VII SA/Wa 2774/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r., po rozpoznaniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej "[...] " w W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r., nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej "[...]" w W. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Z. w W. poprzez wykonanie szczegółowo opisanych robót w terminie 3 miesięcy od daty, kiedy decyzja stanie się ostateczna - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożenia na Wspólnotę Mieszkaniową "[...] " w W. obowiązku wymiany rur spustowych, wykonania przedłużenia odprowadzenia wód opadowych od ścian budynku, usunięcia niedrożności w rurach spustowych instalacji burzowej od strony ul. Z. i od strony podwórka odprowadzających wody opadowe oraz obowiązku odkopania rury spustowej od strony podwórka i zlikwidowania istniejącego odejścia i umorzył w tej części postępowanie administracyjne, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji podkreślił, że inspektor powiatowy zasadnie skorzystał z instytucji przewidzianej art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że konieczne jest usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Z. w W., związanych z zawilgoceniem ścian znajdujących się w nim piwnic. Zdaniem organu uzasadnione są zarzuty Wspólnoty, że niedrożne rury spustowe instalacji burzowej odprowadzają wody opadowe z budynku przy ul. Z., wobec czego w tym zakresie decyzję organu pierwszej instancji należało uchylić i w tej części umorzyć postępowanie. Natomiast nałożenie na Wspólnotę Mieszkaniową "[...] " w W. obowiązku zamontowania systemu odprowadzenia wody deszczowej do kanalizacji deszczowej było zasadne. Z opinii technicznej wynikało, że jedną z przyczyn zawilgocenia piwnic budynku przy ul. Z. jest brak wykonanego odwodnienia tego obiektu i przenikanie bezpośrednie wód opadowych do gruntu okalającego ten budynek. Tym samym zamontowanie takiego systemu jest konieczne. Ponadto, co do okoliczności wykonania części obowiązków, organ zaznaczył, że po upływie terminu określonego w decyzji organu pierwszej instancji zostaną przeprowadzone oględziny celem sprawdzenia wykonania nałożonych obowiązków. Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "[...] " w W., wnosząc o uchylenie decyzji w części, w jakiej nie uwzględnia ona odwołania, tj. w zakresie utrzymania w mocy obowiązku zamontowania systemu odprowadzania wody deszczowej do kanalizacji deszczowej. Zdaniem skarżącej obowiązek zamontowania systemu odprowadzania wody deszczowej nie wynika z przepisów ustawy Prawo budowlane. Wspólnota wykonała przedłużenie odprowadzenia wód opadowych od ścian budynku i wymianę skorodowanej rury spustowej. Tymczasem organ nie nałożył właściwych nakazów na właściciela budynku przy ul. Z.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Odnosząc się do zarzutu nienależenia określonego obowiązku na właściciela sąsiedniej nieruchomości organ wskazał, że nałożenie przezeń tego obowiązku na podmiot inny niż wskazany w sentencji organu pierwszej instancji stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i pozbawiłoby podmiot, na który obowiązki te zostałyby nałożone, instancyjnej kontroli zapadłego rozstrzygnięcia, gdyż decyzje podejmowane w postępowaniu odwoławczym są ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wskazuje, że odpowiada ona przepisom prawa. W ocenie Sądu zasadnie, nie bez podstawy prawnej, a w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane nałożono na Wspólnotę m. in. kwestionowany obowiązek. Jak stanowi art. 66 ustawy Prawo budowlane, przedmiotowy w sprawie nakaz ma zastosowanie, gdy obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Sąd podziela stanowisko organu drugiej instancji, że nałożone obowiązki, w zakresie utrzymanym przez ten organ, są w pełni uzasadnione w świetle szczegółowo i profesjonalnie zebranego materiału dowodowego i zmierzają do ochrony substancji obiektu budowlanego przed jego dewastacją. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r., II OSK 530/11 LEX nr 1216748 ze względu na realną możliwość wykonania obowiązków nałożonych na właścicieli budynku, będącego w nieodpowiednim stanie technicznym, wydana na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane decyzja powinna uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w sposób i w zakresie określonym w stosownej ekspertyzie technicznej oraz na podstawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących warunków użytkowania obiektów. W ocenie Sądu, nakaz zawarty w zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada tym kryteriom. Sąd stwierdza, że brak nakazu dotyczącego sąsiedniej nieruchomości nie może być skutecznie podnoszony w toku niniejszego postępowania - wymaga wszczęcia odrębnego postępowania. W tym zakresie uzasadniona może okazać się inicjatywa skarżącej Wspólnoty. Sąd podziela też stanowisko organu drugiej instancji, zgodnie z którym fragmentaryczne wykonanie nałożonego nakazu nie może wpływać na ocenę zasadności nałożenia innych jego elementów. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270).