika Urzędu Celnego kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych w kwocie 900 zł, ponieważ badanie wykazało niespełnienie przez automat warunków ustawowych. Spółka wniosła zażalenie, zarzucając m.in. naruszenie przepisów proceduralnych i merytorycznych oraz kwestionując uprawnienia jednostki badającej. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Spółka wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje zarzuty. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk del. Sędzia S.O. Dorota Radaszkiewicz Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie kosztów sporządzenia opinii z badań automatu oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego ustalił wysokość kosztów postępowania należnych za przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier badanie sprawdzające automatu o niskich wygranych [...], nr fabryczny: [...], nr rejestracji: [...], w kwocie 900 zł oraz obciążył Spółkę A kosztami tego postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 216, art. 267 § 1 pkt 4, art. 269 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) zwanej dalej: o.p., § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzone przez laboratoria celne (Dz.U. Nr 94, poz. 913 ze zm.) zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 26 kwietnia 2004 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w wyniku zaskarżenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] cofającej poświadczenie rejestracji nr [...] z dnia [...] dopuszczające do eksploatacji należący do Spółki A (zwany dalej: Spółką) automat do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny: [...], Dyrektor Izby Celnej zlecił organowi I instancji dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów poprzez dokonanie zlecenia przeprowadzenia badania sprawdzającego wskazanego automatu jednostce badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Po zleceniu przez organ I instancji badania jednostce badającej - Izbie Celnej w B. Wydział Laboratorium Celne, została sporządzona opinia nr [...] z dnia [...] potwierdzająca jednoznacznie negatywny wynik wykonanego badania. W rezultacie przeprowadzonego badania sprawdzającego automatu ustalono, że nie spełnia on warunków określonych w ustawie, w tym m.in. warunków wynikających z art. 129 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) zwanej dalej: u.g.h., w zakresie dotyczącym limitów ograniczających wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. W tej sytuacji, zgodnie z art. 23b ust. 5 u.g.h. w związku z art. 267 § 1 pkt 4 o.p., organ za zasadne uznał obciążenie podmiotu eksploatującego automat kosztami badania sprawdzającego w wysokości wynikającej z pkt 136 załącznika do rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 r. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie art. 269 w zw. z art. 123 § 1 i art. 197 § 1 o.p. poprzez bezpodstawne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania przed zakończeniem tego postępowania, w sytuacji gdy Spółka zamierza kwestionować w postępowaniu dopuszczalność wyznaczenia Dyrektora Izby Celnej w B. jako jednostki badającej w rozumieniu u.g.h. oraz prawidłowość wykonania opinii przez Dyrektora Izby Celnej w B.; - naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1404) zwanej dalej: u.s.c., w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż wykonywanie czynności o charakterze ekspertyz na podstawie art. 23b u.g.h. mieści się w zakresie zadań zleconych Służbie Celnej; - naruszenie art. 23b ust. 3 w zw. z art. 23f u.g.h. poprzez obciążenie Spółki kosztami sporządzenia w sprawie opinii przez Dyrektora Izby Celnej w B., w sytuacji gdy nie może on być wyznaczony jako jednostka badająca w rozumieniu u.g.h.; - naruszenie art. 269 o.p. w zw. z art. 92 oraz art. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) zwanej dalej: u.pr.c., poprzez ustalenie kosztów sporządzenia opinii z badania automatu o niskich wygranych w sposób dowolny, bez wskazania jakie szczegółowe koszty zostały poniesione w związku z wydaniem opinii i w tym zakresie oparcie się wyłącznie na załączniku do rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 r. Postanowieniem z dnia [...],[...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że organ I instancji, po otrzymaniu opinii wskazującej w sposób jednoznaczny negatywny wynik badania, słusznie obciążył Spółkę kosztami badania sprawdzającego automatu przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą. Wydanie postanowienia obciążającego podmiot eksploatujący automat kosztami badania sprawdzającego nie jest związane z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty, lecz jest uzależnione od wyniku tego badania. Warunkiem obciążenia podmiotu eksploatującego automat kosztami jego badania sprawdzającego jest potwierdzenie w wyniku tego badania, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Postanowienie dotyczące kosztów postępowania odnosi się do kwestii incydentalnej, niezwiązanej z istotą sprawy, lecz z czynnościami postępowania. Organ wskazał również, że Izba Celna w B. Laboratorium Celne została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzenia badań automatów i urządzeń do gier oraz sporządzania opinii upoważnieniem z dnia [...] Nr [...]. W opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa Finansów wykazie zawierającym aktualną listę jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, na poz. 5 znajduje się Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B. Zatem badanie zostało wykonane przez jednostkę uprawnioną, posiadającą upoważnienie Ministra Finansów. Nadto organ wyjaśnił, że badania automatów do gier w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej nie są wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Stawki opłat pobierane za badania lub analizy przeprowadzone przez laboratoria celne stanowią ekwiwalent kosztów adekwatnych do nakładów związanych ze stopniem ich skomplikowania i pracochłonności. Mają one postać zryczałtowaną, zostały określone w rozporządzeniu z dnia 26 kwietnia 2004 r., wydanym na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w art. 92 ust. 4 u.pr.c. Organ wskazał również, że w przepisach u.g.h. nie został zawarty obowiązek informowania strony o terminie i miejscu przeprowadzenia badania sprawdzającego przez jednostkę sprawdzającą, jednakże postanowienie organu odwoławczego zlecające organowi I instancji dodatkowe postępowanie wyjaśniające oraz postanowienie organu I instancji zlecające badanie sprawdzające przedmiotowego automatu zostały skierowane do Spółki. Spółka wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - naruszenie art. 269 w zw. z art. 123 § 1 i art. 197 § 1 o.p. poprzez bezpodstawne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania przed zakończeniem tego postępowania, w sytuacji gdy Spółka zamierza kwestionować w postępowaniu dopuszczalność wyznaczenia Dyrektora Izby Celnej w B. jako jednostki badającej w rozumieniu u.g.h. oraz prawidłowość wykonania opinii przez Dyrektora Izby Celnej w B.; - naruszenie art. 2 ust. 1 u.s.c., w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż wykonywanie czynności o charakterze ekspertyz na podstawie art. 23b u.g.h. mieści się w zakresie zadań zleconych Służbie Celnej, podczas gdy czynność ta ma charakter zarobkowy; - naruszenie art. 23b ust. 3 w zw. z art. 23f u.g.h. poprzez obciążenie Spółki kosztami sporządzenia w sprawie opinii przez Dyrektora Izby Celnej w B., w sytuacji gdy nie może on być wyznaczony jako jednostka badająca w rozumieniu u.g.h.; - naruszenie art. 269 o.p. w zw. z art. 92 oraz art. 1 u.pr.c., poprzez ustalenie kosztów sporządzenia opinii z badania automatu o niskich wygranych w sposób dowolny, bez wskazania jakie szczegółowe koszty zostały poniesione w związku z wydaniem opinii i w tym zakresie oparcie się wyłącznie na załączniku do rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 r., które jako akt wykonawczy nie może stanowić podstawy do orzekania o prawach i obowiązkach strony. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przed merytorycznym zakończeniem postępowania w sprawie. Spółka w toczącym się postępowaniu zamierza kwestionować prawidłowość wyznaczenia jako jednostki badającej Dyrektora Izby Celnej w B. oraz prawidłowość wydanej przez tą jednostkę opinii. Z art. 190 o.p. wynika obowiązek zawiadomienia przez organ strony o przeprowadzaniu takiej opinii i umożliwienie jej wzięcia udziału w tej czynności dowodowej. Tymczasem organ nie powiadomił Spółki o przeprowadzaniu dowodu z opinii i w związku z tym nie była ona obecna podczas przeprowadzania tego dowodu oraz mogła złożyć wyjaśnień. Spółka podniosła również, że przepisy u.s.c. oraz u.g.h. nie przewidują wykonywania przez organy Służby Celnej badań w charakterze jednostki badającej, a zatem niedopuszczalne było wykonanie opinii przez Dyrektora Izby Celnej w B., w szczególności, gdy działalność ta ma charakter ściśle zarobkowy. Wyznaczenie Dyrektora Izby Celnej jako jednostki badającej jest również niedopuszczalne ze względu na jego pozycję procesową - jest właściwy do rozpoznawania środków zaskarżenia od decyzji i postanowień Naczelnika Urzędu Celnego, a także pozycję ustrojową - jest organem nadrzędnym nad Naczelnikiem Urzędu Celnego. Spółka wskazała ponadto, że ustalając wysokość kosztów wykonania opinii zastosowano stawkę ryczałtową wynikającą z załącznika do rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 r., natomiast nie wskazano jakie konkretne wydatki składały się na wysokość ustalonych kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej: ustawą ppsa.). Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ustawy ppsa. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest zasadność obciążenia strony skarżącej kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych. Zdaniem Sądu, zasadnie organy obu instancji uznały, że w rozpoznawanej sprawie sporne koszty obciążają podmiot eksploatujący automat, czyli skarżącą Spółkę. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania o cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Ustawą nowelizującą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 134, poz. 779) zostały dodane do ustawy o grach hazardowych przepisy art. 23a - art. 23f, obowiązujące od 14 lipca 2011r. W przepisach tych uregulowano m.in. zasady przeprowadzania badań sprawdzających automatów do gier oraz wskazano, że koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania, zaś w przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie (art. 23b ust. 4 i 5 u.g.h.). Obecnie zatem obciążenie kosztami badania sprawdzającego podmiot eksploatujący może nastąpić w sytuacji, gdy wynik tego badania wykaże niespełnienie przez automat warunków określonych w ustawie. Należy zauważyć, że skarżone postanowienie w przedmiocie spornych kosztów ma charakter wpadkowy, bowiem postępowanie w jego głównym nurcie dotyczy cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Kontrolując legalność takiego postanowienia, Sąd jest zobowiązany ograniczyć się jedynie do oceny jego zgodności z prawem i nie może wykraczać poza elementy składające się na tę ocenę, w tym nie jest upoważniony do merytorycznej oceny przesłanek rozstrzygnięcia głównego - o cofnięciu lub o odmowie cofnięcia rejestracji automatu. Ocenia wyłącznie wystąpienie tych okoliczności, które uzasadniały bądź nie uzasadniały nałożenie na stronę kosztów badania sprawdzającego. Z treści przepisów art. 23b ust. 1, 3 -5 u.g.h. wynika, że badanie sprawdzające następuje na zlecenie naczelnika urzędu celnego w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Badanie to przeprowadzane jest przez jednostkę upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Koszty badania nie powinny przekraczać średnich stawek za dany rodzaj badania, a w przypadku wyniku negatywnego badania - kosztami obciążany jest podmiot eksploatujący automat. Należy zauważyć, że przepis art. 23b ust. 5 u.g.h. stanowi przepis odrębny, o którym mowa w art. 267 § 1 pkt 4 o.p., wprowadzający odmienne od uregulowanych w Ordynacji podatkowej zasady obciążania strony kosztami powstającymi w postępowaniu podatkowym. W rzeczonej sprawie w wyniku zlecenia badania należącego do Spółki automatu przez organ I instancji jednostce badającej - Izba Celna w B. Wydział Laboratorium Celne, została sporządzona opinia nr [...] z dnia [...] potwierdzająca jednoznacznie negatywny wynik wykonanego badania. Z treści sporządzonej opinii wynika, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie, w tym warunków wynikających z art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie dotyczącym limitów ograniczających wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Stwierdzono również m.in. niezgodną wersję oprogramowania z uzupełnieniem do opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację, niepoprawną pracę licznika elektronicznego rejestrującego wypłaty, niespełnienie warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania. Zdaniem Sądu w tej sprawie, zostały zatem spełnione okoliczności wynikające z art. 23 ust. 5 u.g.h., a obciążenie Spółki kosztami badania sprawdzającego nastąpiło zgodnie z prawem. Należy również uznać, że został spełniony warunek przeprowadzenia badania przez uprawnioną jednostkę wbrew zarzutowi skargi. Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B. został bowiem wymieniony jako jednostka upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wykonywania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych (vide www.mf.gov.pl). Na posiadanie przez tę jednostkę stosownego upoważnienia w dacie przeprowadzania kwestionowanego badania wskazywał organ odwoławczy przytaczając numer upoważnienia [...] i jego datę [...]. Sąd nie podziela stanowiska skarżącej Spółki, aby - w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie obciążenia kosztami postępowania - mogły być rozpatrywane merytorycznie zarzuty skargi odnośnie uprawnień wskazanej jednostki badającej. Należy ponownie podkreślić, że postanowienie w przedmiocie spornych kosztów ma charakter incydentalny, a postępowanie w jego głównym nurcie dotyczy cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Kontrolując legalność postanowienia wydanego w kwestii wpadkowej, sąd nie jest zatem upoważniony do oceny, czy podmiot, któremu organ zlecił przeprowadzenie badania sprawdzającego, posiada wymagane kwalifikacje. Kontrolując legalność postanowienia wpadkowego w przedmiocie kosztów Sąd nie ocenia legalności przeprowadzonego postępowania dowodowego, ale ocenia wyłącznie czy zostały spełnione formalne warunki do obciążenia tymi kosztami zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 23b ust. 5 u.g.h. Ocena prawidłowości dopuszczenia dowodu ze spornego badania sprawdzającego, będzie należała do organu wydającego decyzję kończącą postępowanie w jego głównym nurcie - w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu. Wówczas bowiem organ będzie zobowiązany do sprawdzenia wystąpienia przesłanek tego cofnięcia, a więc przede wszystkim będzie zobowiązany do oceny dowodów na tę okoliczność. Wówczas także zweryfikuje wartość dowodową sporządzonego badania sprawdzającego. Merytoryczna ocena prawidłowości sporządzenia tego dowodu nie jest możliwa w postępowaniu w przedmiocie obciążenia kosztami za sporządzenie badania sprawdzającego (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2013 r., II SA/Bk 106/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie należy wyjaśnić, że badania przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą nie można utożsamiać z innym dowodem, np. w postaci opinii biegłego (por. wyroki NSA z dnia 29 listopada 2011 r., II GSK 1031/11 i II GSK 1262/11, dostępne w CBOSA). Zatem wynik badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b u.g.h. nie stanowi opinii biegłego w rozumieniu art. 197 o.p. W tej sytuacji przeprowadzając dowód w postaci badania sprawdzającego, organ nie był zobowiązany, na podstawie art. 190 o.p., do umożliwienia stronie wzięcia udziału w przeprowadzeniu tego dowodu. Odnośnie wysokości nałożonej opłaty za wykonane badanie sprawdzające, należy zauważyć, że kwota 900 zł jest zgodna z pkt 136 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 92 ust. 4 u.pr.cel. Prawidłowo zatem organy orzekające w tej sprawie, ustalając wysokość kosztów postępowania, powołały się na przepisy wskazanego rozporządzenia. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło