II SA/Wa 2406/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi K. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. K. zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej następujących danych: 1. Czy w dniach od dnia 3 grudnia 2012 r. do dnia 9 grudnia 2012 r. [...] S.A. przedłożyła Prezesowi UKE na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne cenniki i regulaminy?, 2. Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca – informacji, jakich usług [...] S.A. dotyczyły te wnioski, 3. Czy w dniach od 3 grudnia 2012 r. do dnia 9 grudnia 2012 r. Prezes UKE wydał decyzję zgłaszającą sprzeciw wobec przedłożonych cenników i regulaminów?. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej pismem z dnia 13 grudnia 2013 r. poinformował wnioskodawców, że [...] S.A. we wskazanym okresie przedłożyła dwa projekty cenników i regulaminów, dotyczących dwóch usług, a także, iż nie zostały wydane decyzje zgłaszające sprzeciw wobec przedłożonych cenników. Pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. wnioskodawca zwrócił się o rozpoznanie pozostałej części wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r., tj. poinformowanie, jakich usług dotyczyły złożone regulaminy. W odpowiedzi pismem z dnia 5 lutego 2013 r. Prezes UKE poinformował o wszczęciu postępowania w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 2 wniosku z [...] grudnia 2012 r. Pismem z dnia 25 marca 2013 r. Prezes UKE, w związku z ujawnieniem w dniu 1 lutego 2013 r. przez [...] S.A. postanowień regulaminu promocji "[...]", przedłożonego Prezesowi UKE w dniach 3-9 grudnia 2012 r., udzielił K. informacji w zakresie dotyczącym przedmiotowego regulaminu. W dniu [...] kwietnia 2013 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał, na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), decyzję nr [...], którą odmówił udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w pkt 2 wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r., tj. informacji, jakich usług [...] S.A. dotyczyły wnioski zawierające projekty cenników i regulaminów, przedłożone na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego przez [...] S.A. w okresie od 3 do 9 grudnia 2012 r. z wyłączeniem informacji dotyczącej promocji "[...]", co do której umorzono postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Uzasadniając powyższe rozstrzygniecie, Prezes UKE w pierwszej kolejności, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że żądana przez wnioskodawców informacja w istocie jest informacją publiczną, ponieważ została uzyskana przez organ w wyniku realizacji działań wynikających z ustawy – Prawo telekomunikacyjne – a zatem są informacją o działalności organów publicznych. Następnie Prezes UKE przypomniał, że prawo dostępu do informacji publicznej podlega na mocy art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnice przedsiębiorcy. Zdaniem organu, w niniejszej sprawie należało rozpatrzyć, czy informacje wskazane punktem 2 wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. nie są objęte tajemnicą przedsiębiorcy. Przy rozpatrywaniu tej kwestii, Prezes UKE posłużył się definicją zawartą w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), która głosi, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Opierając się na powyższym, organ wskazał trzy przesłanki pozwalające na ustalenie, czy dana informacja jest tajemnicą przedsiębiorstwa, a mianowicie: – dane stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą; – informacje te nie są ujawnione do wiadomości publicznej; – przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Odnosząc powyższe ustalenia do rozpatrywanej sprawy, organ uznał, że zawarte w projektach cenników i regulaminów informacje bez wątpienia są informacjami związanymi z działalnością prowadzoną przez [...] S.A. i posiadają dla spółki wartość gospodarczą, wynikającą chociażby z faktu konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, albowiem zawierają w sobie plany wprowadzenia nowych ofert na rynek. Następnie organ podniósł, że żądane przez K. informacje są informacjami nieujawnionymi szerszemu kręgowi odbiorców i niedostępną w drodze dozwolonych źródeł i środków. Prezesowi UKE zostały one udostępnione jedynie ze względu na przewidziane prawem obowiązki wynikające z ustawy Prawo telekomunikacyjne. Zatem została spełniona druga opisana powyżej przesłanka. Argumentując spełnienie trzeciej przesłanki, Prezes UKE wskazał, że wszystkie pisma kierowane do niego przez [...] S.A. zostały opatrzone klauzulą "Tajemnica przedsiębiorstwa [...]", właśnie w celu zachowania poufności zawartych w nich danych. Zatem według organu, zostały podjęte niezbędne środki w celu zachowania informacji w tajemnicy. Podsumowując powyższe, Prezes UKE uznał, że żądana informacja dotycząca cenników i regulaminów nie mogła zostać udostępniona, albowiem stałoby to w sprzeczności z treścią art. 5 ust. 2 u.d.i.p., gdyż groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorcy, której występowanie w niniejszej sprawie zostało wykazane. Uzasadniając punkt drugi decyzji, organ wskazał, że w stosunku do regulaminu promocji "[...]" nie zostały spełnione łącznie powyższe przesłanki tajemnicy przedsiębiorstwa, albowiem [...] S.A. w dniu [...] lutego 2013 r. wprowadziła tę promocję do swojej oferty, przez co informacja o niej stała się ogólnodostępna. Zatem w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania, albowiem odpadł jeden z elementów stosunku administracyjnoprawnego, mianowicie jego przedmiot. Informacja bowiem nie stanowi już tajemnicy przedsiębiorstwa, a zatem nie występują w stosunku do niej ograniczenia przewidziane treścią art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ podkreślił, że bezprzedmiotowość ta miała charakter wtórny, ponieważ wystąpiła dopiero w trakcie postępowania administracyjnego. W związku z powyższym organ uznał rozstrzygnięcie zawarte w decyzji za zasadne oraz wskazał osoby, które wyraziły stanowisko w sprawie. Pismem z dnia 20 maja 2013 r. wnioskodawca zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz uchylenie decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w zakresie odmowy udostępnienia żądanej informacji, a także o jej udostępnienie. Wnioskodawcy zgodzili się z organem administracji w kwestii zastosowania w niniejszej sprawie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jednakże odmiennie ocenili jej występowanie w niniejszej sprawie. Podniesiony został argument, iż żądane informacje nie mogą stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa, albowiem wynika to z obowiązków regulacyjnych nałożonych na [...]. Ponadto nieujawnienie żądanego regulaminu uniemożliwia K. dokonanie weryfikacji analiz przeprowadzonych przez Prezesa UKE w stosunku do przedłożonej oferty, a dotyczących niewykorzystywania przez [...] pozycji na rynku telekomunikacyjnym. Jednocześnie podniesiono, że żądane informacje nie mają wartości dla detalicznych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Ponadto poddano w wątpliwość ocenę dokonaną przez organ, dotyczącą obiektywności uznania żądanych przez wnioskodawców informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Podkreślono przy tym, że owa tajemnica nie może wynikać jedynie z własnego uznania przedsiębiorstwa, lecz musi mieć realną wartość dla ewentualnych konkurentów na rynku, jak również prowadzić do konkretnego powiększenia zysków lub ograniczenia wydatków. Ponadto wskazano, że Prezes UKE w swojej decyzji wskazał jedynie na ewentualność a nie pewność ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. Prezes UKE zawiadomił [...] S.A. o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku K. z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz przesłał jej swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., wydaną w następstwie tego wniosku, informując jednocześnie o przysługujących uprawnieniach wynikających z art. 73 kpa. W dniu [...] listopada 2013 r. Prezes UKE wydał, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w jej zaskarżonej części. Uzasadniając powyższą decyzję, Prezes UKE podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. Rozbudowując argumentację dotyczącą wartości żądanych informacji, organ wskazał, że projekty przedłożone Prezesowi UKE zawierają cenniki usług, regulaminy korzystania z nich, a często nawet z samej nazwy usługi można wywnioskować jej potencjalny zakres oraz zamiary przedsiębiorcy. Zatem niewątpliwie informacje takie zawarte w dokumentach przedstawionych UKE, posiadają wartość gospodarczą i to nie tylko w odczuciu przedsiębiorcy. Ujawnienie bowiem takich informacji umożliwia potencjalnym konkurentom dostosowanie swoich strategii konkurencji na rynku telekomunikacyjnym. Niesłuszny zdaniem organu jest zatem argument odwołującego się, jakoby tajemnice przedsiębiorstwa miały odnosić się jedynie do kwestii zwiększania zysku lub redukcji kosztów, jak również błędne jest twierdzenie, że dane te nie mają znaczenia dla pozostałych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Natomiast odnosząc się do zarzutu wskazania na ewentualność ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w decyzji organu, Prezes UKE wskazał, że w decyzji wprost powołano się na ustawową przesłankę zawartą w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zatem nie ma tu mowy o ewentualności, gdyż wprost wskazano, że udostępnienie wnioskodawcy żądanej informacji skutkowałoby ujawnieniem tajemnicy. Odpowiadając na zarzut uniemożliwienia K. kontroli analizy dokonanej przez Prezesa UKE w stosunku do projektów przedstawionych przez [...] S.A. organ wskazał, że to jego wyłączną kompetencją jest ocena, czy planowane przez [...]. S.A. działania stoją w zgodzie z nałożonymi obowiązkami regulacyjnymi, a przepisy prawa nie dają takich uprawnień izbom gospodarczym, w tym K.. Wskazał ponadto, że wniosek K. zmierza w kierunku pozyskania w drodze dostępu do informacji publicznej danych dotyczących planów biznesowych [...] S.A., a nie wypełnianiu kontroli przestrzegania przez tego przedsiębiorcę ograniczeń wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze powyższe argumenty oraz podtrzymując dotychczasowe stanowisko w przedmiocie występowania w sprawie tajemnicy przedsiębiorstwa, Prezes UKE utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. K. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. oraz rozważenie uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r., a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Organowi administracji zarzucono: – naruszenie art. 7 oraz 77 § 1 kpa poprzez niedostateczne zbadanie, czy treści przekazane przez [...] S.A. zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa i przyjęcie w tej kwestii stanowiska przedsiębiorcy, co prowadziło do ograniczenia prawa do dostępu do informacji publicznej; – naruszenie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że nazwy usług stanowią tajemnice przedsiębiorcy. Uzasadniając powyższe zarzuty, K., powołując się na zacytowane w skardze fragmenty decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. wskazała, że w istocie organ nie rozpoznał prawidłowo wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezes UKE przyjął bowiem, że K. domaga się udostępnienia projektu złożonego celem zaopiniowania, podczas gdy w rzeczywistości wnioskodawcy chodziło jedynie o nazwę usługi, której projekt ten dotyczył. Niezasadne jest, zdaniem strony skarżącej, powoływanie się w tej sytuacji na wartość gospodarczą, jaką informacja ta mogłaby mieć dla konkurentów [...] S.A. Ponadto strona skarżąca wyraziła pogląd, zgodnie z którym nie można uznawać za tajemnicę przedsiębiorstwa informacji przekazywanych przez [...] S.A. do UKE, dotyczących nowych ofert spółki, albowiem wobec jej dominującej pozycji na rynku telekomunikacyjnym, zarówno detalicznym, jak i hurtowym, zostały na nią nałożone ograniczenia mające służyć przeciwdziałaniu negatywnym skutkom wykorzystywania tej pozycji. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ w pierwszej kolejności wskazał, że nie pomija on faktu, że rynek telekomunikacyjny podlega regulacjom mającym na celu zapewnienie skutecznej konkurencji. Jednakże niesłuszne jest utożsamianie działań zmierzających do zapewnienia takiej konkurencji z dążeniem do usunięcia tajemnicy przedsiębiorstwa [...] S.A. w drodze dostępu do informacji publicznej. Jednocześnie ponownie podkreślono, że Prezes UKE sprawuje kontrolę prewencyjną w stosunku do ofert planowanych do wprowadzenia przez [...] S.A. pod kątem spełniania wymogów zawartych w art. 46 ust. 2 ustawy Prawo Telekomunikacyjne. Jeśli zostanie stwierdzona sprzeczność – Prezes UKE zgłasza sprzeciw wobec przedłożonego projektu, co skutkuje brakiem możliwości wprowadzenia kwestionowanej oferty. Prezes UKE wskazał, że błędne jest przekładanie przez stronę skarżącą zasad obowiązujących [...] S.A. w przypadku ofert dotyczących rynku detalicznego na oferty dotyczące rynku hurtowego, albowiem z przepisów nie wynika taka analogia. Odnosząc się natomiast do zarzutu błędnego zakresu rozpoznania wniosku, Prezes UKE podtrzymał swoje stanowisko, iż żądane we wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. informacje stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Natomiast komentarz do wybranych fragmentów decyzji zawarty w skardze stanowi, zdaniem organu, nietrafną polemikę z argumentami w niej zawartymi, mającą na celu podważenie roli Prezesa UKE jako organu sprawującego kontrolę nad regulowanym rynkiem telekomunikacyjnym. Pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r., będącym repliką skarżącego na odpowiedź na skargę organu, strona skarżąca ponownie zarzuciła Prezesowi UKE brak związku pomiędzy argumentacją dotyczącą odmowy udostepnienia informacji publicznej w postaci cenników i regulaminów, a przedmiotem postępowania czyli informacją, jakich usług te cenniki i regulaminy dotyczyły. Ponadto zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, nie można podzielić poglądu organu, iż informacje dotyczące rynku hurtowego usług telekomunikacyjnych nie mają wpływu na kształtowanie oferty detalicznej. Następnie zarzucono Prezesowi UKE, że praktyka Prezesa UKE dotycząca odmowy udostępniania informacji publicznej z powołaniem się na tajemnice przedsiębiorstwa [...] S.A. prowadzi do "legalizacji" naruszania przez [...] S.A. obowiązków dotyczących np. przekazywania danych dla celów testów MS/PS. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej zakwestionował zasadność dopuszczenia [...] S.A. do udziału w postępowaniu, zarówno administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym, powołując się na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. I OSK 2143/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga nie może zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz będącą w ich posiadaniu, odnosząca się do tych podmiotów i przez nie wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności, zgodnej z posiadanymi kompetencjami. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w obszarze wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Informacja odnosi się do faktów, w szczególności do spraw wymienionych w art. 6 ustawy. Przepis art. 4 wymienia podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej w katalogu których niewątpliwie mieści się Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Przepis art. 5 ust. 2 powołanej ustawy wskazuje wyjątki od zasady udostępniania informacji publicznej, stanowiąc między innymi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej tryb dotyczący rozpoznania wniosku o dostęp do informacji publicznej polega na tym, że organ winien udostępnić danemu podmiotowi żądaną informację, albo też w formie decyzji odmówić takiego udostępnienia, ale tylko wtedy, gdy żądana informacja jest informacją publiczną i korzysta z ww. ochrony prawnej. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej, tj. informacji, o której mowa w pkt 2 wniosku K., złożonego w dniu [...] grudnia 2012 r., a dotyczącego informacji, jakich usług [...] S.A. (obecnie [...] S.A.), dotyczyły wnioski zawierające projekty cenników i regulaminów, przedłożone na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego przez [...] S.A., w okresie od dnia 3 grudnia 2012 r. do dnia 9 grudnia 2012 r., z wyłączeniem informacji dotyczącej promocji "[...]", co do której umorzono postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa. W niniejszej sprawie nie jest sporne i nie budzi wątpliwości, iż powyżej wskazana informacja, stanowiąca integralną część postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE (w ramach realizacji ustawowych zadań z art. 48 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego), posiada przymiot informacji publicznej, będącej w posiadaniu organu władzy publicznej. Sporną kwestią natomiast pozostaje, czy powinna ona podlegać ochronie, poprzez wyłączenie dostępności, ze względu na informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna tajemnicy przedsiębiorstwa została zawarta w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Z treści powołanego przepisu wynika, iż aby objąć prawną ochroną pewien zakres informacji istotnej dla przedsiębiorcy niezbędne jest jej wyłączenie z jawności publicznej, poprzez podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zachowania poufności tej informacji. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. W orzecznictwie sądów administracyjnych kształtuje się pogląd, iż złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 powołanej ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne – patrz wyrok WSA z dnia 12 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1483/12. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, iż złożone przez [...] wnioski zawierające projekty cenników i regulaminów przedłożone na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego przez [...] S.A. od dnia 3 grudnia 2012 r. do dnia 9 grudnia 2012 r., zostały opatrzone klauzulą "Tajemnicą przedsiębiorstwa [...]", jak też ich dostępność, zastrzeżona do postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE, wyłączona została z jawności publicznej. Tym samym zostały spełnione przesłanki z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. podjęcia niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji i nieujawniania tej informacji do wiadomości publicznej. Zatem organ dysponujący żądaną informacją publiczną i jednocześnie przyjmujący zastrzeżenie [...] był obowiązany dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji. Prezes UKE biorąc pod uwagę, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek wykazania, iż zastrzeżone przez niego informacje są tego rodzaju, iż wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa, przedmiotowej analizy dokonał i zasadnie przyjął, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją o znacznej wartości dla przedsiębiorcy, która powinna podlegać ochronie prawnej. Organ trafnie powołał się na poglądy doktryny wskazujące, iż do informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje dotyczące struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokość wynagrodzeń pracowników. Do tajemnicy przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe" (M. Eliasz. Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, Monitor Prawniczy Nr 22/2001). Wobec tego, żądana informacja posiada dla przedsiębiorcy wartość ekonomiczną wówczas, gdy jej wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski, pozwoli pozyskać nowych klientów, itp. Prezes UKE w decyzji odmownej wykazał, iż [...] przedstawiła dane, które są ściśle związane z prowadzoną przez [...] działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Zgodzić się należy z organem, że projekty przedłożone Prezesowi UKE, wnioski zawierające cenniki usług, regulaminy korzystania z nich, mają dla przedsiębiorstwa niewątpliwą wartość gospodarczą. Faktem jest, że przedsiębiorcy telekomunikacyjni, wprowadzając na rynek nowe oferty detaliczne, przygotowują zarazem w tym zakresie regulaminy i cenniki. Nowe oferty pozwalają m.in na pozyskanie nowych abonentów, co ma bezpośredni wpływ na wynik finansowy danego przedsiębiorcy. Regulaminy zawierają szczegółowe warunki świadczenia usług detalicznych wraz z opisem różnych opcji i wariantów tych usług, natomiast cenniki określają ceny za poszczególne opcje, warianty oraz pakiety usług. W zaistniałej sytuacji informacje o nowych usługach, których dotyczą projekty cenników i regulaminów świadczenia usług lub ich zmiany są w istocie informacjami dotyczącymi planów wprowadzania nowych ofert w zakresie usług świadczonych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Ponadto zgodzić się należy z organem, iż jest oczywistym, że nazwa usługi, której dotyczy przedkładany przez [...] S.A. (obecnie [...]) projekt cennika i regulaminu świadczenia usług lub ich zmiany stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa [...] oraz posiada wartość gospodarczą. Powyższa wartość gospodarcza wynika z faktu, iż dokumenty przedkładane przez [...] w ramach oceny cenników i regulaminów lub ich zmian, zawierają nazwy usług, które [...] bierze pod uwagę w procesie konstruowania oferty detalicznej. Ponadto już samo wskazanie nazwy usługi objętej projektem cennika i regulaminu lub ich zmian należy zakwalifikować do kategorii danych stanowiących informacje organizacyjne przedsiębiorstwa [...], które mogą spowodować po stronie konkurencji możliwość śledzenia planów marketingowych, biznesowych [...] oraz dostosowania swoich ofert do działań [...], tak więc też posiadają dla [...] niewątpliwą wartość gospodarczą. Oznacza to, że ujawnienie tych danych naruszałoby zasady uczciwej konkurencji prowadząc tym samym do szkody [...] o konkretnych wymiarach finansowych. Nie można stracić z pola widzenia, iż [...] – wiodący operator, na którego nałożono obowiązki regulacyjne, działa w ramach silnej konkurencji firm telekomunikacyjnych i podlega tym samym co one zasadom wolnego rynku. Odpowiednie zatem przygotowanie nowego cennika i regulaminu, przesądza o powodzeniu wdrażanego przedsięwzięcia. Stanowi strategiczne informacje o usłudze wprowadzanej na rynek i z tego względu posiada niewątpliwie wymierną wartość gospodarczą, która podlega ochronie prawnej z art. 11 ust. 4 ustawy o zakazie nieuczciwej konkurencji. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego są nieuzasadnione. Sąd nie dopatrzył się także w postępowaniu Prezesa UKE naruszenia przepisów prawa procesowego. Odpowiadając zaś na zarzut strony skarżącej, co do automatycznego uznania [...] za uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego czy też stronę postępowania prowadzonego w wyniku złożonego przez K. wniosku o dostęp do informacji publicznej z powołaniem się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r. o sygn. akt I OSK 2143/13, to wskazać należy, że NSA w wyroku tym wskazał jedynie, że udział spółki, która zastrzegła, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, nie jest w takim postępowaniu konieczny. Ze stwierdzenia tego w żadnej mierze nie wynika, że organ prowadzący postępowanie w sprawie, biorąc pod uwagę art. 28 kpa nie może zawiadomić o toczącym się postępowaniu takiego przedsiębiorcy, nadając mu status uczestnika. Status uczestnika postępowania [...] S.A. obecnie [...] w postępowaniu sądowym wynikał zaś z art. 33 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.